Bir ölümle başlayan aşk hikayesidir. * * Alya Neva ∞Timur

17 Yaşında olan ünlü Türkiye Birincisi Defne Alya Ozturk ' ün abisi ile olan İstanbulda kurdukları yaşamlarına ansızın Diyarbakır ' ın en ünlü ve dünyaya namını bir çok hitapla salmış, Türkiye de en büyük asiret sıralamalarında ilk üçe giren Bodoroglu asireti hayatına çıkagelir. Bundan sonraki hayatında Defne Alya ' yı sizce neler bekliyor ? O zaman okuyup öğrenelim insallah . ******************************************** NOT !!! : Çalınması veya kopyalanması vs durumlarda gerekli yerlere şikayet edilecek yazılan kitaplar ortadan kaldırılacaktır . Kurgu içerisinde argo kelimeler, küfürler vs vardır. Ve bazı şiddet unsurları barındırır. Bir çok yerdede yazım yanlışları vardır. Bu seylerden rahatsız olanlar lütfen okumasın!

Üç kalp, aşkı için yanıp tutuşan ama sevdiğine kavuşamayan üç kalp... 20 yıl herkesin payına farklı düşmüştü. Yıldız bi pusuladaki resme sevdalı yaşadı. Kuzey yaptığı hatanın bedelini ödedi. Güney ise olmayacak bi sevda uğruna içten içe yandı.Kimseler bilmedi onun sevdasını, sevdiği kadına dostum,bacım dedi. Sırf onun yüzünü biraz daha görebilsin diye...

Geceyi dinliyordu Onur. Cırcır böceklerinin sesi her yerden geliyor, hafif bir esinti yüzünü yalıyordu. Deniz'in kokusu burnuna geldi ve derin bir nefes çekti. İnsan böyle bir yerde ölene kadar yaşayabilir diye düşündü. Şehrin kargaşasından trafik gürültüsünden uzakta geçirdiği bu gece bütün duyularını açmış gevşetmişti Onur'u... Balım'a baktı göz ucuyla. Oda kendisinden farklı değildi. Gözlerini gökyüzüne çevirmiş şehirde göremediği yıldızlara bakıyordu. Bir süre daha sessizce geceyi dinlediler. Sessizliği bozan Onur oldu. "Yarın benimle gelecek misin?" "Anlaşmayı imzalarsan neden olmasın." "Herşey tamam da son madde sence de biraz ağır değil mi?" "Dedim ya sen bilirsin. Kabul etmemekte özgürsün." Bir süre daha düşünen Onur kararsızlık içinde başını sağa sola salladı. Denemeye değerdi. Şayet yapamazsa bırakırdı. Bakışlarını karşısında ki sandalyede oturan kadına çevirdi. Turuncu saçlarını serbest bırakmış, omuzlarına aldığı şala sıkıca sarılmıştı. İşte bu da gecenin suçuydu. Çünkü kadın cennetten bir manzara gibi görünüyordu...

Gerçek aile kitabı. Hep o okuduğum kitapların içinde olmak isterdim. Lafımı geri alıyorum, hiç bir şey hayal ettiğim gibi olmamıştı. Ailemden ayrılmış ve başka bir ülkeye gelmiştim. Hayat bir kitap değildi ve ben de onun içindeki karakter değildim. Ya da, belki de öyleydim. -Tamamlandı-

Bazen hikayenin başlaması için şehre bir yabancının gelmesine gerek yoktur. Bazı hikayelerde şehre bir yabancı döner.

-WattpadRomanceTR "Romantizm ve Komedinin Ortak Durağı" adlı okuma listesinde!- *** Her şey bir ölümle başlamıştı ve bildiğim bir şey varsa yıkıcı ölümler bizi sarsmaya devam edecekti. Belki de atlatırım diye düşünürdüm her zaman. Unutmaya her çalışımda zaman ayaklarımdan tutup o güne getirirdi. Önce annemin beni terk ettiği günü izletir hemen sonra hayatımın en kötü gününe getirirdi. Babamın öldürüldüğü güne... Bununla savaşmaya her çalışımda başarısız olmuştum. Beni ayağına kaldırmaya çalışan herkesin yaşadıklarımdan haberi bile yoktu. Beni sadece ruhu gibi bedenininde ölmesini bekleyen adam anlayabilmişti. O Yağız'dı. O Savcım'dı. O her şeyimdi. "O, hakimin tokmağını eline alıp adaletsiz hayatımı varlığıyla süsleyen adamdı." O da benim gibi ölü bir ruhtan ibaretti bir zamanlar. Birbirimizin yaralarını iyileştirdiğimiz güne kadar ölü iki bedenden ibarettik. Hayat acımasızca bizi engellerle karşılaştırmaya devam etse de biz birbirimizin elini tutarak o engellerden atlamayı başarmıştık. Biz beraber bir, ayrı ayrı ise hiçtik. "Onsuz yaşamayı bırak, onun olmadığı cümlede bile yer almak istemiyorum." "O benim başlangıcım, sonum, her şeyim. Dünyanın bana yakıştırdığı tek güzel şey." &&&& Keyifli okumalar ❤

