Vâye: Nasip, kısmet. ••••• Ben Defne. 25 yaşında bir Psikoloji mezunuyum. Liseden sonra 1 sene üniversiteye hazırlandığım ve üniversitede de 1 sene alttan derslerimi veremediğim için bu yaşımda KPSS'ye hazırlanıyordum. Babam Ankaralı olduğu için ve babamın işlerinden dolayı Ankara'da oturuyorduk ama ben hem sınava daha iyi hazırlanacağımı düşündüğümden hem de biraz dinlenmek istediğimden dolayı anneannemin yanına Ordu'ya, küçük köyümüze gelmiştim. Dedem vefat ettiğinden beri kuzenim Ayça anneannemle birlikte burada yaşıyordu. Ayça liseden sonra üniversiteye gitmemişti ve evde nakış yapıp internet üzerinden satıyordu, oldukça tanınıyordu. Köyümüzde uzun süredir tek yaşayan yaşlı bir teyze vardı. Emine Teyze çocuklarından hiç hayır görememişti ve öldükten sonra evinin askeriyeye bağışlanması için bir vasiyet bırakmıştı. Emine Teyze birkaç ay önce vefat etmişti ve ev de askeriyeye bağışlanmıştı. Emine Teyze'nin vefatından bir süre sonra o eski ev restore edilmişti. Bugün de askeri bir manga köye, eğitime geliyordu. Muhtarın söylediğine göre bu manga teğmenlerden ve onları eğitecek bir üsteğmenden oluşuyordu. ••••• Final: 27.10.2020 🌸

O bir hırsız. Dahası dolandırıcı ve yalancı. O bir profesyonel. Üstelik gerçek bir dâhi. Ve şimdi polisin ona ihtiyacı var.

Hikayeyi okurken ve okuduktan sonra hiçbir erkeği ve ilişkiyi beğenmemeniz, bu durum sonucunda da ebediyen yalnız kalmanız durumundan yazar kesinlikle sorumlu değildir. Ve önemli not; Mıçmıç, sulu bir aşk okumak istiyorsan, sevgili okuyucu; Lise hoşlantılarını veya dizilerde aşk olarak anlatılan saçma duygular var ya, işte onları konu alan bir kitabı incelemelisin.. Bu kitapta, sadakat var, fedakarlık var, özen var.. Bu kitapta sevdiğine dokunmaya kıyamayan bir adam var. Bu kitapta, sevdiği adamla büyüyen bir kız çocuğu var. Şimdi karar ver bakalım, Sana nasıl aşık olunacağını, nasıl sevileceğini öğretecek bir kitap okumaya, hazır mısın?

İki adam bir kadın.. Biri sevdam diğeri sevdalanan.. Biri beyaz, biri siyah.. Ben Nisan geçmişinin gizemiyle geleceğinde boğuşan.. Bir kadının yüreği bir adama aittir. O adam oraya bir kere girer, orada yaşar. Sevilmek isteyen adam ne kadar zorlarsa zorlasın girebilir mi? Bir kadın bir daha sevdalanabilir mi? Yüreğinde başka bir adamın ayak izleri varken bir başkasının kollarında hayat bulabilir mi? -Tüm hakları şahsıma aittir.-

Ailecek toplanılan mekanlarda her babanın anlattığı komik, eğlenceli ve kurnaz anılar vardır. Bu anıların en güzel yanıda eski mahalle ortamlarıdır. Eskiden insanlar hep birbirlerini tanırken diğer yandan da bu insanlar bir bağları olmasa da hep birbirlerinin ardını kollarlar. İşte değişen dünyada bunlar farklı gelir bize. Ancak bizim iki kafadarın yıllardır değişmeyen şehirlerinde insanlarda eskisi gibidir ve bu işe birde aşk girince ortalık iyice karışır. İrem yıllardır sokaklarında gezip oynadığı şehirde bir kez olsun kız arkadaşları ile yakın olamamıştır. Çünkü bulunduğu ortamda erkek çocukları çoğunluktadır. Ancak büyüdüğünde olaylar biraz daha değişir. Kuzeni Mehmet ile altlı üstlü oturdukları binada bir de yan komşuları ve Mehmet'in en yakın arkadaşı Ediz olunca bu ikilinin karışamayacağı olay yoktur. Beraber gezindikleri arkadaş çetesinde büyüklüğün verdiği olgunlukla İrem okey'in 4.elemanı gözdesi yerine birden altın günü kadınlarının gözdesi olmaya başlayınca olaylar daha da karışır... Not: Çalıkuşu aşığı biri olarak bolca Çalıkuşu alıntısı vardır.

Sesi nahif, sakin, yatıştırıcıydı. On saat söylese sıkılmaz yine dinlerdim onu. 'Dur bekle kokunu içime çekeyim' Şarkının dediğini yaptı. Yüzünü boynuma yaklaştırıp derin bir nefes aldı. Saçları yüzümü gıdıklandırınca kıkırdadım. Şarkının ve onun büyüsüne kapılmış gibiydim. Onunla bu kadar yakınlaşmamıştım. Sadece sarılma, el ele tutuşma ve elime öpücükler kondurmasıydı. "Çok güzelsin," dedi boğuk çıkan sesiyle. Şarkının sesi fazla olmadığı için dediği anlaşılıyordu. "Şu kokun... müptelasıyım bu kokunun," dedi. "Beni her türlü iyileştirir bu koku." -- Bu kitapta aşk, sadakat, şefkat var. Hiçbir şeyi somut olarak göremeyen ama hissedebilen bir insanın hikâyesi... *görmese bile, hissederek ve dokunarak sevecek olanlara ithafen... 5.7.18 - 8.4.21 050221 - Genç Kız Edebiyatı içinde #662 020421 - Genç Kurgu #187

