bilinmeyen: Hayırdır moralin bozuktu. Yağız: Evet. bilinmeyen: Hayırdır? Yağız: Pek takmıyorum ama evdekilere kavga ettim yine. neymiş her şeye maydanoz oluyormuşum. bilinmeyen: Ben maydanozları severim. ●○●○●○●○●○ Bilinmeyenin bilmediğiniz bir sebeble hiç alâkası olmayan Yağız'ı insanlaştırması gerek. Bakalım bunu nasıl yapacak? °•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°

Mizah #5 Gittiği düğünde düğün pastasını mahveden, yanlışlıkla bikiniyle mescite giren, yaşlı teyzelerini öpüşürken basan, kimin eli kimin cebinde anlayamadığınız karmakarışık aşk hayatları ve entrikalarıyla ikizlerin hayatına hoşgeldiniz. **Bol kahkaha ve gülmek garantilidir!** ****Tüm hakları yazara aittir çalınma ve kopyalama gibi durumlarda yasal işlem başlatılacaktır.**** ****Wattpaddeki ilk ve tek İkizin Varsa Konuş! Adlı Hikayedir****

İki kere kafamın delinmesiyle kaşlarımı çatarak başımı kaldırdım"noluyor hayırıdır tesisat delimi mi var ne parmaklarını nöronlarıma kadar sokuyorsun?" Kafamı yanımda dikilen şahısa kaldırmak için yeltendiğimde KALDIRAMADIM siktiğimin pozisyonu yüzünden boynum ağrıyordu. "Merak etme sen zaten sırama salyalarını akıtarak nöronlarını bırakmış oldun."dedi elimi boynuma atıp kafamı kaldırdığımda bu seferde yüzüm felç geçirdi sandım. Anam o nasıl tip lan yemin ederim hiç bu kadar yakından görmemiştim demek gerçekten taş insanlar vardı. "Nerden senin sıran oluyor acaba?"dedim alayla yüzüne bakarak inşallah çarpılmamda mazallah tipim kayar falan bizimde giderimiz vardı şimdi yani. "Dur sen sormadan söyleyeyim benim olması için illa tapulu malım olması gerekmiyor şimdi kalkıyor musun yoksa geçmem için yer veriyor musun?" "Olmaz arkadaşım oturuyor."o beni dinlemeden kolumdan tuttuğu gibi kaldırıp cam kenarına geçti "ya ama o taraf benim!"yüzüne yaramaz bir sırıtış takıp beni taklit etmişti"nerden senin tarafın oluyormuş?" oflayarak bende el mahkum yanına oturdum umarım Çisil ağzıma sıçmazdı ne yapıyım çocuktakide hayvan gücü yani tek hamleyle yerimden kaldırdı. Kendi kendine homurdandı"nöronsuz." "Ben mi?" Sinirle bana döndü"evet sen masama hepsini bıraktığından başka kalmamıştır."diyip ön sıradaki sandalyede asılı duran hırkayı alıp masayı sildi ve tekrar rastgele öne fırlattı. "Keşke kendine nakletseydin."diye duymayacağı bir şekilde mırıldanıp yarım kalan uykuma devam ettim. Yazdım olum seni.

Hepsinin acıyan bir kalpleri vardı kendine göre . Pansumanları başka bir kalp ile birleşmekti. -Arda" Bak bu ikinci elleyişin niyeti bozcam Bora!" -Çınar "Kafanda halay çeken patatesin olmak istiyorum irem " -Bora" Artık evlenmemiz lazım ben namuslu bi insanım" -Yağız"Ben aslında yoğum giyinebilirsin Alya " -İrem " O patatesleri götüne sokmadan sus Çınar " -Sude" Yürüyen pizzalar aşkına susun artık" -Lale "Sayın bulut bey biraz sessiz ağlayın lütfen saçımı yeni düzleştirdim kabarmasın. " -Alya"Otobüs durağında bekleyip her gelen otobusu bağcığımı bağlamak için durdurasım var bu gün " Onca yıl sonra birbirlerini yeni bulmuş heycan verici bir gurubun hikayesi kaçırmayın .