1997 "Hadi Işıl seç birini." Onlarca misafir bir yaşındaki güzel bebeğe bakarken bu tatlı bebekse masanın üzerindeki nesneleri tanımak için uğraş veriyordu. Annesine göre bu tatlı kız tabikide steteskopu seçecekti. Ilerde başarılı bir doktor olup annesini gururlandıracaktı. Babası ise kitabı seçeceğini düşündü. Işıl küçük yaşına rağmen babasının onu kitap okuyarak uyutmasına alışmıştı. Ama Işıl herkesi yanıltarak bir deste parayı hiç zorlanmadan eline aldı. Misafirler kahkahalarla gülerken babası tekrar bir seçim yapması için para destesini kızın elinden almaya çalıştı. Küçük elleri parayı sımsıkı tutarken başını iki yana sallıyordu. "Hadi kızım tekrar seç." Babasının sözüne karşı sanki anlıyormuşçasına Işıl elindeki parayı daha sıkı tutup ağlamaya başladığında tüm salonu ağlama sesleriyle inletmeyi başarmıştı. Babası paradan elini çektiğinde Işıl nihayet susmuş ve gülümsemişti. Daha bebekken yolunu çizmişti. Para. 2020 Hayattaki en sevdiği renk dolar yeşili olan Işıl, beş parasız İzmir'e gönderilmesi sonucunda karşı komşusu doktor Kağan'la tanışır ve kendi içselliğiyle yüzleşip hayatı yeniden keşfeder. Peki tüm bu keşifler sonucunda ağır basan aşk mı olacak para mı? Kibirli, burnu havada ve açık sözlü olan bu sert kadının farklı hikayesi sizi hem güldürüp hem de ağlatacak. #Romantizm #1 14.03.2021 #Tutku #1 15.03.2021 #Genç Kız Edebiyatı #1 23.06.2022

Aşka dair olan kriterlerim annem ve babamın yaşamış olduğu aşk yüzünden arşa çıkmışsa ne olmuş? Bu benim suçum mu? Ben ki Leyla Sare Alateş, Nam-ı değer Kartal Alateş'in aşkına nail olan Ecrin Alateş gibi şanslı olamayacaksam? Aşka inanmaya ne gerekti? "Sen hayal kurmaya devam et." Dedi Sarp. "Seni bu evden gelin eden Sarp'ın adını kara listeye alsınlar." Bir de başımda bu vardı... Abi bozuntusu benden bir dakika erken doğmuş ikizim Lokman Sarp Alateş. Sarp'ı görmezden gelin olur mu?...Neyse biz ne diyorduk? Aşk gerçekten mesafeleri yakın eder miydi? "Uzak yakın fark etmez..." Dedi bir bakışıyla yüzümün tüm zerresinde hakimiyet kurarken. "Sen istersen uzaklar saniyede yakın, yakınlar saniyede uzak edilir."

Belki bana soracaksınız "Böyle bir ailenin içinde yaşamak zor değil mi?" Diye. Arkadaşlar inananın İki asker, iki polis, bir bilgisayar mühendisi ve bir avukat -sanırsın market listesi- arasında yaşamak ne kadar zorsa. İşte o kadar zordu... dememi bekliyorsanız üzgünüm. Yanılıyorsunuz. Bu saydıklarımın arasında tek zor olan şey bir adet başkomiserdi. En zoru ,en çetini, kabul etmek gerekirse de en güzeli oydu. "Diyorum ki..." dedim cilveli bir şekilde. "Acaba seni Aşk Bürosuna mı terfi etsek?"