Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

*** ...Kendi düşüncelerimle boğuşmaktan vazgeçip sesimin titremesine engel olamadan konuştum. " Yaklaşma" "Şşş..." Bu hareketi bile titrememe neden oldu. Sonra dudaklarını aralayıp konuşmaya başladı. " Bir daha ıssız sokaklara girme . Senin benden başka ıssız sokağın olamaz portakal çiçeği. ." ❤ Yeni bir dünyanın kapıları aralanıyor ,keyifli okumalar ...❤

* Siz: Ay acaba lamalar uçsa nasıl olurdu? Siz: Düşünsene, kafana tıpkı martının sıçması gibi tükürüyorlar. Siz: Çok komik olmaz mıydı? ÜSĞĞDDĞSPDĞPFĞEPEĞFPĞSSĞG 05******: Kimsin? Siz: Lamaların efendisi. Siz: Sen kimsin canım? * * Bu hikayedeki her şey kurgudan ibarettir. Ve bence bu kurgunun mafyalarla alakası yok.

Küçüklükten başlayan tatlı çocukluk aşkı... Kaderin onları yeniden birleştirmesi bir mucize olmalıydı. Yıllar sonra,kader onları tekrar birleştirmişti...demek doğru olur muydu? Hayır hayır,onların yeniden birleşmesi bir kader değildi...bunun sebebi ise hikayede gizliydi. Küçük yaşta ailesini kaybeden Savaş'ın acı geçmişi,kardeşi Kıvanç ile zorluklar arasından ayakta durabilmesi,yıllar sonra o tatlı küçüklük aşkının peşine düşüp- Ups,ağzımdan kaçırdım sanırım. Elis,hiçbir şeyin farkında değildi.Kader sanıyordu işte,kader değildi. Sen zaten hep onun ufaklığıydın küçük kız... ⚠️MAFYA kitabındaki karakterlerin çocuklarının hikayesidir. 💜Kitap kapağı yapımı: fantastiktutkunu💜 ❗️Küfür içerir❗️ Başlama tarihi: 12/07/2018

Avukatlık yaptığı bir iş insaninin aslında kendine takıntılı bir mafya olduğunu öğrenen fakat buna karşı çıkmak için çok geç kalan bir kızın hikayesi. Umarım beğenirsiniz. Cinsellik ve şiddet içeriyor rahatsız olacaklar okumasın lütfen önceden uyarısını yapmış olayım.

"Yemin ederim meleğim... Aldığım her nefeste, özlemin kalbimi yakıyor..." "O cennetin kapısında bekleyen bir melekti ama şeytan kanatlarını yaktı..." ###### BU HİKÂYEDEKİ KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ YA DA KURUMLAR İLE İLGİSİ YOKTUR!

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

Sıradan bir hayatı vardı. Bir anda çıkmaz bir sokağın ortasında buldu kendini. Bu çıkmaz ölüm çıkmazıydı. Şizofren bir katille başbaşaydı. "Her gözyaşın için bir sevdiğini öldüreceğim." Anladıki bu çıkmazın sonu bir katile çıkıyordu. Kendini saplantı haline getirmiş bir katille baş başa kalmıştır. Hiçbir kitaptan esinerek yapılmamıştır. Kendi hayal dünyamın içinden bir parça olarak Wattpad'â sunulmuştur. ©️Tüm hakları şahsime aittir. İzin alınmadan alıntı yapılamaz.

Sen mafya'nın hasretisin, benim hasretimsin

Yapılmamışların lekesi.. Kitabıma başlayacak olanlar için, , Bölümlerim karışmış, lütfen dikkatle bakarak okuyun 🥹🥹