Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Ellerimi ellerine aldı ve avuç içlerime baktı. "Ejder Kraliçe." diye fısıldadı. "Tacım yok ama." dedim. Yüzüme baktı. Gülümsedi. "Taçtan çok daha değerli şeylerin var. Ejderhaların..."

Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe... "Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Ben...ben kimim bilmiyorum. Bir katil, bir düşman, bir dost...hepsi olabilirim. Kendimle ilgili bildiğim tek şey çok büyük bir hata yaptığımdı. Geçmişimi unuttum, kardeşim dediğim insanları onlar bana ulaşmaya çalışırken yaraladım... çok kötü yaraladım. Geçmişimi hatırlarken de bir katil oldum... Şimdi ne mi yapıyorum? Beni kendimi tanımak ve kendimle ilgili bilinmezlikten kurtulmak için bilinmezliğe gidiyorum. Ne zaman sevdiklerime ulaşacağımı bilmeden... ------ O bir dosttu. Unuttu. Düşman oldu yaraladı. Hatırladı. Yaralandı. Şimdi ise sadece rüyalarına dayanarak bir bilinmeze ilerliyor. Bu kimin mi hikayesi? Bu bir Kötü' nün hikayesi... geçmişini unutan bir kötünün... Kapak tasarımı:@dreamersgraphics Yayınlandı: 6 Ağustos 2017 Tamamlandı:27 Mayıs 2020