Okuduğunuz bir romanın içinde kötü karakter olarak uyanırsanız ne olurdu? ... #1 - Dram #1 - Tarihi #1 - Prenses #1 - Krallık #1 - Novel #1 - Karakter #1 - Büyü #1 - Mary #1 - Fantastik

Gardiyan beni ters kelepçe yapmak üzereyken bir daha ileriye fırladım ve kafam Deren'in göğsüne denk geldiğinde, onu omuzlarından sertçe arkaya ittim. Yumruklarımı göğsüne doğru vurup tekmelerken saçlarım sürekli yüzüme düşüp duruyordu. Deren hâlâ aynı kayıtsızlıkla beni izlerken, "Yalvaracaksın!" Diye bağırdım tekrardan. Gardiyanlar sert bir uyarıyla beni ikinci kez yakalayıp ters kelepçe yapmak için yere düşürdüğünde, Deren sanki yere uzanabilmem için bir adım geriye çıktı. Aşağıdan ona, alev alev gözlerle bakarak başımı salladım. "Benden bir çocuğun olması için yalvartacağım seni." Hikâyede +18 unsurlar yer almaktadır!

Odaya girdiğimde karşılaştığım manzara elimdeki bardağın yere düşüp paramparça olmasına sebep olmuştu. Kırmızı gözler sadece havlu ile sarılı bedenimi izlerken korkudan sıcak çayın ayağımı yakmasina bile tepki verememiştim. Ağzımdan sadece iki kelime çıktı... " Bu olamaz ..."

Gözlerim karşımda dizilmiş ve benden komut bekleyen askerlerde gezindi. Her şey hazırdı, Doğu Krallığını korumak için görevlendirilmiştik. Halk ve herkesin dilinde dolaşan şato artık bize emanetti. Tek komutla askerleri yönlendirdiğim de hepsi atlarına binmeye başlamıştı. " Şu lanetli şato için görevlendirildiğimize inanamıyorum. Söylentileri bilirsin lordun hâlâ orada yaşadığını söylüyorlar Alexa." Gözlerimi devirerek ona döndüm. Çocuk gibi korkmasına gerek yoktu. " O lord çocuklara anlatılan efsanelerden başka bir şey değil Henry. Şimdi atına bin!" Sözlerimin ardından yola koyulduğumuzda o lanetin sadece efsane olmadığını en acı şekilde öğreneceğimi nerden bilebilirdim ki?

"Bazı zincirler kanla kırılır. Bazı lanetler aşkla." Bin yıl önce tanrıların soyundan gelen bir savaş prensi, kardeşinin ihanetiyle lanetlendi. Gücünü değil, adını unuttular. Ama küllerin altındaki ateş, asla tamamen sönmezdi. Lyra, annesini kraliyet cellatlarına kurban vermiş genç bir cadı. Kaçarken sığındığı karanlık mağarada, kanıyla eski bir laneti uyandırdı. Uyandırdığı şey ise bir adam değildi , bir efsaneydi. Zincirlerle mühürlenmiş, gözleri külleri andıran bir tanrı: Azeron. Soyuna nefret kusan Lyra, bu adamdan tiksinmeli... Ama kalbi nefreti her zaman taşıyamaz.

BOZRA - TUTSAK SERİSİ I 11 ay boyunca insanlarla iletişim kurmadan, dağda izbe bir kulübede kurt köpeğiyle yaşayan Bora'nın kulübesinin önünde turuncu saçlı bir kadın bayılır. Alina, psikopat nişanlısıyla evlenmemek için kaçarken hayatını kurtaran ve hiç konuşmayan o iri yarı adama aşık olur. Yanında kalabilmek için cazibesi ve cesaretiyle adamı kendine aşık etmeye çalışır. Sıradan ve kendi halinde sandığı Bora'nın geçmişi, tahmin ettiğinden daha karanlıktır. *18 yaş üstü okuyucuları için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Bu kitapta sağlıklı seven bir erkek karakter yok. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance.

