Hikaye +18 yaşa uygundur. "Ya bana vur," diye fısıldadı, nefesi dudaklarıma çarparken. Sesi genzinden, boğuk ve karanlık bir hırıltı gibi çıkıyordu. "Ya da o elini açıp bana sarıl. Ama kararını hemen ver, çünkü çok iyi durumda değilim." Kaskları karnıma yaslandı. Ve neden iyi durumda olmadığını hissettiğim baskıyla anladım. Allahım, her dakika buna nasıl hazır olabiliyorsun! Cevap vermeme fırsat bile tanımadı. Zaten vermeyecektim. Dudakları dudaklarıma kapandığında, içimde tuttuğum o son direniş kırıntısı da tuzla buz oldu. Bu nazik bir öpücük değildi; yılların açlığıyla, kaybetme korkusuyla ve o hastalıklı sahiplenmeyle mühürlenmiş vahşi bir baskındı. Alt dudağımı ağzının içine bir nefes çekiştirdi. Yüzünü yüzüme öyle bir indirdi ki, nefes alacak milimlik bir alanım bile kalmadı. Dudaklarımı dişlerinin arasına alıp hafifçe ezerken, içimden istemsizce kopan boğuk, titrek iniltiyi kendi ağzının içine hapsetti. Bu sesi bekliyormuş gibi dili dudaklarımı zorlanmadan aralayıp ağzımın içine sızdı. Kendi zehrini, kendi yakıcı ateşini içime akıtıyordu. Öfkem şehvete, direncim delice bir teslimiyete karıştı. Yanımda sımsıkı kapattığım yumruğum kendiliğinden açıldı; parmaklarım hızla onun simsiyah gömleğinin yakalarına, oradan da ensesindeki gür saçlara tutundu. Karşı koymak yerine onu kendime, daha da içime çektim. Sıcak, nemli dili dudaklarımın arasından süzülüp içeri girdiğinde, zihnimdeki bütün o kaotik düşünceler, babam, Ilgaz, geçmişim, bana oynadığı oyunlar... Hepsi bir anda sustu. Geriye sadece o kaldı. O koyu kiraz rengi dudakların baş döndürücü tadı, nefesine karışmış o sert, erkeksi kokusu ve bedenimi alev alev yakan sıcaklığı... Mavi gözlerim yeşil gözlerine kenetlendiğinde orada az olsa bir pişmanlık kırıntısı görmeyi umdum ama hiçbir şey yoktu. Hiçbir du

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾

Ve Arden Ayman.. O gece sadece sokağıma değil, tüm yaşantıma atmıştı adımını.

02.07.2019 tarihinde yayınlanmaya başlanmıştır. 15.11.2020 tarihinde düzenlenmeye başlanmıştır. 19.05.2021 tarihinde final vermiştir. ❄ Bilinmeyen Numara: Sana Soğuk dediğim için üzgünüm. Bilinmeyen Numara: Aslında Soğuk olmak istemiyorsun ama seni buna ittiler. Bilinmeyen Numara: Lina soğuk sana yakışmıyor. Bilinmeyen Numara: Seni ısıtan ben olamam belki ama senin ısınmana yardım edeceğim.

Yaralı ellerine sarılı kuş kefeni. Temmuz, 2013.

🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

"Biri var herkesten güçlü, herkesten özel. Kanlarla bürünmüş bir laneti var. Gözleri herkesten farklı. SOĞUK KIRMIZI geldiğinde... O... Ölüm kadar güçlü. Gözler Soğuk Kırmızı olduğunda hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Kimseyi tanımayacak, kimseyi görmeyecek. Düşündüğü sadece bir şey olacak. ÖLÜM." "Sana burada ZİHİN ÇÖKERTEN diyorlar." **** BÜTÜN KİTAPLARIMIN TELİF HAKKI SAKLIDIR. !!! İNSTAGRAM berrakduslerim Tiktok berrakduslerim Fantastikte #1 olmuşluğumuz var **Kapak tasarımı @ruminej'e aittir.**

Bir kız hala ayakta ve hayatta ama eksik. Bir aile birlikte ama mutsuz. Bir hikaye başladı ama sonsuz... 15.10.2020 Tüm hakları bende saklıdır. Alıntı ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

|Tamamlandı| Bir yol var önümde, dikenlerle çevrili. Attığım her adımda kan, nakış nakış işliyor tenimde. Acıyı hissediyorum. İçimde bir yerlerde biliyorum... Daraltılmış zihnimde is üstüne resim çiziyorum. Kaybolsada, orada bir resim vardı biliyorum... Kalbimi kaplamış bir pas kokusu.. Adını unuttuğum bir duygu var içimde; sevgi.. Adını anmasamda, orada biliyorum... Dikenlerden kurtulup, papatyalar diyarına geliyorum.. Bütün papatyalar koparılmış, etrafta müthiş bir koku var. Bir şairin papatyalar ölünce kokar dediğini biliyorum.. Kendi kokumu düşündüm bir an, kan, is, pas.. Daimi yoldaşlarım onlar biliyorum.. Herkes bir çiçeği seçerken benim nasibime Kardelen düşmüştü. Baharda etraf envai çeşit çiçekle şenlenirken, benim omzuma yalnızlık çuvalı yüklenmişti. Bu yüzdendi boynumun büküklüğü... Bir ben vardım, yalnızdım. Bir de içimdekiler.. Biliyorum; Yalnızlık hiç bu kadar kalabalık olmamıştı!.. ‼️Hikâyenin diğer bölümlerine Dreame uygulaması üzerinden ulaşabilirsiniz.‼️