❝Έξω απ' το χρόνο γύρω σου ακίνητα τοπία Χορεύεις μόνη μέσα σε μια φωτογραφία...❞ 𓍯𓂃❝Εικόνα ονείρου που η μέρα δεν τη σβήνει... ❞ ❝[...] Ότι έπρεπε να φύγουνε ξανά, Ότι τώρα διασχίζουν το μεγάλο μεσημέρι Και την πιο παραμυθένια αμμουδιά... Πέρα από τα πέρατα, πέρα από τα πέρα μέρη...❞ "Ρολόϊ" | one-shot (2026) neraidoskonhh

Μια παρέα φοιτητών ιατρικής, ο Παύλος, η κοπέλα του η Βάνα, ο Τζιοβάνι, η Ελπίδα και ο Σπύρος, αποφασίζουν απο κοινού αυτό το καλοκαίρι να πάνε διακοπές στο εξοχικό της οικογένειας του Τζιοβάνι, στο μαγευτικό Πορτοφίνο, στην Ιταλία. Η Ελπίδα σε αυτές τις διακοπές θα φέρει μαζί της και το καινούργιο της αγόρι, τον Άλεξ. Ο Άλεξ θα μονοπωλήσει αρκετά το ενδιαφέρον της παρέας, και ειδικά του Παύλου. Τον Άλεξ αν τον γνωρίσεις καλύτερα θα ανακαλύψεις απευθείας ότι έχει χρυσή καρδιά...αλλά και ότι κρύβει ένα φοβερό μυστικό! ~[ Προειδοποίηση Περιεχομένου: Αυτό το βιβλίο περιέχει σκηνές βίας, απαγωγής, σεξουαλικής κακοποίησης, δολοφονιών και ψυχολογικού τρόμου. Περιέχει περιγραφές έντονων τραυματικών γεγονότων που μπορεί να προκαλέσουν δυσφορία σε ευαίσθητους αναγνώστες. Συνιστάται προσοχή κατά την ανάγνωση ]~

Γύρισα στο χωριό μόνο και μόνο για να ξεφορτωθώ έναν εγκαταλελειμμένο μανταρινόκηπο. Τουλάχιστον αυτό έλεγα στον εαυτό μου. Μετά από μια αποτυχία στην πόλη που ακόμα αποφεύγω να συζητάω χωρίς αλκοόλ, βρέθηκα να ζω σε ένα σπίτι που τρίζει, να μαλώνω με δέντρα που πεθαίνουν και να ανακαλύπτω γράμματα του παππού μου κρυμμένα ανάμεσα σε σκονισμένα εργαλεία. Σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει κι ο Μάρκος. Ο εκνευριστικά ήρεμος μελισσοκόμος του χωριού, που έχει την κακή συνήθεια να εμφανίζεται παντού, να με κοιτάζει λες και καταλαβαίνει περισσότερα απ' όσα λέω και να μου φέρνει μέλι ενώ εγώ καταρρέω ψυχολογικά πάνω από ποτιστικά λάστιχα. Όσο ο κήπος αρχίζει σιγά σιγά να ανθίζει ξανά, αρχίζω να φοβάμαι πως ίσως κάνω το ίδιο κι εγώ. Και αυτό είναι πολύ πιο τρομακτικό.

Υπάρχουν κανόνες που δεν γράφτηκαν για να σπάνε. Ή μήπως γράφτηκαν ακριβώς γι' αυτό; Εκείνος έχει μία αποστολή. Να την προστατεύσει με κάθε κόστος. Να μείνει ψυχρός. Να κρατήσει αποστάσεις. Να μην αφήσει ποτέ τα συναισθήματα να σταθούν εμπόδιο στο καθήκον του. Εκείνη έχει μάθει να ζει χωρίς να υπακούει σε κανέναν. Δεν αντέχει να την ελέγχουν, δεν φοβάται να προκαλεί και δεν πρόκειται να αφήσει έναν άγνωστο να ορίζει τη ζωή της. Ανάμεσα σε συνεχείς συγκρούσεις, επικίνδυνα μυστικά και απειλές που καραδοκούν, η γραμμή ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία αρχίζει να σβήνει. Γιατί όσο περισσότερο προσπαθούν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλον, τόσο περισσότερο έλκονται. Και όταν ο έρωτας γίνει η μεγαλύτερη παραβίαση... οι κανόνες παύουν να έχουν σημασία. Γιατί οι πιο επικίνδυνες ιστορίες ξεκινούν πάντα... ενάντια στους κανόνες.

