"Алив ээ, хён? Ганцхан үнсэлт шүү дээ" Ёнжүн багаасаа нөхөрлөж анд нөхөд болсон Сүбинд сэтгэл алдарчээ. Өөрийнхөө мэдрэмжийг шууд илэрхийлж чадахгүй тул бүх сэтгэлээ үг болгон өдрийн тэмдэглэл дээрээ буулгадаг байв.

Шим Жэюүн надад хуучин хайртыг минь санагдуулдаг.

"Уруулыг минь исгэсэн тэр хурц ир зүрхийг минь бол үлдээлгүй хэрчээд хаях байсан юм..." Highest ranking: #1 in Монгол. #1 in Fanfiction.

Чамгүйгээр инээмсэглэж чадахгүй.

'Хөөе жаалаа, хоёулаа болзъё! Үгүй гэвэл чамайг пороротой бандааш өмсдөг гэдгийг хүмүүст хэлчихнэ шүү!!'

"Би улаан өнгийг ямар харагддагийг ч мэдэхгүй. Ногоон өнгөнөөс юугаараа ялгаатайг ч мэдэхгүй. Гэхдээ миний санахаар ээж маань шинэ жилийг улаан, ногоон өнгөөр алагладаг гэж байсан. Гэхдээ яагаад заавал энэ хоёр өнгө юм?"

Энэ бол надад сайхан хандсан хүн болгонд дурладаг би, бас хэнийг ч хайрладаггүй тэр бид хоёрын түүх юм. Started: 2022 оны 6 сарын 4 Completed: 2022 оны 8 сарын 31

Sequel to Hyung Чамтай ганцхан цаг л уулзах гэж 5 цагийн зайтай газраас ирдэг хүнтэй хамт байгаарай..

Түүний инээмсэглэл энэ харанхуй ертөнцөд нар мандуулж... Түүний уур хилэн энэ ертөнцөд хуй салхи, аадар бороог дуудаж... Түүний тайтгарал энэхэн хорвоод хэмжээлшгүй их амар амгалан, тайван байдлыг цогцлоож... Түүний хайр сансар огторгуйд гэрэлтэх оддын тоог нэгээр олшруулж зүрхэнд минь, аа бас тархинд минь баяр баясал, аз жаргалыг дүүргэн, амьдралын минь утга учрыг хөглөх юм. Миний цорын ганц ба үүрдийн хайр Ким Тэхён.

Тэгэхээр..тэр 19тэй харин чи 15тай? Энэ чинь үерхэх биш хүүхэд асрах юм биш үү? #19 in fanfiction on 170330 #15 in fanfiction on 170402 #13 in fanfiction on 170405 #10 in fanfiction on 170406 #9 in fanfiction on 170604 #8 in fanfiction on 170607 #7 in fanfiction on 170709 #6 in fanfiction on 170720