Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Ephesus Yayınları aracılığıyla raflarda! Ben Bora Ateş... Ateş grubunun lideri... Sizi müzik grubumun hikâyesine davet ediyorum. Fakat dikkatli olun, buralar fazla sıcak... *Tüm hakları bende saklıdır!

[tamamlandı] namjoon yanlış gruba yanlış bir mesaj atar. namjin texting '2019

Jisung yalnız kalmıştı, Minho ise bir çocukla uğraşmak istemiyordu. "Bir gün onu inandıracağım. Başlangıcım olduğuna ve sonum olacağına, inanacak." |yavaş güncelleme < m i n s u n g > >changlix >hyunin >chanmin

jisung: sanırım kaburga kemiğim kırıldı minho: sarhoş bir insan kaburga kemiğinin nerede olduğunu bilebilir mi jisung: bacağımızda değil mi ya kafamızda mıydı

Min yoongi bionik insan teknolojisinde uzman olan bir biliminsanıdır, bu uzmanlığını ölmek üzere olan 5 gencin üzerinde kullanıp onlara süpergüçler verdiğinde her şey değişir, belli bir düzene oturduğundaysa aralarına yeni biri daha katılır ve bu sefer her şey gerçekten tam anlamıyla değişir [The cover is not mine, belong to taypically - twitter account- ]

Hoca bir an tereddüt etti. Böyle bir şeyin olacağına ihtimal vermek istemiyordu. Çaktırmadan kağıda bir şeyler yazıp Jisung'un önüne koydum. "Çantanı göster ve rahat ol." Bana kısa bir bakış attı. Ardından da çantasını masanın üzerine koydu. "Bakın hocam." dedi.Hoca bir an tereddüt etti. Böyle bir şeyin olacağına ihtimal vermek istemiyordu. Çaktırmadan kağıda bir şeyler yazıp Jisung'un önüne koydum. "Çantanı göster ve rahat ol." Bana kısa bir bakış attı. Ardından da çantasını masanın üzerine koydu. "Bakın hocam." dedi.

Kim Taehyung, Güney Kore'nin en ünlü mangakalarından biridir ve çizdiği bir manga karakteri Jeon Jungkook'a fazla benziyordur ve jeon jungkook'un en yakın arkadaşı seokjin'in kim taehyung'a aşık olması her şeyi karıştırır [ "Senin elini tutabilmem için, Seokjin'in elini bırakmam gerekiyor" ]

[topjk! femsubtae!] bu ilişkinin dozunu artırıyoruz, terazimiz asla denk işlemiyor ve biz dibi görmeye can atan iki sevgiliye bürünüyoruz evren tiyatrosunda. 一barbie bebeğime ithafen. drop the game by flume & chet faker