Kış yoldaydı. Babası ve kızı ise arabada. Yağmur yağıyordu yine tüm şiddetiyle. Yollar kaygandı. Herkesi bulabilecek kaza, onları bulmuştu. Baba ve kızını bulmuştu. Kız bir daha kazanamayacağı birini kaybetmişti. Babasını kaybetmişti. Annesi aldı haberlerini. Polisler, sağlık görevlileri, sirenler... Zavallı annenin gözleri doluydu. İçi acıyordu ama ne yapabilirdi ki? Elden ne gelirdi? Üç kişilik masaldan biri eksilmişti. Kadın eşine son kez baktı. Son kez dokundu. Kızı, kızı ne olcaktı? Babası olmadan büyütebilir miydi onu? Güzel bir yaşam sunabilir miydi önüne? Sorular ve olmayan cevaplarıyla başbaşa kaldı kadın. Tam o sırada kar yağdı. Adamın, kadının ve çocuklarının üzerine. Üçünün üzerine yağan son kardı o. Son kez karın altında beraberlerdi. Kızı ve annesi vardı artık. Ama baba kalplerinde yaşayacaktı. Kadın adama söz verdi. "Kar tanemize iyi bakacağım." -A. L. A. M. ve B. için, bu onların ve kar tanelerinin hikâyesi.