Şaka yaptığına inanmak isteyerek çubuğa baktı ve tek olması gereken çizgi endişesinden dolayı çift görünüyordu. Gözü yanılıyor olmalıydı. Hayır, orada gerçekten çift çizgi vardı. Gözlerini ne kadar kırpıştırırsa kırpıştırsın teke düşmüyordu. Jihoon tek gecelik ilişkisinden hamileydi. Çubuğa inanamayarak elinden bıraktığında aklı hayali bu durumu kabullenemiyordu. Yanlış olma payı olmalıydı. Eğer doğruysa ne bok yiyecekti? Bu çocuğu nasıl doğuracak nasıl büyütecekti? Ailesine ne diyecekti? Bunu Soonyoung'a nasıl söyleyecekti?

"Sanatını icra ederken o kadar güzeldin ki parmaklarım ilk defa keman dışında bir şeye özlem duydu." Written for someone who reminds me of arts in Atina.

Lee Know sadece, gruptaki tek hyungu olan Chan'a içini açabiliyordu..

"Adın ne?" Kolunu rahatlatan masajla gözlerini kapatıp başını dolaba yaslayan yaralı adam gülümsedi. "Ben Kun, ve sen de bana gönderilen melek falan olmalısın." Kıkırdayıp başını iki yana salladı minik beden. "Hayır, melek değilim. Bu kafenin sahibiyim, Huang Renjun." yehshen | kunren qian kun × huang renjun minific

Yirmi dokuz sene önce sahibi olan aile tarafından terk edilen evde, geceleri ışıklar yanıyordu. [angst, story] ©jadedstilll ‐ 2021 !!, suicide, drowning.