[tamamlandi] Kendi denizinde nefes aldığı her saniye boyunca biraz daha batan Iwaizumi ve ona cennetin kapılarını açan, aslında bir süreliğine, gelecek sonu yavaşlatan Oikawa.

kagehina, iwaoi, tsukkiyama

Sadece sihirli bir dilek hakkı ona yaşattığım onca acıyı unutturabilir miydi yoksa şapkadan çıkan tavşan misali ona beklemediği itirafı yapmak için çok mu geç kalmıştım?

nakahara chuuya ve dazai osomu küvette ölü bulunur. oneshot

İwaizumi, mesajını yanlış kişiye gönderir.

az önce dua eden elleri şimdi yüzümdeydi, benim günahkâr yüzümde. hiç korkmaz mıydı, varlığını adadığı ilahı tarafından reddedilmekten? oysa ben çok korkardım, onun beni reddetmesinden.

one shots.

bize ne yakıştıysa, biz neye katıştıysak vurdular bizi ansızın, an sızı anlatayım da yeniden yapılandıralım imkansızı

"Geceleri derin, boş bir uykuya gömülmeden az önce, varlığım iki dünyanın sınırında dalgalarda çırpınırken, hülyalara dalıyordum. Bir anda kendiminkinden farklı bir varlığı aşıp geçiyordum. Bir başka hava soluyor, kendimden kaçmak, kaderimi değiştirmek ister gibi uzaklara gidiyordum. Ancak gözlerimi yumunca gerçek dünyam çıkıyordu karşıma. Bu hayal görüntü, kendi özel hayatını yaşıyordu. Dilediği gibi yok oluyor, yeniden ortaya çıkıyordu. İrademin dışındaydı olanlar. Ama bu da kesin değil. Gözlerimin önünde canlanan sahneler, rüyalardaki görüntüler değildiler, çünkü uyku alıp götürmemiş oluyordu beni henüz. Bu sessizlik, bu huzur içinde o görüntüleri inceliyor, karşılaştırıyordum. Bana öyle geliyordu ki, ben şimdiye kadar kendimi tanımamıştım. Şimdiye kadar tasarladığım söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu (bana öğretmemişlerdi geceye bakmayı, geceyi sevmeyi)." [ DEVAM EDİLMEYECEKTİR ]