"Eğer saç teline bile dokunursan varya, aleme ibret olursun Sedat, aleme ibret olursun. Yalvara yalvara geberdi gitti derler." karşımda tüm ihtişamıyla duran Ateş'e baktım. Gözüme bir an mükemmel görünmüştü. Tüm kusurlarından sıyrılmış ve mükemmel. Yaşlı olan adam elini kaldırdığında tokat atacağını anlamıştım. Refleks olarak kapanan gözlerim, sanırım yanağımda hissettiğim sızıyla ya da kulaklarıma dolan ağır ses ile tekrar açılacaktı. Tam da öyle oldu, ama kulaklarıma dolan ağır sesten öte kulaklarıma dolan tanıdık ses ile neredeyse sevinçten kalbim göğüs kafesimin dışarısına çıkacaktı. O, Adı gibi yakar, yıkar, savurur. Acımaz, önemsemez. Attığı her adım, aldığı her nefes, Acı verir birilerine. Ateş, Yeterince acı çekti, acı çektirme zamanı onun için. Acımadan Umursamadan Şimdi onun karşısında, Tüm acılarının ödülü var belki de. Onu dindirecek, Kalbini açabilecek birisi, Kucağına oturtacağı, kokusunu içine çekeceği, kalbi olduğunu hissettirecek birisi. Saçlarını okşayıp buseler konduracak ve 'Sonunda seni bulacağımı bilseydim, bin defa ölürdüm.' diyebileceği birisi. Herşeyden önce, nefreti ve öfkesini, söküp alabilecek birisi.

Güzel bir hayatı olan genç kız babasının 'can borcu' için kendini feda etmek zorunda kalırsa neler olur? Hadi gelin hep beraber okuyup, görelim.

"Yeter..." dedim göz yaşlarım yanaklarından süzülürken. "O, benim hiçbir şeyim değil. Neden bu kadar sorguluyorsun?" Sorduğum soru karşısında duraksadı. "Bende senin bir abinim. Ortada böyle bir durum varsa tabi ki sorgularım." dedi uygun cevabı bulmuş gibi bir tavır takınarak. "Sen benim abim falan değilsin!" dedim bir hışımla yüzüne bakarak. "Ben seni hiçbir zaman bir abi olarak görmedim." "Sus..." dedi gözlerini gözlerimden ayırırken.Devamını getirmemden korkuyor gibiydi. "Artık susamıyorum! Bunca zaman sustum! Sen başkasını severken sustum! İçim yana yana sustum! Ben seni her şeyden çok severken sustum! Şimdi sen, benim başkasını sevdiğimi düşünürken susamam anladın mı? Çünkü ben sadece seni sevdim... İlk ve son kez sadece seni..." NOT: Sadece Trabzonlulara değil herkese hitap edebilecek bir hikayedir. 04.06.19

Beren, abilerinin düşmanına aşık olduğunda hayatının ipleri bir anda elinden kaymıştı. Aslında belki de... hiç onun eline geçmemişti ve şimdi tam da ipleri eline alma zamanıydı. ... Başları belaya batmış abilerinden kendisine bile bakmaya fırsatı olmayan bir kız, abileriyle ne kadar başa çıkabilir? Ya tüm bunlara rağmen ona vurulmak? "Başımda onca dert varken ben gittim ona tutuldum. Abimler düşmanlarına aşık olduğumu bilseler üzerimdeki olağanüstü baskılarını daha ne kadar arttırabilirler acaba?" ... Ah Ali... Abimlere düşmanca bakan gözlerin onların arasından ne zaman beni bulacak?

Ben kim miyim? Ben Türküm! Ben Askerim! Ben Asenayım! İmkansızı başaran, Ülkesiyle Atalarıyla gurur duyan bir Türk'üm. Bakışlarıyla düşmana korku salan, her adımında düşmanı tir tir titreten Türk'üm. Benim hikayem; ne bir yabancıyla başladı, ne de yolculukla. Benim hikayem; savaşla başladı, kanla başladı, öfkeyle başladı. Ben, Asena Bozkurt. Namı diğer Kızıl kurt. Eğer bu hikayeyi okuyorsan, duygularını kontrol etmeyi sakın unutma! 08.02.2021 - Başlangıç 23.06.2021 - Bitiş

Aşk her zaman tesadüfler ile bizi bulur ve esareti altına alır sanırdım ama bu sefer öyle olmadığını hayat bana gösterdi. Aslında bu gerçeği bana hayat yerine sarı prensimin babası sandığım dergi kapaklarından fırlamış kadar mankenimsi bir adam gösterdi. Aşk beni esareti altına almadan, Sarı prense küçük bir söz vermek ve küçük bir kalbi kırmaktan korkup aşkın tüm emeklerine nankörlük yapmak tamamen bir hataydı. Ben Çimen! Küçük yaşta annesiz kalmış ufak prensin tek dostu. Tek amacı onu üzmeden aşka sahip olmak isteyen SADECE bir BAKICI...

