#evlilik kategorisi #1 numara 26 Kasım 2025 #wattpad2021 kategorisi #1 numara 26 Kasım 2025 "Mecit her şeyin üstesinden gelir, de mesela. Karşında on tane açık kurşun yarasıyla dursam bile, yine de o on kurşun yarasının da gücünü eksiltemeyeceği biri gibi davran bana. Çantamı almaktan bahsediyorsun, asıl; çantayla beraber seni de sırtıma alıp aşağı götürmemi iste mesela." Daha iki gün olmuştu ama Zebur artık bu bağırmalara alışmıştı. Mecit bağırırdı işte. Sinirlenmek için her zaman türlü nedenler bulurdu. Bir dakika önce bağırır, bir dakika sonra onu öperdi. "Beni sırtında aşağı götürmeni niye isteyeyim?" dedi, o kısımda kalmış bir şekilde. "Misal yani," dedi sırıtarak.

"Biraz daha kalsan?" Kalırdı Mahruze. Zaten anneciği de onun annesiyle sohbete dalmıştı. Kahveler içilmiş, sonra da ters çevrilmişti. Anneciği pek iyi bakardı kahve falına. Mahruze'ye de bakardı. Sonra hoşuna gitmemiş gibi, 'Al yıka şunu, içine de hiç bakma!' diye uyarırdı. Mahruze inanmazdı ama işte insanoğlu, bir telvede kader arardı. O da karmakarışık şekilleri gördüğünde epeyce anlam çıkarmaya çalışır ama bir türlü çıkaramayınca da yakalanırdı annesine. Gülerdi annesi ama yarımca. 'Merak etme,' derdi. 'Senin bahtında güzellik var. Var da sen ciğersizin birine tutulacağın için,' deyip elini sallardı. Hakikati söylemişti annesi. Ciğersiz değilse de kahpeydi gözleri. Bir baktığına bir daha bakmazdı, istemezdi işte. Çekindi Mahruze, gözlerini indirdi. Oysa gözleri tüm ışıkları içine almış gibi parlarken indirmesin istedi oğlan. Şöyle doya doya baksa, o gözlerden ufacık öpse... Bir deli cesaretti vurdu göğsünü, tuttu kızın çenesinden, kaldırdı başını gözleri değsin diye gözlerine. Ahmet zaten olur olmadık yeminler ettiğinden bir kıymeti olur mu bilmezdi. Taştı içinde taşıyamadığı sözler. "Gözlerin ne güzel!" Yaklaştı biraz kuş gibi titreyen kıza. "Şu dünyayı içine almış, sığdırmış gibi..." Az kalsın yıkılıyordu Mahruze. Daha evvelinden böyle sözler işitmediğinden ne diyeceğini de bilemedi. Az sonra Ahmet iyice sokulup kızın gözlerinin üzerine derin bir öpücük bırakınca ister istemez tutundu ona. Ahmet bir kere fırsatı bulmuştu ya gözlerden şakaklarına, yanağına ve en son kor gibi görünen dudaklarına bastırdı dudaklarını. Mahruze yitip gidecekti besbelli. Fakat derinlerde bir yerlerde babasının sesini duyunca toparlandı. Oysa, 'Ulan!' demeliydi Ahmet'e. 'Daha geçen günlerde 10'lardan afili Esma ile sen?' Diyemedi ama... Diyecek gibi de değildi hiç. Kaçtı durdu Ahmet'ten. Ahmet'e de sevda oluverdi bu

Herkes tercih ettiği hayatı yaşayacaktı. O benim yerime tercih ettiği kadınla, ben ise hayatımda ilk defa bana değer veren bir adamla devam edecektim hikayeye. Bizim ilişkimizden geriye yalnızca söz yüzüklerimiz ve yüzlerce bastırılan nişan davetiyelerimiz kalmıştı. Birde içimde bitmek bilmeyen intikam hırsı. Arslan Demir İnanoğlu zamanı geldiğinde ayaklarıma kapanacak, onu affetmem için yalvaracaktı. Ayliz Acar & Arslan Demir İnanoğlu +18 fazla lütfen bunu bilerek okuyun. Daha sonra bahane kabul etmiyorum.

