Bir zamanlar biz Tenebrisliler uyum içinde yaşardık. Peki ya bize ne oldu da ayrıldık? Krallık beyini, Ejderhalar özgürlüğü, Cadılar elleri, Sentorlar bacakları, Köy halkı damarları, Kurtlar ise saf gücü temsil ediyorlardı. Peki ya bu bütünlük neden kırıldı? Kırıldıktan sonra kendi devletlerini kuran bu tenebrislilerin sonu ne oldu...

Biz üç kız çocuğu, yan yana getirilmiş ve acımasız bir katile dönüşmek için eğitilmiştik. Bunu bazen zaaflarımızla bazen geçmişimizle oynayarak yaptılar ama biz bundan hep kaçmak istedik. Sonunda ise korkmadık ve. Kalbimiz atmıyordu, o öyle söylerdi. Biz üç genç, silah tutmayı, kurbanının gözüne baka baka onu öldürmeyi öğrendik. Yeri geldi birbirimiz için birlerine silah doğrulttuk yeri geldi birbirimize silah doğrulttuk. Biz üç kadın, kendimize bile maske takmıştık. Ama bir gün o maskeler düşecekti ve biz ilk defa birbirimize karşı savunmasız kalacaktık.

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...