Bu benim ikinci hikayem beğenir ve oylarsanız çok mutlu olurum

Karanlık sokakta evime doğru yürürken arkamda beni takip eden ayak sesleri tanıdıktı. Yaklaşık 3 aydır benimleler. İlk başlarda ürksemde şuanda pek umrumda değildi. Açıkçası olacağını da zannetmiyordum... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "Çocukluğundan beri kendisini değil de bir başkasını düşünen o çocuk bugün yıkılmıştı. Çünkü bu dünya üzerindeki tek kazancı olduğunu düşündüğü ben aslında hiç onun olmamıştı. Ve Deniz bunları bir tokat gibi suratına yemişti. Benim karşımda şuan Deniz yoktu, bir çocuk vardı, bir çocuğun yıkılmış gözleri. Cemre Özgü" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "En acısı nedir biliyor musun, sevdiklerinin senin için canlarını ortaya koyarken senin bunların hiç birinden haberinin olmamasıdır." Cemre ve Deniz Ay ve Güneş gibiydi. Birleşmeleri Dünya üzerinde imkansızdı. Ama onlar başka bir evrende beraberlerdi. Deniz ışığıyla Cemre'yi ısıtıyordu. Cemre Güneş'ine güveniyordu ve bu yüzden ışık kaynağının üzülmesi onu harap ediyordu. Cemre Özgü Deniz Aren /5 Mayıs 2021\