"Neden müzik açmıyoruz?" diye sordu Delilah, Tom onun belindeki soğuk ellerini sıkılaştırıp alçak sesiyle konuştu; "Çünkü senin kalbinin ritmi benim müziğim."

Vurmayın

Ahh evet buradaydı yanımda siktir! Bana niye öyle bakıyo, niye titriyorum kızım y/n kendine gel!

+18 içerir küfür içerir rahatsız olanlar dikkat! Tom Marvolo Riddle ile hayal et.. Uzun zaman sonra hesaba girdim. Kitabın bazı yerleri aşırı cringe gelebilir lütfen linçlemeyin ODAİJDAJJXİA Zorla evlendirmek ne aq hep fikir yoksunluğundan yazmışım öyle. Hele ilk bölümde bi kombin var berbat JJAHJAND Silmeye kıyamadım üşenmezsem ara ara yb atarım

Ve yaptığımız her şey bir sonraki eylemimizi etkilerdi. Küçük bir etkisi olacağını düşündüğümüz şey aslında fırtınalar yaratabilirdi. Kelebek etkisi. Yaptığımız seçimler hayatımızı iyi yönde etkileyebildiği gibi aynı zamanda mahvedebilirdi de. Bense tehlikeli sularda yüzüyordum, farkında olmadan hayatımı o fırtınaya sürüklüyordum. Aşk, her şeyi mahvediyordu. Yavaşça ona tutulmam her şeyi mahvediyordu, yavaşça kendimi ve kendimle her şeyi öldürüyordum. Solan bir çiçek gibiydim, Tom Riddle ise güneşin doğmasını engelleyen o aydı. Beni solduran oydu, ama bunun farkında bile değildi. 🌙 Tom Marvolo Riddle hayran kurgusu (Düzenlenip tekrar yüklendi) potter #7 gryffindor #1 tom #1 ravenclaw #6 harry #5 voldemort #2 tomriddle #1 harrypotter #1

Draco: İlk öpücüğün müydü? Sizler için önemli oluyor sanırım üzgünüm. Saçma bir iddiaydı bu. Elizabeth: Hayır Malfoy. İnsanlara dokunmayı sevmiyorum. İnsanların da bana dokunmasını. Gözlerim dolu dolu ona bakmadan konuşuyordum. Elizabeth: Bugüne kadar kimse benim rızamla bana dokunmadı. Yani sen bana hiçbir şey kaybettirmedin... BU HİKAYENİN BİRAZ HAYATI ANLATMASINI İSTEDİĞİM İÇİN BİRAZ AĞIR OLABİLİR. Argo, Küfür içerir ⚠️

-Bütün anılarımdan geriye küller bile kalmamıştı. Rüzgar elimdeki külleri,Tanrı küllerin sahibini almıştı. Smut içerir.

Gecenin karanlığına dalan bir otobüsün içinde, sadece evine gitmek istiyordu. Fakat hayat ona öyle bir oyun oynamıştı ki artık tek isteği hayatta kalabilmekti. Aslında fark etmesek bile bir numara hayatımızı yönlendirebilirdi. Fakat bu sefer bir numara hayattaki çizgini belirlemek için tam tepende duruyordu. 17 Numara... Bazen sırf 17 Numara olduğun için şanslısındır, bazen de sırf bu yüzden ölüsündür. Defne otobüse binerken birkaç saat sonra olacakları tahmin bile edemezdi. Katliamın içinden kurtulan tek numaranın sahibi olmak ona göre şans değildi. Çünkü bazılarına göre bu şans, onun katil olma yolundaki ilk adımıydı. Çünkü o, etrafındaki yedi katilden sonra gelen sekizinci katildi. *Şiddet, kan ve vahşet içermektedir. Başlangıç: 20 Mayıs 2017 Bitiş: 2 Aralık 2018 Kitap: 14 Nisan 2023 Aksiyon #1- 02.2020/10.2020 Korku #1- 04.2020 Gerilim #1- 04.2020 Gençkızedebiyatı #1- 11.2020 Gizem #1-12.2020/01.2021 Macera #1-01.2021

SMUT ve ARGO kelime olacaktır. Ona göre okumanızı tercih ediyorum.♡

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."