Two countries. One net. Zero mercy. Jennie Kim is the "Ice Queen" of Korea-perfect, cold, and trapped by a family that views her dreams as a hobby. Lalisa Manobal is Thailand's golden girl-charismatic, free, and the only one who can break Jennie's defense. They're supposed to be rivals. They're supposed to play for the win. But behind closed doors, the rivalry turns into a heat they can't control. When a secret photo threatens to ruin everything, Jennie must decide: her family's legacy, or the girl who finally taught her how to feel. In this game, the first one to fall in love loses everything.

Hongjoong manages to lean in even closer. Seonghwa doesn't budge. He can feel the stares on them now. Even if people tried to play pretend with their colleagues and drinks, even an idiot could see the tension building in the corner of the room. "I'm being social at a social event. Obviously." Seonghwa's grip on his glass tightens. The air is getting heavier, and Seonghwa can feel the heat radiating off Hongjoong's arm. Hongjoong lets out another sly grin, "Something you seem to have a hard time doing. You're always like this, huh?" This bitch. "You're always nosy." He shoots back. "Only with people I'm interested in." Hongjoong's eyes flick briefly to his mouth before returning to his eyes. [Also available on AO3]

"Despite 7 million colors being visible to the human eye, and 48 of your color pencils available for you to use, why are you only using the black, white, and red ones?" I looked down and tried to think of the answer. I don't know, maybe because black is my dark days lacking you, white is all the emptiness I felt, and red... Is the color of my bleeding conscience. As I don't want to let him down, I kept those answers to myself. And all I said was "You want me to start using other colors too?" "As much as I want you to start opening your heart, to the fact that you have many other people who loves you and cares about you, and that it's not only me." I froze as I am not able to give him an answer to that. I hate lying. But I hated disappointing him even more. started: 08/08/15 completed: 23/06/17

❝ხანდახან ერთადერთი სწორი სვლა გაუტოკებლად დგომაა, რადგან არავინ იცის რა ხდება მაშინ, როდესაც კატას ცხრავე სიცოცხლე ამოეწურება.❞

❝მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანის თვალი 7 მილიონ ფერს აღიქვამს და გაქვს 48 ფერის ფანქარი, რომელთა გამოყენებაც შეგიძლია, რატომ ხმარობ მხოლოდ შავს, თეთრსა და წითელს?❞ ქვემოთ დავიხედე და ვეცადე პასუხი მომეფიქრებინა. არ ვიცი, შესაძლოა იმიტომ, რომ შავი - ჩემს დღეებს ასახავს, შენ გარეშე თეთრი - სიცარიელეს, რომელსაც ვგრძნობ და წითელი... ფერია ჩემი ქვეცნობიერის, რომელიც დაჭრილია. არ მინდოდა მისი განაწყენება, ამიტომაც ეს არ მითქვამს და მხოლოდ ვუპასუხე, "გინდა სხვა ფერებიც გამოვიყენო?" "ეს ისევე მინდა, როგორც ის, რომ გული გადაუშალო სხვებს, რადგან შენს გარშემო ბევრი ადამიანია ჩემ გარდა, რომლებსაც უყვარხარ და შენზე ზრუნავს." გავშეშდი, რადგან ამაზე პასუხის გაცემა არ შემეძლო. მძულდა ტყუილები, მაგრამ მისი იმედის გაცრეუბა გაცილებით უარესია. @wangkongbean

-ეს სიზმარია? არა ასე ვერ იქნება! კი მაგრამ ყველაფერი ასე რეალურად იყო!!

✨🌛🧙დასრულებული ✨ მხატვარი გოგონა რომელიც ძველ ნახატს იპოვის... შეუყვარდება ... უსულო კი გაცოცხლდება... :::: ფანტასტიკა, რომანტიკა,ოდნავ საშინელებათა. იმედია ისიმოვნებთ

აზროვნების და აღქმის პროცესების ფუნდამენტური დარღვევა ,არაადექვატური და შესუსტებული აფექტი. ჩაშლილი ზღვარი რეალობასა და წარმოსახვას შორის. ჯიმინს ფსიქიკური პრობლემები აქვს. დიაგნოზი - ნეგატიური შიზოფრენია. 7 ახალგაზრდა. 7 ნათელი ფერი. შვიდთაგან ერთი, ფსიქიკურად მძიმე პაციენტი... (გამოყენებულია წმინდა სამედიცინო ტერმინოლოგია, არის ამონარიდები ფსიქიატრიულის პაციენტების წერილებიდან)