0507...: Arkamdan telesapık demişsin, kalbim büküldü. 0507...: Telesapık ne lan! Az orijinal ol pirinç salatası. 0507...: Hadi çişini yap da uyu kırık pirinçlerin efendisi. 0507...: Merak etme yine geleceğim... Yayınlanma tarihi; 15.07.2019 🌼"Kırık"lara ithafen...🌼

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Alıp buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak gülümsemesiyle çıkan güneşle ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede...

Yurtta büyümüş olan alyanın polis sandığı nişanlısı tarafından tuzağa düşürülmesiyle başlar bu hikaye. Son derece karanlık olan bir mafya babasının veliahtı olan oğuz kağan ile beklenmedik bir anda yolları kesişir. İkili birbirinden ölümüne nefret etmektedir ve bir türlü birbirinden kurtulamazlar. Oğuz kağan son derece gözü kara bir adamdır ve acımasız bir yapıya sahiptir. Alya ise onun tam tersine kendisinden önce başkasını düşünen biridir. Vicdanı herşeyden önce gelir. Aşk ikisi içinde ulaşılması zor bir yerdedir. Oğuz kağanın hayatında aşka yer yoktur. Alya ise aşkı ulaşamadığı bir hayal olarak görür. Ancak ikiside çoktan ulaşamadıkları o hayale esir olmuştur. Alyanın pembe hayalleri oğuz kağanın kahverengi gözlerine oğuz kağanın karanlık kalbi alyanın masumiyetine hapsolmuştur 🖤 KAHVERENGİ 🖤 ❗Psikoasi 2. Seri KAHVERENGİ ' den devam etmektedir.eserimiz ayrıca okuyucularımızın aklının karışmaması sebebiyle 1. Kitap niteliğindedir..

Bir insanı tanımak uzun yıllar alır. Yanlış tanıdığını anlamak ise bir kaç saniye. Açelya canından çok sevdiği çocuğa zevkle bakıcılık yapıyordu taki patronunun eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenene kadar. Açelya eskisi gibi rahat olabilecek mi ? Peki yeni farkına vardığı duygularına engel olabilecek mi ? En zoru da arada bir intikam meselesi varken ayakları üstünde durabilecek mi ?

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.

(BU YAZDIGIM İLK KİTAP İNŞAALLAH BĞENİRSİNİZ Sevgili Okurlarım :) (FIRST BOOK I WRITE THIS, YOU WANT TO KNOW, Dear Readers:) Bu kitabı neden mi okumalısın ? çünkü bu hayata geçen gerçek bir hikaye ve sonu gözükmeyen bir hikaye gelin birlikte güzel bir son bulmaya çalışalım ben diğer yazarlar gibi kitabım hakkında açıklama yapamam çünkü herkesin kendine özgü bir açıklaması olmasını istiyorum sevgili okurlarım siz benim için hayal gücünüzü çalıştırın ve en güzel açıklamalırınızı iletmenizi istiyorum ;)

-Beni öldürme yalvarırım,hem ben sana ne yaptım. Silahı alınma koydu. -son sözlerin nedir? -Yapma Ve kurşunun korkunç sesi kulakları sağır edecek derecedeydi. Bir kaç saniye durdum acı yoktu ölmüşmüydüm gözlerimi yavaş yavaş açtığımda ben değil,peki kim ölmüştü? arkamı döndüğümde gözlerimden iki damla yaş dökülmüştü... Ilk Aşklar güzel ve mutlu mu başlar? Cevaplar için okumaya devam koş gel...

----------------------------------------- KARAKTERLER: RÜYA: alexandra shulgovich abi : ENES = theshiiiniiigamiii abi : EMRE= sergio carvajal baba : İSMAİL = daniel bederov

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...