Ellili yıllarda; Suriye' den Türkiye' ye uzanan, sınır tanımayan bir aşkın hikayesi... Mahah ve Cemal'in hikayesi. işe yaramayan, her pis işte parmağı olan fakat köyün gözde bekarı, bıçkın delikanlısı Cemal... delikanlı dediğime bakmayın otuzuna dayanan merdiven basamaklarını dur durak bilmeden tırmanıyor. Uslanmak bilmeyen bir hırsız, çapkın, aylak aylak gezen Cemal... içki onda, kumar onda, kaçakçılık onda... hırsız dediysem aldanmayın hemen sadece o yoklukta para kullanmak falan aklına gelmiyor. Çapkınsa eğer eve almak için can atan kızların hiç mi suçu yok? Ya işsizliğine ne kılıf uyduracaksın diyenler , babası işime burnunu sokma dediyse ne yapsındı Cemal? Zorla çalışacak değil ya! Peki ya içki? Gençti iki tek atmasın mıydı? Kumar? ........ savunulacak bir tarafı olmayan Cemal! Hayatını değiştiren, hayatını değiştirdiği on yedilik masuma kol kanat geren Cemal... Gözümün nuru diyeceği Mahah' ın umulmadık bir anda hayatına dahil olması ile hayatındaki olmazları olduran Cemal' in, Gül Cemal'in hikayesi. Mahah... kimsesiz, saf, temiz Mahah... Kalmak zorunda olduğu amca evinden atılmamak için her işe koşan Mahah... Türkiye sınırlarına kadar girip göçebelerle aynı otlaklarda çobanlık yapan Mahah... Yaşadığı yerden zorla koparılan ''geri dön'' denildiğinde evine dönemeyen, kendisini kaçıran adama güvenecek kadar çaresiz olan Mahah... ''Yağmurdan kaçarken doluya tutuldu'' dedirten Mahah!... Tek şansı Cemal' le tanışmak olan Mahah... şans mı değil mi? ona da siz karar verin... Mahah ve Gül Cemal'in hikayesine hoş geldiniz. Argo, küfür ve +18 içerir. Kapak @Smcelep sonsuz teşekkürler Temmuz 2018- Nisan 2019

Nehirde yıkanırken kendisini izlediğinden habersiz olduğu adam onu boğulmaktan kurtarır. Fakat suni teneffüs yaptığını gören köylüler onları sevişiyor sanınca olaylar bir namus davasına dönecek şekilde karışır. ❝Bataklığın neredeyse son bulduğu bu noktada karşısına çıkan manzara onu şaşkına çevirmişti. Bu kadar tenha ve tehlikeli sayılabilecek bir yerde bir insan neden yıkanmayı seçerdi? Aklına ilk olarak suyun serinliğinin cazibesi ya da bataklığın hemen ötesindeki doğal kaynaktan gelen berrak su ihtimali gelse de mahremiyet ihtiyacı düşüncelerine hiç uğramadı. Genç kadın önce ıslaklığı sebebiyle üzerinde yalnızca ince bir tabaka gibi duran kombinezonunu ağır hareketlerle çıkarıp bir kayanın üzerine bıraktı. Ardından sütyeninin kancalarını çözüp omuzlarından kaydırdı ve onu da aynı yere bıraktı. O an suyun yansımalarıyla parlayan bembeyaz, dolgun göğüsleri gözlerinin önünde bütün çıplaklığıyla belirmişti. Bakışları istemsizce o dik ve kusursuz yuvarlaklığa kaymış, ardından ucundaki canlı pembe tomurcukları seçmişti. Bu görüntünün şimdiye dek gördüğü en baştan çıkarıcı şey olduğunu düşündü bir an.❞ ▪︎Rayiha : Hoş koku ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsellik ve küfür barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar, duyar kasacaklar uğramasa çok iyi olur. Tamamen eğlenmek amaçlıdır. Kadına şiddet ve tecavüz yoktur.