«Θέμις.» Το όνομα μου ακούστηκε δυνατά «Μην παίζεις μαζί μου.» «Δεν μου απάντησες.» Έκλεισα την βρύση και τα χέρια μου έσταζαν από το νερό. Δεν είχα που να τα σκουπίσω. «Τι γίνετε μαζί σου; Πως τα πας στο σπίτι;» «Να μην σε νοιάζει.» Μου είπε απότομα. Φυσικά. Δεν του αρέσει όταν κάποιος άλλος έχει το πάνω χέρι. Αλλά μέσα μου κάποιες φορές θα ήθελα να ξέρω πως είναι. Εγώ κι αυτός δεν διαφέρουμε πολύ. «Με αηδιάζουν.» Στην αρχή δεν κατάλαβα για τι πράγμα μίλαγε αλλά μετά είδα το βλέμμα του προς τα χέρια μου. «Χαίρομαι. Όσο αηδία μου προκαλείς εσύ δεν θα μπορέσεις ποτέ να την νιώσεις.» Τα λόγια μου χτύπαγαν ακόμα ποιο πολύ αλλά ήταν μακριά από ότι ένιωθα. Χαίρομε που δεν νιώθει τα μισά από το νιώθω εγώ. Δεν αξίζει. Ποιος να ήξερε ότι το δημοφιλές αγόρι του σχολείου που έχει την παρέα του από πίσω και κορίτσια να παρακαλάνε για την προσοχή του, να πέρνει Xanax γιατί δεν μπορεί να μεταχειριστεί το άγχος που έχει σπίτι. Πως το ξέρω αυτό; Ο Στέφανος...Βασικά την όλη ιστορία πρέπει να την πάρεις από την αρχή δεν νομίζεις;

Λένε πως οι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν ημερομηνία λήξης. Γεννιούνται κάτω από τον καυτό ήλιο του Αιγαίου, τρέφονται με την αρμύρα της θάλασσας, τις νυχτερινές βουτιές στα βαθιά και υποσχέσεις που ψιθυρίζονται στην άμμο, για να σβήσουν αναπόφευκτα μόλις τα πρώτα πρωτοβρόχια του φθινοπώρου καθαρίσουν τον ορίζοντα. Είναι φτιαγμένοι για να κρατούν λίγο. Για να ζουν στη μνήμη ως μια γλυκιά, φευγαλέα ανάμνηση. Τι γίνεται, όμως, όταν ένας τέτοιος έρωτας αρνείται πεισματικά να πεθάνει; Για τη Φαίδρα Καλλέργη , το καλοκαίρι δεν ήταν ποτέ απλώς μια εποχή του χρόνου. Ήταν ο Χρήστος Δαμίγος. Ο παιδικός της φίλος, το αγόρι με το οποίο μοιράστηκε τα πάντα από τα πρώτα τους παιχνίδια στα απόκρημνα βράχια της Πορτάρας μέχρι τα κοχύλια που φύλαγαν σαν θησαυρό σε μια κρυψώνα που μόνο εκείνοι γνώριζαν. Ήταν ο πρώτος της έρωτας, μέχρι τη στιγμή που, πριν από δεκατρία χρόνια, έγινε "φάντασμα". Εξαφανίστηκε από τη Νάξο μέσα σε μια νύχτα, χωρίς ένα αντίο, αφήνοντας πίσω του μια παρέα δεμένη με ένοχα μυστικά και μια σιωπή που έμοιαζε να τσακίζει κόκκαλα.