Adam kadının nefesini hissedeceği kadar yakınındaydı. Dokunsa öperdi, öpmedi ama çünkü kadının inadını biliyordu. "İstesem Seni burda öperim" Kadın gözlerini karşısındaki kara gözlerin buğusuna bırakmadan ağzının içinde gevelediği sözcükleri diline vurdu. "Öpemezsin!" "Az önce ne dedin?" Adam kadına bir milim daha yaklaştı, kadının çiçeksi kokusu buram buram adamın iliklerine işliyordu. "Öpemezsin dedim ya" adam kaşlarını hafifçe yukarı kaldırıp dudaklarını büktü. "Ondan önce" "Bişey demedim" kadın yüzünü adamın tam tersine çevirdi. Kollarını göğsünün üzerine bağladı, bu hareketi ona hırçınlık katmamış aksine onu daha çok arzulanır kılmıştı. Gömleğinin açık kısmı göğsünün tüm güzelliğini öne seriyordu. Adam bir kaç dakika kadının mahzeninde takılı kaldı. "Ama ben duydum" "Ne dedim?" "Öpecek adam öper dedin dimi" Kadın biraz utanarak birazda sertçe adamın yüzüne döndürdü bakışlarını. Bişey demeliydi ama ne? "Ben..." Adam kadının dolgun Kırmızı dudaklarını dudaklarına dokundurdu. Dokunuşunda şehvet yoktu, masum ama ateşli bir dokunuştu. Adam yavaşça kadından kendini çekti. "Haklıydın güzelim" Kadın tepkisizce adamın yüzüne baktı, Adam tam gidecekken bir kez daha kadının nefesinin tam karşısındaydı. Bakışlarındaki özgüven yeri göğü inletirdi. "Bana aşık olucaksın" "Ben aşka inanmıyorum" "Ya inanırsan ?" Bu kez kadın oyunun tadını aldı, dudaklarını adamın boynunun oyuntusuna dokundurdu. Adamın hissettiği haz daha öncekilerine benzemiyordu. Kadın sadece adamın duyacağı şekilde fısıldadı. "İnandır beni "

"ALMİRAAA SANA KAÇ KERE KAVGA YOK DEDİM!" "Ama anne o çocukla-" "Yarın abinin yanına gidiyorsun!!!" "Neeeee?????" "Lütfen bir daha kavga edeceğim zaman sana söz veriyorum ki polislere yakalanmam" "Ayy Musa hala ne diyor görüyor musun?!" "Yarın abinin yanına gidilecek o kadar!" "Baba sen bir şey söyle bari!" 'Kızım annen çoktan vermiş kararını,keşke yakalanmasaydın polislere" "Ne konuşuyorsunuz fısır fısır Musa beni ikna etmeye çalışma yoksa iki hafta koltukta yatarsın" Bindim bir alamete gidiyorum kıyamete....

BAŞLAMA: 22.08.2019 ~Hikayemde küfür, şiddet ve +18 vardır. Rahat edemezseniz okumayınız~ ********* Soğuk ciğerlerini hırplarken daha da hızlı koşmaya çalıştı kız. Gerçi neyden kaçtığını bile bilmiyordu aniden kağıt toplayan arkadaşları koşuşturmaya başlayınca saf aklı onlara ayak uydurmuştu. Hissediyordu onlara azrail olacak adamlar nefeslerini kesmek için enselerindeydi. Bacaklarından kayan eski pantolonunu iki eliyle tutarken arkalarındaki adamların neden peşlerinde olduğunu çözmeye çalışıyordu. Soğuktan akan burnunu sertçe sanki bir daha akma dercesine koluna sildiğinde dirseğinden tutulmasıyla yere fırlatıldı genç kız. "İbneye bak küçük bacaklarıyla nasılda koşuyor Nazmi" "Hikmet abi izin ver bu soysuzun nefesini şurda kesiyim bir daha erkeğim diye ortalıkta gezemesin" Genç kız yere sürten yanağını tutarken göz yaşları gözüne örtü olmuş karşısındaki iki yarmayı bulanık görüyordu. Küçük kalbi korkuyla dolup taşarken karşısındaki adamların ne saçmaladığını anlamayamadı. İbne değilim demek istedi soysuz senin anandır demek istedi lakin yapabildiği burnundan sessiz bir nefes almak oldu. "Ateşhan abi ecdadını beller zaten Nazmi biz sapasağlam bu iti atalım önüne sonra bizi sikmesin" "Peki abi haklısın gidelim o zaman" Minik bedeni titrerken genç kızın birden sürüklenmeye başladı iki yarma tarafından. Ayaklarıyla etrafa tekmekler savurup yumruk atmaya çalışsada bu iki hanzo dönüp bakma gereği bile duymamışlardı sadece sürüklüyorlardı. Tekrardan hissetti kız bu sefer son yakındı son bir nefes kadar arkasındaydı ********

"Seni anlamıyorum Ahu." dedi Derya ve konuşmaya devam etti. "Genetik mühendisisin, çok güzelsin ve harika birisin. Neden o adam?" Onaylamazca başımı salladım. "O da çok yakışıklı, işi gücü gayet yerinde ve harika biri. Neden olmasın ki?" "O görme engelli Ahu. Seni hiç görmeyecek biriyle mi geçirmek istiyorsun ömrünü?" İyiliğimi düşündüğünü biliyordum bu yüzden kırmak istemiyordum onu. "Aşkın görünmeyen yüzleri de vardır Derya. Hatta en güzel aşk da budur zaten." Başımı ellerime çevirerek devam ettim, "Gözlerinle değil, sadece kalbinle seversin karşı taraftakini, önyargısızca, olduğu gibi." Dudaklarımda kendiliğinden yeşeren tebessümü önlemeye çalışmadım. Pamir bu hayatta verdiğim en kusursuz karardı. Çünkü engeller aşkın önüne geçemezdi, asla.