Acının kıyısında gezinen bir aşk hikayesiydi onların ki; Ne bin bir parçaya bölünmüş Toprak bunun farkındaydı ne de yaraları her defasında dahada kanayan Fidan, Geçmişini yıkık dökük bir evde bırakan ve hayatın zorluklarına göğüs geren genç bir kadın, Bir yandan ailesinin acısını yaşayan bir yandan da hayata tutunacak dal arayan genç bir adam, Onların aşkları karanlık ve tüyler ürpertici bir gecede başlamıştı. her şeyden habersiz bu iki genç acı veren zorluklarla mücadele edebilecekler mi? yoksa pes edip bir umut ışığı arayan yaralı kalplerine sırt mı çevireceklerdi? Kim demişti erkekler ağlamaz diye? Hangisi daha zordu onlar için gitmek mi yoksa kalmak mı? Hangimiz masumduk ki bu iki yüzlü dünyada? Hangimiz acılarla kavrulurken gülümseyen maskesini kan ağlayan yüzüne örtmedi ki? Not: Yaşanmış bir hikayeden esinlenilmiştir....