May mga bagay na hindi mo alam kung saan patungo. Kagaya ng bus na sinakyan mo nang hindi tinitignan kung saan ang direksyon nito. Kagaya ng ilog na hindi tumitigil sa pag-agos. Kagaya ng mga ingay sa paligid tuwing nasa labas ka, magulo. Kagaya ni Heyacinth, nawawala, hindi mahanap ang tamang daan patungo sa sarili. Ang mga problema na hinaharap niya, ay tila isang malakas na baha, wala siyang magawa kung hindi ang magpatangay. Not until Khayees came in her life. Ang babaeng walang direksyon sa buhay, ay nagkaroon ng isang tuwid na daan para magpatuloy pang muli. Ang dating nakahinto lamang, at naliligaw kung saan siya tutungo, ay unti-unting nagkaroon ng liwanag na nagbigay gabay sakaniya. Khayees was her light. She was saved because of her love for him, and when he loves her back, it makes her continue living, not just survive. Pero, may mga linya pala na biglang napuputol. May distansya palang kahit anong gawin nating paghabol at paglapit, hindi parin natin maabot. The kind of pain when someone feels close enough, but never been so close to you. - - - Photo not mine. Ctto.