Borys od lat nie pamięta, co to miłość. Seks jest dla niego tylko potrzebą załatwiana szybko, bez emocji. Kobiety przychodzą i odchodzą w tej samej chwili. Nie przywiązuje się. Nie żałuje. Nie czuje. Aż pojawia się ona. Weronika Majewska. Dziewczyna, która od pierwszego wejrzenia zapada mu pod skórę. A kiedy odkrywa, kim naprawdę jest. Córka człowieka, który zniszczył mu życie - plan staje się jasny. Zemsta. Zbliżyć się. Zyskać zaufanie. Wykorzystać. Wydawało się to takie proste. Tylko że Weronika okazuje się kimś, kogo nie przewidział. Przy niej nagle robi się... wygodnie. Przyjemnie. Spokojnie. Ona go wciąga w swój świat. I z każdym dniem coraz trudniej mu pamiętać, po co w ogóle się do niej zbliżył. Im bliżej niej jest, tym bardziej traci grunt pod nogami. Im dłużej trwa ta gra, tym mocniej sam w nią wpada. Bo zemsta miała być chłodna i precyzyjna. A zamiast tego zaczyna czuć coś, czego od lat nie pozwalał sobie czuć. Borys już wie, że wplątał się w coś znacznie groźniejszego niż planował. A Weronika... dopiero zaczyna odkrywać, jak niebezpieczny może być mężczyzna, który postanowił uczynić z niej swoją zemstę. Jeśli lubisz historie o zemście, kontroli, powolnym uzależnieniu i mężczyźnie, który miał zniszczyć, a zamiast tego sam zaczyna się topić... ta historia jest dla ciebie. 🔥 dark romance • zemsta • slow burn • obsession • forced proximity Czy sugerujemy się pierwszym wrażeniem? I czy podglądanie się opłaca? przekonaj się sama❤️‍🔥❤️‍🔥 ⚠️⚠️ ostrzegam opowiadanie zawiera dużo scen seksu 🙈

Ktoś wszedł do pokoju, ale nie mogłam zobaczyć jego twarzy. Wyglądał na mężczyznę, a patrząc na jego postawę, był kimś ważnym. - Dlaczego byłaś na moim terytorium? - Jego głos był dziwnie cichy, ale sądziłam, że to cisza przed burzą. - Nie wiedziałam, że to twoje terytorium! Do jasnej anielki, ile razy mam wam to powtarzać? Dajcie mi odejść, obiecuję, że nikomu nic nie powiem. Nie żebym miała komu o tym mówić. - Ostatnie zdanie powiedziałam szeptem. Nie musiał wiedzieć, w jakiej byłam sytuacji. Uniosłam głowę, gdy usłyszałam dźwięk przekręcanej broni. Był on dla mnie zbyt znajomy. - Nie wierzę ci, suko. Lepiej mów prawdę, bo w przeciwnym razie twój mózg skończy na ścianie. Ah, i tu mamy burzę. - Nie boję się broni, dupku. Widziałam o wiele gorsze rzeczy! Podszedł do światła i mogłam zobaczyć jego wygląd. Był niesamowicie przystojny, ale teraz nie była pora na podziwianie jego piękna. Patrzyłam się prosto w jego oczy, wyzywając go, aby postarał się bardziej. Uśmiechnął się przebiegle i pochylił się, aby napotkać mój wzrok. Zanim mogłam cokolwiek zarejestrować, uderzył mnie w twarz. Książka w oryginale należy do @Flirtyflower , od której otrzymałam zgodę na tłumaczenie. 24.04.2020 #1 Romans