........ jak ona kurewsko dobrze wyglądała. Stał mi już porządnie. Wiedziałem, że musze się powstrzymać. Chciałem ją, ale nie taką, chciałem żeby czuła ten dobry dotyk i ten rozkoszny ból, który miałem jej zamiar zadać....... Musiałem opuścić ten pokój zanim zrobię coś złego, zanim ją tam zerżnę bez jej zgody. Chociaż gniew mnie zachęcał. Borys to mężczyzna, który już dawno temu zapomniał co to miłość . Seks traktuje jedynie jako fizyczną potrzebę, którą trzeba zaspokoić. Nigdy nie przywiązuje się do kobiet, z którymi sypia, a relacje z nimi kończą się dla niego dokładnie w tym samym momencie, w którym się rozpoczęły. Emocje i uczucia nie mają dla niego większego znaczenia. Pewnego dnia na jego drodze pojawia się Weronika Majewska. Dziewczyna od razu zapada mu w pamięć , a gdy odkrywa, kim naprawdę jest, że to córka człowieka, który zniszczył mu życie postanawia wykorzystać tę sytuację. W ramach zemsty chce zbliżyć się do Weroniki i wciągnąć ją w swoją grę. Początkowo wydaje się to łatwym planem, jednak dziewczyna okazuje się zupełnie inna, niż się spodziewał. Zdobycie jej zaufania wcale nie jest takie proste. Kiedy w końcu udaje mu się być blisko niej, zdaje sobie sprawę, że sam wplątał się w coś znacznie bardziej skomplikowanego, niż planował. Czy sugerujemy się pierwszym wrażeniem? Jeśli tak, to Borys zrobił najgorsze. A Weronika... no cóż. Przekonaj się sama, czy podglądanie się opłaca. 🔥🔥

Ktoś wszedł do pokoju, ale nie mogłam zobaczyć jego twarzy. Wyglądał na mężczyznę, a patrząc na jego postawę, był kimś ważnym. - Dlaczego byłaś na moim terytorium? - Jego głos był dziwnie cichy, ale sądziłam, że to cisza przed burzą. - Nie wiedziałam, że to twoje terytorium! Do jasnej anielki, ile razy mam wam to powtarzać? Dajcie mi odejść, obiecuję, że nikomu nic nie powiem. Nie żebym miała komu o tym mówić. - Ostatnie zdanie powiedziałam szeptem. Nie musiał wiedzieć, w jakiej byłam sytuacji. Uniosłam głowę, gdy usłyszałam dźwięk przekręcanej broni. Był on dla mnie zbyt znajomy. - Nie wierzę ci, suko. Lepiej mów prawdę, bo w przeciwnym razie twój mózg skończy na ścianie. Ah, i tu mamy burzę. - Nie boję się broni, dupku. Widziałam o wiele gorsze rzeczy! Podszedł do światła i mogłam zobaczyć jego wygląd. Był niesamowicie przystojny, ale teraz nie była pora na podziwianie jego piękna. Patrzyłam się prosto w jego oczy, wyzywając go, aby postarał się bardziej. Uśmiechnął się przebiegle i pochylił się, aby napotkać mój wzrok. Zanim mogłam cokolwiek zarejestrować, uderzył mnie w twarz. Książka w oryginale należy do @Flirtyflower , od której otrzymałam zgodę na tłumaczenie. 24.04.2020 #1 Romans