Baran Karadağlı... Mafyanın da üstü bir adam,ve tek serveti eşi Elif Karadağlı. Onların en büyük imtihanı bir çocuktu. En büyük hasretleri. Baran için çocuk önemli değildi tek isteği karısıydı. Tüm dünyasını sadece ona adamıştı. Ama onların sevdasını sarsacak çok şey vardı... KUMA YOKTUR SADECE BİRKAÇ BÖLÜMDE KONUŞMASI GEÇMEKTEDİR... HİKAYEDEKİ TÜM İÇERİKLER HAYAL ÜRÜNÜNDEN İBARETTİR.

Nalan güçlü, kararlı,kendine inanan bir kadın Yavuz sert kişiliğe sahip,adaletli, Adana'nın en zengin Beyi Biri tüm hayatını geride bırakıp doğduğu topraklara dönmüş Biri zaten o toprakların sahibi "Sen..." dedi Yavuz, sesi şimdi tamamen kırılmış ve arzunun en çiğ haline bürünmüştü. "Sen bu elbiseyle, bu kokuyla, bu inatla... Benim sonumsun Nalan." Yavuz, daha fazla bekleyemedi. Kontrolünü, gururunu ve o meşhur kurallarını avlunun karanlığına fırlatıp attı. Dudaklarını Nalan'ın dudaklarına bir fırtına gibi bastırdığında, bu sadece bir öpücük değildi; bu, günlerdir süren o sessiz savaşın, dikiş makinesinin başında dökülen terin ve koridorlardaki o kaçamak bakışların büyük patlamasıydı. Nalan, önce direnir gibi oldu, elleri Yavuz'un omuzlarında bir yer aradı. Ama sonra, ipek elbisenin içindeki tüm o buzlar eridi. Yavuz'un hırçın ama bir o kadar da sahiplenici öpüşüne aynı tutkuyla karşılık verdi. Ellerini adamın ensesine doladı, parmaklarını o sert saçların arasına gömdü. Avludaki su sesi artık duyulmuyordu. Sadece birbirinin içinde kaybolan iki insanın nefesi ve o gece mavisi elbisenin geceye bıraktığı hışırtı vardı. Yavuz, Nalan'ı kucağına alıp mermer fıskiyenin kenarına oturttuğunda, öpüsüşünü daha da derinleştirdi dilini Nalan'ın ağzına doğru itti. Nalan ağzının içinde dolaşan sıcak dili hissedince " Ah Yavuz..." diye inledi. Nalan'ın inlemesini duyan Yavuz iyice kontrolünü kaybetmeye başladı .

Bir varmış, bir yokmuş... Bir gün özgürlüğüne ve yalnızlığına fazlasıyla düşkün olan bir genç kadının yolu, ruhunu kelepçeler altına almak isteyen bir canavar ile kesişmiş. Ve bir kömür karası, bir saman sarısına tutulmuş.

Ülkenin milli sporcularına yaptığı tasarımlarla ünlenen Ahu, bir gün maçlarını izlemeye bile çekindiği Milli Kickbokscu Devran Seha Kılıçalp'e aşık olduğu yönünde dedikodularla sarsılır. Milli sporcuya atılan cinsel içerikli e-maillerle bağlantısı olmadığını kanıtlamaya çalışırken bu süreçte Devran Seha'nın ona ne kadar yardımcı olacağı ise meçhuldür. 🎨🥊

DÜZENLENDİ. Güneşin öptüğü Kardelen, kusurlu bulduğu kusursuz güzelliğinin farkında olmayan, özgürlüğüne düşkün bir bey kızıydı. Kızıl saçları ve çilli yüzüyle ovasında ki tüm kadınlardan farklı, açık mavi gözleriyle ise bu zamana kadar görülmemiş, büyülü bir güzelliğe sahipti. Ancak onun bu görülmemiş güzelliğini kötüye yoran, onun lanetli olduğunu düşünen zihniyetler kızına düşkün babanın bir önlem almasına sebep oldu. Kızının güzelliğinden haberdar olan baba, genç kız büyüyüp serpilmeye başladığı an, saçlarını sarıklarla, yüzünü ise peçelerle saklamaya başlamıştı. Bu önlem genç kızın hayatını tamamen değiştirecek, onu efsanevi bir varlığa dönüşmüş Kara'nın pençelerine atacaktı. Hiç kimseye boyun eğmeyen, güneşin öptüğü bir Çerkes kızı... Ve onu pençelerine alan, adı gibi karanlık; ömrü boyunca annesinden başka kadınla konuşmamış, ürkütücü denecek kadar iri bir Osmanlı askeri. Onları bekleyen uzun bir yol... Kardelen, Kara'nın karanlığından heyecan duyarken, Kara kendine karşı gelebilecek kadar cesaretli bu tuhaf kızın gizeminde kaybolacak, onun çirkin yüzünü saklamak için taktığını düşündüğü peçeyi düşürecekti. Ama bilmediği bir şey vardı. O peçe düştüğü an kendisi de genç kızın ufak ama güçlü pençesine düşecekti.

Hayattaki en büyük korkusu yabancı erkekler olan Alçin Erge, Korkmaz Kemal Aslankara tarafından alındı. Bu hikayede yaşamak isteyenler ölecek, ölmek isteyenler yaşayacak.. Kendi kurgumdur, telif hakkı şahsıma aittir (noter onaylı). Çalıntı ihbarı alırsam tüm yasal haklarımı kullanırım! 🔞《BU HİKAYEDE VAHŞET UNSURLARI BULUNMAKTA ETKİLENME DURUMUNA KARŞI OKUNMAMASI İÇİN UYARIMDIR! 》

Benim eşsiz eşim... Sana mühürlenmek, bu hayatta bana verilmiş en büyük armağan . Kaderimin sayfalarına senin adını yazan Tanrı'ya hangi iyiliği yaptım da, böylesine kıymetli ve nadide birini bana layık gördü, hiç bilmiyorum.

Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

Şanlıurfa ☞ Muğla 0546****; Fotoğraf* 0546****; Belli ki bu yoldan yürümüşsün... 0546****; Yoksa etraf böyle çiçeklenmezdi. İlsu; Var öyle marifetlerim :) 0546****; Benim hayatımında sen tarafından çiçeklenmeye ihtiyacı var, 0546****; Bir el atar mısın? İlsu; Sen kimsin? İlsu; N'oluyoruz?