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Beş kız arkadaş, yılların getirdiği artık arkadaşlıktan, dostluktan öte kardeşliğe geçmiş sımsıkı kopmaz bağlarla bezenmiş hayatlar. Bazen gülümseyişler, bazen hüzün, bazen acı ve olmazsa olmaz gözyaşları. Onlar birbiri için can'dı. Birinin canı yansa hepsinin canı acırdı. Biri ağlasa hepsi ağlar, biri gülse hepsi gülerdi. Duru Güneş, adı gibi duru, temiz, doğal ve soyadı gibi etrafa ışık saçan bir kız. Grubun kıvırcığı, annesi, duygularını heykellerine, fırçasına yansıtan sanatçı Alev. Elbiseler dediğinde onun için akan suların durduğu, tüm yoksunluklarını çizdiği kıyafetlerde anlatan Özden. İnsanları saatlerce dinlese bıkmayacak, sevgi dolu psikologumuz Senem. Hak, hukuk, adalet'in en ateşli savunucusu, doğrucu avukat Merve. Tüm bunlar varda esas oğlan yok mu? Var tabi ama hemen ortaya çıkmıyor ağırdan satıyor kendini. Bilmiyor safım aşk sarmaşığı başladı mı seni sarmaya, yok kurtuluşun. Sen kime, neye ağır ağabey takılıyorsun? Yine zevkli, yine heyecanlı, bol dostluk, kardeşlik ve aşk kokan kimi zaman gülüp, kimi zaman duygulanacağımız bir hikaye. İyi okumalar...

THE WATTYS 2022 YARI FİNALİSTİ "Sana bir şey itiraf edeceğim," "Neymiş?" "Sanki doğduğumdan beri bir parçam hep bu anı bekledi. Seninle tanıştıktan sonra..." "Tamamlandım. Dünya dönmeye devam ederken bırakmıştım onunla dönmeyi. Gücüm yoktu daha fazla dans etmeye ve dönmeye." "Sonra sen geldin, büyük bir aşkla dans ediyordun. Ellerimi tuttun, birlikte dönmeye başladık fakat bir şeyler vardı," "Aşk, dönüşümüzü yavaşlattı, sonsuzluğa uzattı. Bizi zamanın dışına götürdü." "Şimdi, ince bir çizginin üstünde dans ediyoruz, kendi evrenimizde ve kendi zamanımızda. Bırak, dünya dönsün, insanlar onunla dönsün, biz geçtik onlardan ve kendimizden. Her şeyin dışındayız artık." "Nefesimi tutuyorum, gözlerine dalıp sonsuza dek boğulmayı diliyorum. İkimizi de her şeyden ve herkesten soyutlayıp, o evrende hapsolmayı ve sonsuza dek dans etmeyi istiyorum. Bırak dünya ve insanlar dönsün, bırak zaman geçsin, biz geçtik onlardan ve kendimizden." "Şimdi sanki kendimle baş başayım. Biz artık ruhları tek olan iki bedenden ibaretiz. Mezara girecek iki beden olsa da, yargılanacak tek bir ruh var." "Dünyanın ve zamanın dışına uzanan sonsuz olan tek bir ruh var, onlarca ruhun arasında." "Bırak yıldızlar, gece, gündüz, güneş ve ay onların olsun. Bırak dünya ve insanlar dönsün, hepsine sahip olsun, bırak zaman geçsin. Biz sonsuzluğa sahibiz." "Bırak yaşamayı, dönmeyi, sorgulamayı ve diğer her şeyi. Bırak, elbet bizim yerimize yapacak birileri bulunur. Uyanmayacağımız bir uykuya dalalım, rüyalarda, yaşayalım sadece." "Unut. Adını, yaşını, kimliğini ve her şeyini. Unut, benliğini. Biz zaten yeni bir benlik oluşturduk, sadece ikimize ait olan bir benlik."

• Wattys 2022 Yarı Finalisti • İlk kitap tamamlandı. İkinci kitap düzenlenecek.• Aşağıda duyduğuma benzer bir tıkırtının artık çok ama çok yakınımdan geldiğini işittim. Bedenim şimşek çakmışçasına titredi ve titrek nefesim odanın içerisinde son kez duyuldu. Vücudum arkama dönmeyi reddedercesine olduğu yere saplanmışken, karşılaşacağı şeyden korktuğunu biliyordum. O sırada hiç tanıdık olmayan bir ses, büyük bir kibir ve soğukkanlılıkla konuştu. "Evine giren bir yabancıyı alt edemeyeceğini düşünüyorsan ses çıkartıp onun kaçması için imkan tanımalısın. Ki böylece yüz yüze gelmeyesin." Olduğum yerde bir kez daha titredim. "Benim hiçbir şeyim yok." diye konuştum tıpkı bedenim gibi titrek bir sesle. "Senden bir şey almayacağım." diye yanıt verdi ardımdan. Ses tonu, korkusuzluğumu saniyeler içerisinde gölgeleyebilecek kadar baskındı. "Öyleyse evime neden girdin?" diye sordum bu sefer de. "Evine girmedim." dedi, şüpheli bir sesle. "Kendimi senin evinde buldum." 25.02.22 Tüm hakları saklıdır. Çalıntı yapıldığı tespit edilirse hukuksal yollara başvurulacaktır.