- Πες μου μια ιστορία. - Τι ιστορία θέλεις να σου πω; - Μια ιστορία αγάπης. - Όλες οι ιστορίες αγάπης αρχίζουν το ίδιο. - Κι αυτή; - Κι αυτή! - Και πώς τελειώνει; - Αν ήξερα, δεν θα σου την έλεγα. Μέρος I: Ερωτικό «Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου;» «Ποιο;» «Ότι φοβάσαι να ζήσεις. Μιλάς για μεγάλους έρωτες, κάνεις όνειρα, μα στο τέλος της ημέρας παραμένεις παγιδευμένη στη φούσκα που έχεις στο κεφαλάκι σου. Αλλά η ζωή είναι έξω από αυτή τη φούσκα Βασιλειάδη. Στέκεται απέναντι σου και σου κλείνει το μάτι. Το ερώτημα είναι, τολμάς να τη ζήσεις;» Μέρος II: Λήθη «Δεν γνώρισα τίποτα τραγικότερο από αυτό. Να μετατρέπεσαι εν ζωή σε ανάμνηση.» Μέρος III: Κυκλικό «Άξιζε να διασχίσω όλο αυτό το σκοτάδι, μόνο και μόνο για να συναντήσω εσένα.» «Θα σε ψάχνω πάντοτε στα τελευταία βαγόνια του ηλεκτρικού, με την ελπίδα πως κάποια μέρα οι γραμμές μας, θα βρουν πάλι το σημείο τομής τους.» Βικτώρια - Ιάσονας All Rights Reserved © 2023

Η έννοια της ήττας και η έννοια της Νίκης είναι δύο συμπληρωματικές έννοιες που ορίζουν την ανθρώπινη εμπειρία, τη στρατηγική και την ψυχολογία. Δεν αποτελούν απλώς το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης, αλλά βαθιές καταστάσεις που διαμορφώνουν την αυτογνωσία. Η Θάλεια είναι αριστούχος απόφοιτη του τμήματος φιλολογίας και εργάζεται σε ένα νυχτερινό μπαρ αφού τελειώνοντας τις σπουδές της αποφάσισε ότι θέλει να μείνει μόνιμα στην πρωτεύουσα. Ο Αντρέας εργάζεται ως προστάτης υψηλών προσώπων, μα για να λέμε την αλήθεια, όντως φρόντιζε τα υψηλά πρόσωπα και τις θέσεις του βγάζοντας κόσμο από την μέση. Κάποια στιγμή οι δύο δρόμοι συναντιούνται, κάποιος θα το έλεγε μοίρα, μα αυτός που βλέπει μπροστά θα το πει σχέδιο ένα καλά οργανωμένο σχέδιο. βαίνουν όλα όμως καλώς; Ή το συναίσθημα είναι αυτό που διαταράσσει το πεπρωμένο;

Τέσσερις μήνες μετά τον χωρισμό της από τον Ηρακλή Κομνηνό, η Μελίνα έχει αφήσει πίσω της την Αθήνα και εργάζεται ως σερβιτόρα σε ένα εστιατόριο της Μυκόνου, έχοντας στο πλευρό της μόνο τον καλύτερό της φίλο, τον Στέφανο. Έχει χτίσει μια καινούργια καθημερινότητα. Νέους φίλους. Νέες συνήθειες. Και, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, πιστεύει πως μπορεί να χαμογελάσει ξανά. Μέχρι που ο Ηρακλής εμφανίζεται απροειδοποίητα μπροστά της. Το πρόσωπό του το είχε σχεδόν ξεχάσει. Την αίσθηση, όμως, που της προκαλούσε... ποτέ. Αυτή τη φορά ο Ηρακλής δεν της ζητά απλώς μια δεύτερη ευκαιρία. Είναι αποφασισμένος να της ανοίξει την πόρτα στον πραγματικό του κόσμο. Έναν κόσμο γεμάτο μυστικά, εξουσία και ανθρώπους που δεν συγχωρούν. Η Μελίνα είχε μάθει να ζει χωρίς εκείνον. Το δύσκολο, όμως, ίσως είναι να θυμηθεί πώς είναι να ζει... με εκείνο All rights reserved ©️ Do not copy my story Wattpad 2026

«Δεν δινω δεκαρα για το τι λεει ο κοσμος.» Highest; #1 in non fiction