1940'lı yıllarda, kasabaya atanan genç bir Belediye Başkanı ile kasabanın ağasının güzeller güzeli kızı arasında geçen bir aşk öyküsü. (...) "Şimdi sen öğrendiğin bütün harflerle bir cümle kurmanı istesem yapabilir misin?" Nevbahar kalemi eline alıp yazmaya başladı. Daha sonra kağıdı Yavuz'a gösterip gülümsedi. Üzerinde seni seviyorum yazıyordu. "Ben de seni seviyorum." dedi Yavuz kıvrılan dudaklarıyla, uzanıp alnına bir öpücük kondurdu. Genç kızdan aldığı ilk ve alabileceği şüphesiz en güzel mesajdı. Yanağını okşayıp yeşil gözlerine sevgiyle baktı. "Lâkin 'y' harfini öğretmedim henüz." Buna binaen oturduğu yerden masada duran çantasına uzandı, içinden işlemeli bir mendil çıkarıp adama uzattı. "Bunu yapabilmek için öğrenmiştim." Mendilin üzerine adamın isminin ilk harfi işlenmişti. (...) Kitapta geçen kurum ve kuruluşlar, yaşanan olaylar ve ismi geçen şahıslar tamamıyla hayal ürünüdür. Yetişkin içerik bulundurmaktadır.

(Tamamlandı) Yıllar önce yaptığınız 'çocukça' bir anlaşma hayatınızı en fazla ne kadar değiştirebilir? ''Anlamıyorsun ki. Ben ne dedim az önce? Sanki o dört duvarın arasında da benimle mi olacaksın?'' ''Olurum.'' -'Ne?!' Aziz'in bu net ve hızlı cevabı karşısında Birce'nin ağzından sadece bu iki harf dökülebilmişti. ''İstediğin bu değil mi? Olurum işte.'' ''Aziz ne dediğimin farkındasın değil mi? 30 yaşımıza geldiğimizde evime çökmenden bahsetmiyorum. Evlilikten bahsediyorum. Bir insanla aynı evi paylaşmaktan. Ev arkadaşı olarak değil. Evli bir çift olarak.''

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Beste, birikmiş kira borcu yüzünden kendisini eşyalarıyla birlikte kapının önünde bulduğunda henüz yirmi bir yaşındaydı ve bir yandan üniversite okumaya çalışırken bir yandan da yalnızca hayatta kalmaya çalışıyordu. Okulların da kapanmasıyla birlikte kendini hem evsiz, hem de işsiz bulduğunda yapabilecekleri sınırlıydı. Abisinin bağlantılarını kullanarak kendisi için iş ayarladığı Masrilva, Türkiye'nin pek çok şehrinde bulunan ünlü bir otel zinciriydi ve Beste bir anda kendini Masrilva Bodrum'da animatör ekibinde bulmuştu. Hayatına bir mucize gibi dokunan Masrilva'da onu gerilim hattı yüksek bir aşk, sıcacık bir dostluk ve tam ortasına düştüğü sırlar, yalanlar, şirket içi kirli oyunların beklediğinden habersizdi. Özellikle de... Masrilva'nın sahibi... Burnu düşse yerden almayacak biricik patronu... Abisinin çok kıymetli bağlantısı... Arhan Alp Hisaroğlu'dan da habersizdi... 🌊

Alabildiğine havayla doldurdu ciğerini. Sonra önünde uzanan topraklara baktı, masal diyarlarından çıkmış gibi güzel topraklarına. "Söyle bana Çamlıkaya!" diye bağırdı. Sesi kayalığı, meşe ağacını, çayırlığı, küçük dereyi tuttu. Arkasındaki çalılıktan saksağanlar havalandı. Sert bir rüzgar esti. Saçındaki karahindiba tohumlarını aldı götürdü. Biraz gersinde duran kızlar kıkır kıkır gülüştü. Ne kadar da şenlerdi. Ne kadar da tasasız. Tek dertleri annelerinin onlara fazla ev işi yaptırıyor olmasıydı ya da derslerinin gitgide zorlaşması, veya gezip tozmaya vakit bulamayacakları kadar yorulacakları hasat zamanının yaklaşması. Bir zamanlar o da onlar gibiydi. Ve yaşı da öyle çok büyük değildi onlardan. Gözlerini yumdu. Yumruklarını sıktı. Sonra o uçurumun kenarında esen rüzgara geçmişte kalan tüm dertlerini bıraktı. Kendine ahdetti oracıkta. Bu, eller uğruna son ağlayışı olacaktı. Gözlerini tekrar açtı, bir kez daha baktı köyünün topraklarına. Ve Güldeniz savaşmaya işte o zaman başladı. "Bir kadının yüreğinden büyük müsün?" diyerek. "Söyle bana Çamlıkaya. Söyle! Bir Güldeniz'in yüreğinden büyük müsün sen?"