როდესაც ბიჭმა გაუცინა, მკვეთრად ჩამოზრდილმა ეშვებმა სანდროს სუნთქვა შეუკრა. წამიერად გაუელვა თავში, რომ ბექას კბილების კვალი ადამიანზე, მართლაც, ვამპირის ნაკბენივით დარჩებოდა. იმ წამს მას წარმოდგენაც კი არ ჰქონდა, რომ თავად იქნებოდა ის, ვისაც ამ კბილების გამო, ვამპირის საყვარელივით მოუწევდა სიარული.

ნიკომ იცის, რომ ყველაფერს შეძლებს. ყველაფერს შეძლებენ. რადგან მკლავები, რომლებიც მუცელზე ეხვევა, ყოველთვის მის გვერდით იქნება და სანამ ნიკოს მისი იმედი ექნება, აღარც ცხოვრება შეაშინებს.

მოდიოდა მათზე უთვალავი ჯარით გარშემორტმული, რომელიც ქალაქს კალიასავით ედებოდა, გასაქცევ გზას არ ტოვებდა. წინა რიგების შუბებზე ადამიანის თავები იყო წამოცმული, რომელთა დათხრილი თვალები, გადარჩენილებს სიზმრებშიც ელანდებოდათ. ოღონდ არავის მათ შორის, ვისაც თავს დაატყდა, არ გადარჩენილა. Gook+yoon=GUKYUN ორიგინალის ლინკი👇 https://www.wattpad.com/story/177756298?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=kisa_KRENDEL

არ უყვარდა წვიმა. გრძნობების გამოჩენა? ჯობდა საერთოდ არ გეხსენებინათ მასთან გულწრფელი გრძნობები. ხაზს ვუსვამ სიტყვა გულწრფელს. ყველა ყალბია მის გარშემო. ადამიანები ერთიმეორეს მიყოლებით იდიოტები და საზიზღრები არიან. გამოუცდელები? ეცოდებოდა. გამოცდილები? იცოდა როგორი ნაგვებიც იყვნენ. მუშაობდა და აკეთებდა იმას რაც უნდოდა. არავის ჩარჩოებში არ იქცევდა თავს. თავისუფალი კაცი იყო და მორჩა.