Geçmiş hayatınızı yaşama şansınız olsaydı ne yapardınız? On yıllık ilişkisi büyük bir ihanet ile son bulduğunda Eda artık bir gerçeği kabul etmek zorunda kalmıştı. Gerçek aşk diye bir şey yoktu. Varsa da onu bulmak gibi bir niyeti olmamıştı. Arkadaşının zoruyla sonunda evden çıktığında aklına en son gelen şey bir falcının karşısına oturmaktı. Egzotik giyimli kadının karşısına oturduğunda ise söylediklerini dinlemekten başka çaresi yoktu. Falcı ona aşkı bulması için geçmişte yaptığı bir hatayı düzeltmesi gerektiğini söylediğinde parasını boşa harcadığını düşünmekten kendini alamamıştı. Fakat eve dönerken geçirdiği kaza sonucu gözlerini İngiltere'de 1823 yılında açtığında kendini önceki yaşamı olan Helena Anne Mercer olarak buldu. Şimdi tek yapması gereken yapılacak hatalı seçimi bulmak ve bunu engelleyebilmekti. Ama hiçbir hata bu kadar cezbedici olmamıştı.

"Elini göster." Elimi arkamda yumruk yaptım. "Leo?" dedim yardım dilenen bir ses tonuyla. Fakat Leo bakışlarını kaçırdı. Bakışlarını kaçırdığı anda takılı kaldı. Gözleri liderin eline düştü. "Lider." dedi. "Yüzüğün?" Gözlerimi onun eline çevireceğim sırada elini arkasına götürdü. Başını bu seferde sağına doğru yatırdı. "Bana elini göstermeden buradan gidemezsin." Yutkundum. Her an ağlayacak noktadaydım. Çocuk gibi tepinerek ağlama isteğiyle doluydum! "Feride." Gözlerimi sımsıkı kapattım. "Elini göster." derken sesi kısıktı. Daha fazla direnmenin bir sonuca varmayacağının bilincinde olarak yavaşça elimi önüme doğru uzatıp, yumruğumu açtım. Çıt çıkmadı. Demek ki yüzüğü Leo gibi onlarda göremiyordu. Rahatlayarak bir nefes verip gözlerimi açtığım sırada, yüzük parmağıma bir elin değmesiyle irkilerek ona baktım. Sağ eliyle, sol elimin yüzük parmağına dokunuyordu. Lütfen göremiyor ol. Lütfen. Gözlerimi yüzüne çevirdim. Kaşları çatılmıştı. Bakışlarını yüzükten alıp, gözlerime çevirdi. Elimi çekmeye çalıştım. Bırakmadı. Arkasına sakladığı elini öne uzatıp bana doğru gösterdi. Parmağındaki sade, gümüş alyans parladı. Bir küfür savurdum. Elimi tekrar çekmeye çalıştım. Bir kere daha ve bir kere daha... Ne kadar çekiştirirsem, çekiştireyim elimi bırakmadı. Dolan gözlerimi Leo'ya çevirdim. Beni buradan götürmesi için ona yardım dileyen gözlerle, baktım. Fakat karşılık alamadım. 17.09.2023

Paylaşan: HmeyraHarman

Ben ona tutsaktım o bana sağırdı. Ben onun için sadece bir hayrandım, o ise bir İDOL'dü. Ben onunla olmanın hayalini kurarken bile o çok imkânsızdı. Aramızda kilometrelerce uzaklık vardı bunu aşarak ona yakın olduğumu zannettim, ama o Namjoon olarak kalbimden uzaktı. -"Biz imkânsızız Hye Sun. Ama bir o kadar da hayal edilesi..." Yüzümü yanımda gözünü bir an bile hiç kırpmayan arkadaşıma dönerek burukça gülümseyerek baktım. O ise hissetmiş gibi, derince bir nefesi korenin o meşhur tozlu havasına zaten alışık bir şekilde gökyüzüne doğru bırakarak sessizliğini bozdu. -"Mira," diye ismimi r ve l harfleri birbirine benzediğinden tuhaf bir şekilde söylerken gülümsedim ama bu kısa sürmüştü. Çünkü anında gözlerim dolmaya başladı. Bunu engellemek adına başımı gökyüzüne kaldırdığımda sol yanımda baskı hissetmemle hızla başımı indirdim. Bu Hye Sun'un soğuk narin eliydi. Konuşmaya devam ettiğinde gözlerine çekindiğim için bakmamaya çalışıyor, bakışlarımı küçük bahçemizde yer alan yeşil kısa çimenlerde gezdiriyordum. -"Elini kalbine koy ve hayalinin ne olduğunu sor, gerçekten neydi Mira?" Kurduğu cümle üzerine kalbim hızlı bir şekilde elinin altında göğüs kafesime vurmaya başlarken yine onu düşünürken buldum kendimi. 🌕❄🌑 Gitmeme rağmen, terk edemiyorum bir kez olsun Ölmek istediğini söylüyorsun, ama aynı tutkuyla yaşamaya devam ediyorsun Bırakmak istediğini söylerken, bir başka yük alıyorsun "Bir şey düşünmemeliyim" düşüncesi bile bir düşünce, biliyorsun Aslında kaderimiz böyle, biliyorsun Sonsuz acının içinde gülümsediğimizi, biliyorsun "Özgürlük" dediğin an 'özgürlük' diye bir şeyin olmadığını biliyorsun Biliyor musun? 🌕❄🌑 -"Biz birbirimizin gece manzarasıyız, birbirimizin Ay'ı." Ağlama Ay'ın Çocuğu (MOONCHİLD)

yoongi, yeni yıkanmış çamaşırların arasında uyumayı ve evdeki her eşyayı ufak patileriyle yere devirmeyi çok seven; yeşil gözlü, simsiyah bir kediydi. sahibi ise tüm gününü okulda deneyler yapmakla geçiren, kafayı sıyırmış bir biyolog. 30.12.18