Kendim için birşeyler yapmaya karar verdiğimde bir klinikteydim. Korkuyor,ya bana deli muamelesi yaparlarsa diye utanıyordum. Utanması gereken ben değildim oysa, beni bu hâle getiren insanlardı. İyi ki gitmiştim o kliniğe.İyi ki tanımıştım o psikoloğu. Vazgeç demişlerdi defalarca bana, vazgeç Asel olmaz diye. Vazgeçmeyecektim olmaz diyenlere inat . Bunun adı neydi bilmiyorum ama Takıntı demişlerdi bana. Evet ben takıntılıydım. Ben Asel hikayemi okumaya hazır mısın?

Elmaslar... İnsanlık yüzyıllardır onları güzelliğin ve zenginliğin simgesi olarak gördü. Oysa bazı elmaslar, ışığı yansıtmadan önce karanlığın içinden geçer. Bazıları toprağın derinliklerinden değil, ödenmiş bedellerin ve saklanan gerçeklerin arasından çıkar. Dünyanın en büyük elmas kartelleri, kimsenin göremediği devasa bir düzenin çarklarını yıllardır döndürmektedir. Güç, servet ve korkuyla beslenen bu sistemde adalet yalnızca bir kelimeden ibarettir. Kurallar güçlüler için yazılır, bedel ise her zaman zayıflara ödetilir. Fakat her düzenin içinde bir çatlak vardır. Yelda, bu acımasız oyunun sıradan bir taşı değildir. Geçmişinin gölgeleriyle savaşırken kendini dünyanın en tehlikeli isimlerinin arasında bulur. Attığı her adım onu gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, aynı zamanda geri dönüşü olmayan bir savaşa sürükler. Çünkü bu dünyada güven, en pahalı elmaslardan bile daha nadir bir hazinedir. İhanetlerin, gizli anlaşmaların ve ölümcül planların arasında dost ile düşman arasındaki çizgi silinirken Yelda, yalnızca kendi kaderini değil; o devasa çarkın altında ezilen herkesin geleceğini değiştirecek bir seçimin eşiğine gelir. Bazı düzenler sonsuza kadar süreceğine inanır. Bazı çarklar hiç durmayacağını düşünür. Ta ki biri, dönmeye devam eden o çarkın karşısına geçip onu kırmaya cesaret edene kadar. Her çark döndüğünde madalyonun bir yüzü kazanır, diğer yüzü kana bulanır.

Birazcık yaşamak için çok fazla öldük 🌹