"Yüzüme bak Maral, gözlerime." Dediğini yapmamayı seçtiğimde parmaklarından birini nazikçe kadınlığıma sürttü. "O adamın yanında oturduğun her saniyenin..." Hareketlerini hızlandırdı. Aldığım oksijen yetersiz gelmeye başladığında dudaklarımı aralamış ve başımı yatağa olabildiğince yaslayarak gözlerimi sımsıkı kapatmıştım. "Onunla dans ettiğin her bir salisenin..." Parmaklarını ıslaklığıma sürterek ilerletmeye başladığında boğazımdan yükselen sese engel olamamıştım. İnleyerek dudağımı dişlerimin arasına aldığımda sözlerini tamamladı. "Onun sana dokunmasına izin verdiğin her anın karşılığını alacağım yavrum." Nisan 15, 2023 | Tamamlandı. Yetişkin içerik, örnek alınmaması gereken davranışlar, cinsellik ve küfür/argo içerir.

Hayatını yaşayamayan genç bir kadın, ölümün kendisinden onu yaşatması için bir sebep isterse ne olur? Ölüm ilgilenmez. Ancak yüreği, hissettiği yabancı duyguyla buna izin vermez. "Sebebini buldum. Gülüşünü sakla kadın." KURGUDA ARGO SÖZLER UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER VARDIR TSSB İÇERİR KARANLIK- MAFYA ROMANTİZMİDİR YETİŞKİN KURGUDUR Bu klişeyi de sevmem ama hırsızlığa meraklı olan çok var, wattpadde ÖLÜMDEKİ ŞANS ismiyle yazılmış ilk kurgudur, emek hırsızlarına göz açtırmayıp gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Yayımlanma tarihi 12/09/24

Bir açık artırmada satılığa çıkarıldığında, Elysia'nın kaderi çoktan kana bulanmıştı. Genç bir mimar adayı, bir kafesin içinde susturulmuş, ismi bile çalınmış bir hayalet... Ve o gece, Damian Di Giovanni en yüksek bedeli ödedi. Sapkın bir adamın elinden kurtardı - ya da belki yeni bir karanlığa sürükledi. Çünkü Damian, Sicilya mafyasının mirasını sırtında taşıyan bir lanetti; içinde uyuyan canavarı, Elysia'ya dokunurken bile nefes alıyordu. Ama İtalya, Elysia'yı yalnızca yeni bir adamla değil, kendi kanlı geçmişiyle de bekliyordu. Köklerinden yükselen uğursuz fısıltılar, gerçek soyunun karanlık yankıları... Onu istemeyen annesi, onu yok sayan kardeşleri, gölgelerden sızan ihanet. Aşk sandıkları şey, bir tür kefaret mi yoksa en güzel yalan mıydı? Elysia bir zamanlar kurbandı - ta ki karanlığı kendi elleriyle şekillendirene dek. Ve Damian, içindeki canavarla birlikte Elysia'nın gölgesinde yeniden doğacaktı. Bazı kadınlar sevmek için doğar; bazılarıysa karanlığı iliklerine kadar içip, kendi küllerinden bir lanet gibi yeniden yükselir. Onu açık artırmada satılacak bir beden sananlara inat, Elysia kendi mezarını kazdı, kendi kanından bir taç ördü. İtalya'nın taş duvarları ardında onu bekleyen yalnız bir kurtuluş değil, geçmişten fışkıran lanetli sırlar ve gölgeler ordusu vardı. Ve aşk... Bir mafya lordunun ellerinde, kanla kutsanan bir günah gibi yeşerecekti. Dikkat, bu kitap bir karanlık romantizm kitabıdır; tetikleyici unsur, cinsel şiddet, istismar ve cinsellik içermektedir. Beyaz atlı prens yerine kara şövalye ile karşılaşmaya alışıksanız, size okumanızı öneririm.

"Tamam vereceğim sana Efsunu " gözlerimden yaşlar akarken hayal kırıklığıyla Alaza baktım bana bunu nasıl yapar nasıl beni bile bile o cehenneme gönderir neler yaşadığımı neler yaşayacağımı bile bile nasıl yapar bunu. "Beni geri mi gönderiyorsun kendi ellerinle kurtardığın o eve " Alaz sonunda gözlerime baktı gözlerindeki bu acı da neydi beni kendi eliyle gönderirken acı çekmeye hakkı yoktu. Bana iyice yaklaşıp yüzümü avuçlarının arasına aldı. "Mecburum Efsun yemin ederim seni geri alacağım ama şimdi gitmek zorundasın"