PUKKA YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR. 3 KİTAPLIK BİR SERİ OLUP, 1. KİTAP BURADA YAYINLANACAKTIR. Doğduğu ilk gün yetimhaneye bırakılan Rüzgar, hayatı boyunca bir şeylere ve birilerine bağlanmaktan kaçınan, soğuk bir tiptir. Aynı yetimhanede büyüdüğü yaramaz bir kız çocuğu dışında da bağ kurduğu kimse yoktur. Yaşı dolduğu için yetimhaneden ayrılmak zorunda kalan Rüzgar, her seferinde beraber kurtulmaya söz verdiği kız için geri döner. Yine rutin ziyaretlerinden birinde kızın ailesi tarafından yetimhaneden alındığını öğrenir ve bir daha ondan haber alamaz. Senelerini ondan bir iz bulmak için araştırarak geçirirken bir gün, gizemli bir numara doğum gününü kutlar. Çok geçmeden Rüzgar, bu numaranın yetimhanede beraber büyüdüğü kız olduğunu anlar ve kızın içinde bulunduğu zor durumu öğrendiğinde onu kurtarmak için anlaşmalı bir evlilik yapmayı teklif eder. İkisi, aynı soyadını paylaşan, evli ev arkadaşları olacaktır. "Seni seviyorum. Hep sevdim."

O gece konuşulan, anlaşılan hiç bir şey gerçekleştirilmemeliydi. Ama gerçekleşti. Gerçeklere kör olan gözleri, ailesinin kalbine doğru hedef aldığı kurşun sayesinde öğrendi Melek. Çok güvendiği dağ yıkıldı ve altında kaldı. Kendini hiç bilmediği bir oyunun, bir esaretin içinde buldu. Zorluklar beraberinde bu esaret içinde, mutlu olmaya çalıştı çünkü; onun mutlu olmasını isteyen asıl kişi Azad'tı. Azad. Adı gibiydi. Kocam bir merhamet saklıyordu sinesinde. Ve her defasında çekinmiyordu göstermekten. Parmak uçlarında bile, damlıyordu sevgisi. Onun ayakları altına; düşen dizleri yaralı kızla kesişti yolları. İstemezdi böyle karışılaşma ama karşılaştılar. Onların esareti, bir oyunla başladı. Yazgı kanlı sahnesini çizdi. Onlar oynadı. Sonra birşeyler oldu. Bir anda karanlık oldu etraf. Aylar geçti. Zaman durdu. Adam ve kadın o dakikalarda saniyelerde kaldı. Asıl esaret o zaman başladı. "Yaşamak buysa eğer; ben bir esarete yaşıyorum. Aşk buysa eğer; ben bir çift kara göze yeniliyorum." 📌 Bu kitapta küfür, argo ve +18 sahneler içermektedir. Bunları bilerek okuyunuz lütfen.. 📌 ©️ Hikâye,kurgu adıma aittir. Yazım betimlemesi de aynı şekilde. Başka bir yerde böyle görürsek gerekli işlemler başlatılacaktır bilginize.

Gelecek güçsüzler için ulaşılmaz, korkaklar için bilinmezlik, cesurlar içinse şanstır. ~Victor Hugo~

UYARI: Hikayeyi okurken sakın henüz okumadığınız bölümlere bakmayın. Gizem/Gerilim olduğu için spoiler yiyebilirsiniz! Yetenekli olmak. Her defasında imrenilen bir olgu. Başınıza bela açacağını asla düşünmezsiniz; Öyledir ki yetenekli insan belaya rastlamaz. Aksine bunun bir deli saçması olduğunu düşünürsünüz. Ama bir kez daha düşünün. Zira genç bir kız olan Maya'ya göre hiç de öyle değil. Hele ki kızımız doğuştan telekinezi yapabiliyorsa, kendisini belanın, bildiğimiz belanın içinde bulması kaçınılmaz olacaktır. Düşmanı yakaladığını zannettiğin anda çember daha da genişler. *Her bölümde gizemin dozu artarken, entrikalar doruklara ulaşacak.*

Ben kim miyim? Canı sıkılınca arkadaşlarının kolunu ısıran, birilerini dövmeye bayılan, her derste kopya çekerek yüksek alan, arkadaşlarını ifşalayıp onları tehdit eden, futbol aşığı, insanların kafalarına birşeyler fırlatmaktan haz alan, arkadaşlarının sırtına atlamayı seven, yakışıklı çocuklara laf atmaktan çekinmeyen, okula gitmemek için kolonya içen, okulda ki herkese su balonu atan, arkadaşlarını neredeyse hergün korkutan, Eyloşumun biricik aşkı, Umutcuğumun baş belası, Mertoşumun kankeytoşu, Selişkomun çikolatası, Emroşumun su aygırı olan Duru Albey'im bebekler❤ "Her canlı birgün Duru'nun azabını tadacaktır" -Umut Taşçı☁ ☁☁☁ Kapak Tasarımı : elvanylmaz12 ✔️

Ben doğduğumda anda içmiştim. Kürd geldim kürd gidecektim . Ve başlanğıcımızı yapalım. Ben kürd kızı Berçem Kikan. Şerefim ve namusum için yaşayan bir keça kurdan . Babasının yetiştirdiği kürd keçesi . Son kez bir nefes koyverdim . Son kez tembihledim bu yüreği. Son kez . Bir hanımaga destanı ~~ (Tamamen kendime ait bir kurgudur) Kitap kapağı; Avvilix

Hala ukala bir tavırla alay edercesine, sanki az önce burda hiç bir şey olmamış gibi etrafımızda bir sürü ceset yokmuş gibi, sanki sıradan bir gündeymişiz gibi konuşmaya devam etti... 'Yengeniz sıkılmış belli ki beyler.Toparlanın gidiyoruz.' (+18 kısımlar ve şiddet içermektedir.Rahatsız olanlar lütfen okumasın.)

Yıllarca ailesinin onu terk etmesi sonucu konuşmayan liseli bi kız Herkesin korkusu olan yeraltının tanınan ismi aynı zamanda ünlü bir iş adamı. Markette karşılaştığı kızı unutamayan platonik MAFYA . Ama o artık kızı yanına almak isterse nolur.. MELİSA & KARAN •16.05.2021

''Mavi kelebekleri takip et, seni bana götürecekler... Eğer yağmurlu bir günde mavi bir kelebek o narin avuçlarına usulca konarsa bil ki ben senin hasretinden ağlıyorum ve hüznüm semaya sirayet ediyor... Eğer o kelebek güneşli bir günde gelirse de bil ki senin sayeni, güneşin sıcaklığına bıraktığın rayihanı gözlemiştir. Ve o kelebek yerine avucuna elim değerse birgün nehar başlayacak, Güneş bizim için doğacak demektir.'' Yolunu kaybetmiş, acılarına boyun eğip her şeyinden vazgeçmiş, ilk aşkının toprağını bile bilmeyen bir Bosnalı... Gönülden gönle yol kuran, sevdayı yeni baştan öğrenen şehit kızı bir Türk... Katliamdan yıllar sonra, Istanbul'da başlayan bir hikaye. ''Kaderler kesişmişse kaplerin de kesişmesi an meselesidir.'' Belki son diye bildiğimiz vukuatlar bilinmez bir geleceğin başlangıcıdır. Ve sen pes etmedikçe hiçbir şey sonun olmayacaktır...