Je bent verstoten. Je hebt niemand. Jagers jagen op je. Ze willen jou. Niet omdat ze je mogen of vrienden willen zijn maar voor je huid. Je levert geld op. Ik ben een draak. Een verloren draak. ----- Mijn hoofdpersoon heet Julia Moon. Julia is 19 jaar oud. Geen familie en vrienden. Familie is gedood en niemand wil vrienden zijn. Haar draak heet Lola. Julia kan goed vechten en overleven. Ze is uit haar groep gezet en zwerft nu rond. Haar draak is vrij klein voor de standaard draak. Dat maakt haar niet minder gevaarlijk. Ze heeft gaven (wat is het meervoud van gave, Help), die komen in het boek. 20k gehaald op 3-1-19 Hoogste rang: #01 in Fantasy op 13-04-18 #02 in Fantasy op 12-04-18 #03 in Fantasy op 23-03-18 #04 in Fantasy op 22-03-18 #05 in Fantasy op 03-03-18 #06 in Fantasy op 10-03-18

"You are mine," He murmured across my skin. He inhaled my scent deeply and kissed the mark he gave me. I shuddered as he lightly nipped it. "Danny, you are mine and only mine, you understand?" Daniella Saunders had a pretty rough life. After being heartbroken and betrayed by both her father and her boyfriend, Danny moves to a small town to find the comfort of her mother. Everything is not what it seems and soon, Danny finds herself in the middle of a world she didn't even knew existed outside of fiction novels and movies. Not only does the town seem bizarre, but her senses heighten, her temper is out of control, and her hunger amplify. Throw in an arrogant, selfish, sexy, possessive player who didn't even want her in the first place, her life just seamlessly attract madness. Especially with those creepy threats coming from a "Silver Bullet", she can't keep still.

Het leven van Elise (15) staat op zijn kop als haar ouders besluiten om te verhuizen naar het afgelegen Lakefield, aan de rand van het bos. Elise ziet het niet zitten, ze heeft haar hele leven in de stad geleefd en moet al haar vrienden achterlaten. Maar eenmaal in Lakefield is het bos minder erg dan ze had gedacht. Wanneer Elise vreemde dingen begint te zien gaat ze midden in de nacht op onderzoek uit. Ze komt terecht in een wereld die anders is dan alles dat ze kent. ~Ik kan niet anders dan de zwevende lichtjes volgen. Ze bewegen steeds sneller. Na een tijdje ren ik door het bos achter de lichtjes aan die vrolijk op en neer dansen. Het interesseert me niet meer waar ik heen ga en ik heb het niet eens door als ik het meertje passeer. Ik blijf maar rennen achter de lichtjes aan, ze blijven sneller gaan. Ik kan ze bijna niet meer bijhouden, tot we opeens op een open plek zijn. De lichtjes stoppen abrupt met bewegen, maar beginnen dan om me heen te draaien. Ik wordt er duizelig van. Toch zijn de lichtjes prachtig, ik kan mijn ogen er niet van af houden. Ik volg ze, draai met ze mee, ik spring achter ze aan. Tot ze allemaal doven en ik plotseling plompverloren op de open plek sta in het maanlicht, zonder een flauw benul waar ik ben. Ik merk dat ik het koud heb, ik ril en krimp ineen als ik zie hoe donker het eigenlijk is. Dan hoor ik opeens een stem achter me. "Hallo, prinses." Hoogste ranking: #1 fantasy