Ayrılmak zorunda kalan iki çocukluk arkadaşı Güneş ve Bulut. Kader onları bir araya getirebilir miydi? Güneş sıradan hayatını yaşarken karşısına çıkan harita ile geçmişi hatırlar. Bir zamanlar en yakın olan arkadaşı şimdi ona göre çok uzaktaydı. Ama mesafeler kısaltılabilirdi. Güneş haritayı takip ettiğinde eskiden bulutla son buluştuğu yere gelir. Küçükken beraber gömdükleri kutunun yerine. Ama kutunun içine koydukları şeyler yoktur. Sedece bir not kalmıştır geriye. Sence de çok zaman olmadı mı be güneş? -bulut

Gece Güneş. Paradoks gibi bir ismim, simülasyona benzer bir hayatım vardı. On altıma girer girmez kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde, adını ilk kez duyduğum sorunlu çocuklar kolejine gönderileceğimi nereden bilebilirdim? Ailemin beni apar topar ayak altından çekmesinin sebebi neydi? Peki ya gittiğim kolejde tanıştığım tuhaf insanlar? Hepsinin geçmişimle bağlantılı olacağını düşünmekte haklıyım. Ne de olsa hayat sadece bir simülasyon. Bana iftira atıyorlar. Benden korkuyorlar, benden gizledikleri şeyler var ve gideceğim kolejde peşimi bırakmayacaklar. Paranoyak falan değildim, bunu hissediyordum. ''Sen özelsin, Gece. İsmin gibi özel ve karanlıksın.''

"Yapay değil. Duygular yapay olamaz. Eğer onları hissediyorsan gerçektirler." - Beş yaşından beri en iyi arkadaş olan Kumsal ve Ege, her sene olduğu gibi bu sene de okullarında kavga çıkartarak başka bir okula giderler. Bu kavgalar nedeniyle sürekli okul değiştiren Ege ve Kumsal, önlerine çıkan sorunla birbirlerine kavga çıkartmayacaklarına dair söz verirler. Bu sözü tutmakta ikiside ister istemez zorlanırken bu okul yılı onlar için en uzun geçen okul yılı olarak tarihe yazılır.. Bakalım yeni okullarında bu iki yakın arkadaşı neler bekliyor..

"Her İnsanın bir hikayesi olur ve her hikayenin bir mucizesi vardır,insanı hayata bağlayan hayatı sevdiren bir mucize.." "Benim hikayemde,mucizemde sensin." Derin bir nefes alıp mesaj yerine girdim ve yavaşça yazmaya başladım. Siz:Gülümser misin? Karan:Ne?Neden? Saçma sapan bir sırıtış yerleşti yüzüme başımı kaldırıp balkonda oturan Karan'a baktım şaşkınca telefona bakıyordu.Tekrar bakışlarımı telefonuma çevirdim ve sorusunu yanıtladım. Siz:Sana tekrardan aşık olabilmem için :) Hani şu anlar vardır ya,içine haps olmak istediğimiz sonradan zihnimizde tekrar tekrar canlandırdığımız o mükemmel ötesi anlar.İşte o anlardan birini onun gülüşüyle yaşadım ben sonra tekrar tekrar canlandırdım zihnimde o güzel gülüşünü ve ardından deli bir cesaretle hikayemizi başlatan o mesajı attım ona 'Gülümser misin?'

moonpeacz: Delisin, deliyim, deliyiz okankara: Deli, deliler, delisindir deliyimdir, delilerdir moonpeacz: İşte bu yüzden seviyorum seni okankara: Bende moonpeacz: NE!? okankara: Ya bende kendimi seviyorum allah her yerden vermiş mükemmelim __________ ❗️Küfür İçerir