Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!

Uygar: Abinim ben senin Cemre: Öz abimmiş gibi davranmayı keser misin sadece aynı mahallede büyüdük hepsi bu.

Güzelliğiyle mahallede nam salmış Feride ve abisinin yakın arkadaşı Alparslan Demir. Aşk her şeyi aşabilir mi? Okuyup beraber öğreneceğiz. *** "Peki Sergen?" Güldüm. Gerçekten Sergenden mi kıskanıyordu? "Arkadaşım." Hımlayıp sormaya devam etti. "Abin güvenilir dedi?" "Öyle çünkü." Bakışları kararırken çenemde ki eli sertleşti "Derken?" "Sergen beni kıskanacağın son insan falan." Ellerim boynunu sararken "hem boşver sen başkalarını. Bana odaklan." Mest olmuş gibi bakarken kıkırdayıp kucağındaki yerimi sabitledim. Hareket etmemle kasılırken boğuk bir sesle "Hareket etme." Dedi Masum bir bakış atıp "Niye ki?" Gülüp dilini dudağında gezdirdi. "Beni delirtmeye bayılıyorsun dimi?" Başımı sallayıp "Çokk." Dedim ve kendimi altımdaki sertliğe bastırdım. Parmak uçları boynuma batarken kafasını yana eğip üzerinde duran vücudumu süzdü. Kucağında oturmaktan kısalmış şortum ve askıları düşen üstümle karşısındaydım. Kendini bana iterken anlık gelen baskıyla inledim. "Ahh" Sesime dayanamıyormuş gibi dudaklarıma atıldı. Sert bir öpücük bırakıp geri çekildi. Beni kaldırıp kenara bıraktı daha sonra da ayağa kalktı. Bakışlarım alt tarafına düşerken gördüğüm kabarıkla dilimi dudaklarımda gezdirdim. Bakışlarımı fark edip "Merak ediyorsun değil mi?" Yüzüne bakıp geri orasına baktım. "Çok." Hırıltılı bir nefes verip, üzerime eğildi. "Korkma ama." Bi kaşım havaya kalktı. "O kadar diyorsun?" Cüretkar tavrımla bir an duraksadı. Sanırım böyle bir Feride beklemiyordu. Ne yalan söyleyeyim bende beklemiyordum. ***** Kitap editlerinini instagram sayfamda paylaşıyorum. Ordan da ulaşabilir ve destek olabilirsiniz. Ig: ravenqw0 Tt:ravenqw0_0

1980'lerde Osmaniye'nin bir köyünde geçen; Hapisten yeni çıkan kalbi taş tutmuş Arhan ve yıllar öncesinden beri onu kalbinde taşıyan Meyra'nın hikayesi.. ARHAN isimli ilk hikayedir :) ( Eski zaman kurgusudur, bunu göz önünde bulundurarak yorumlarınızı şuanki devirle mukayese ederek yapmayınız. Eleştiri serbest, yazara ve kurguya istinaden küfür yasaktır. ) Yayım Tarihi; 31.01.2024 #1- Romantik/ 20.05.2024 #1- Mizah/ 13.06.2024 #1-Sevda/ 29.04.2024 #1-Evlilik/ 25.04.2024 #2-Köy/ 23.04.2024 #1-Yetişkiniçerik/ 10.05.2024 #4-Erotizm/ 06.05.2024 #6-Gençkızedebiyatı/ 29.04.2024

4 yıl sonra hapishaneden çıkan köyün ağır abisi, ağanın oğlu Maraz Ali. 14 yaşından beri şehirde abisi ile yaşayan Gül Hanım, 20 yaşında köye geldiğinde Maraz Alinin hapishaneye girdiğini öğrenir. Eski zamanda bir köy kurgusudur.

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

Sessiz bir initli döküldü dudaklarımdan. "Daha yüksek sesle inle,sesini duymama izin ver!" Sert bir sesle,bacak aramdan başını kaldırıp konuştuğunda arkama yaslandım. Göğsüm şiddetle inip kalkıyordu. Halam, bizim bu halde olduğumuzu görürse kesinlikle kalpten giderdi. "Korkuyorum." Diye fısıldadım, gizli bir heyecan barındıran sesimle.Onunla salonun ortasında işi pişirmek üzereydik, gecenin bir yarısı, halama yakalanma korkusuyla... "Bence de korkmalsın. Bu gece sana yapacaklarımdan... Korkmalısın." •√➦❝1990'lı yıllarda geçen bir hikâyedir! Yetişkin içerik ve yaş farkı barındırmaktadır! • • ➦köyaşkı#1 | 31.02.2023 zorakievlilik#1 | 03.02.2023 mutluluk#1 | 22.04.2023 eskidönem#1 | 18.09.2023 köy#2 sevda#4 tutku#6 genelkurgu#10 | 07.11.2023

05*********: Yıldızlar bin tane ama sen bir tanesin Demir. ** Asker Hattı herkes için farklı olabilir ancak İs Kokusu'na bir şans verecek olan...???? ---- yazar

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.