"ඔයා මට වෛර කරන තරමටම... ඔයාගේ ඇඟ මට වහල් වෙලා ඉවරයි, නෝලන්." වෛරය තරමටම උමතු වූ, ආශාව තරමටම මාරක වූ මේ යුද්ධය මැද... තමන්ගේම කියලා ලෝකයක් හදාගෙන, ඒ හිත් දෙක ඇතුළේ එයාලගේ ආදරය හොයාගන්න එයාලට පුළුවන් වෙයිද?

රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!