One shoty historyczne, łączące się w jedną całość, opisane z perspektywy Countryhumans. Głównie o Shipie Rosji i Polski, ale pojawią się też rozdziały z historii innych narodów. Ostrzegam, że tutaj bohaterowie są, że tak powiem, odwieczni, czyli że ZSRR i Rosja to ta sama osoba. Podobnie z Polską za czasów Mieszka I i tą teraźniejszą. Jeśli jeszcze ten fandom nie wyjebał twojego mózgu w powietrze, zapraszam do czytania. Rozdziały nie są w kolejności chronologicznej! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Okładka by @aleksa3503 <3

W świecie, w którym czarodziejów uważa się za nędzny wybryk natury i spycha się ich na margines społeczeństwa, życie młodego maga nie może być proste. Pośród prześladowań i nienawiści, w miasteczku, o którym ludzie wielkiego świata zdążyli zapomnieć setki lat temu, gdy rodzisz się z "mocą", pozostaje ci jedynie porzucić marzenie o dożyciu spokojnej starości. Jedyną szansą na ratunek jest ucieczka, a każdy, kto jej nie wybierze, jest jedynie chodzącym trupem... Odepchnięty i wzgardzony Kieran miał szczęście - w najczarniejszej godzinie, gdy całe jego życie legło w gruzach, na jego drodze pojawił się niewielki promień światła. Chłopiec bez wahania chwycił dłoń tajemniczej kobiety, która zabrała go na Valdberg - odciętą od reszty świata wyspę, gdzie bez przeszkód mógł poszukiwać remedium na swoje - jak wmawiano mu przez całe życie - przekleństwo. Z biegiem lat życie Kierana stało się ciągłym pościgiem za tym, czego nigdy nie dane mu było doświadczyć - za wiedzą, samokontrolą i miłością. Kompletnie nieświadomy tego, że jego badania odmienią losy tysięcy istnień, całkowicie zatracił się w swych poszukiwaniach. "Bo bycie magiem nie kończy się na przetrwaniu." ______________________________________________ "Czarnoksiężnik Burzowych Wysp" to prequel "Czarnoksiężnika Północnych Rubieży", ale nie wymaga znajomości tegoż "dzieła". Tak więc w przypadku tych dwóch opowiadań kolejność czytania jest dowolna ;) ______________________________________________ Jak zapewne widać po opisie, rozdziały krótsze niż 3000 słów raczej nie będą, tak więc są przeznaczone dla osób, które lubią słowotoki i nieco bardziej rozbudowane akapity bez dialogów (niekoniecznie długie opisy przyrody jak z "Nad Niemnem" - to nie ja!) ______________________________________________ "Czarnoksiężnika Burzowych Wysp" dedykuję mojej młodszej siostrze, dla której stworzyłam postać Kierana.

A gdyby Petunia sama powiedziała Harry'emu o wszystkim? Co, gdyby Harry poza listem z Hogwartu otrzymał jeszcze jeden list? I co zrobi Złoty Chłopiec, gdy dowie się, że ma narzeczonego?

Moc plami, a ludzie stają się Skalani. Wszystko przez Cenę, nieubłaganie popychającą w objęcia szaleństwa. I Zakon Deraan, stale pilnujący tego cholerstwa na zardzewiałych kółkach. Mosem z każdą chwilą popada w coraz większą apatię i ani ryzykowne akcje, ani alkohol, ani nawet ukochana kawa nie potrafią tego zmienić. Selia, modyfikowana genetycznie żołnierz, mierzy się zewnętrznym światem: tysiąc razy brutalniejszym i okropniejszym niż w wyobrażeniach, a kipiące w jej wnętrzu Spektrum staje się coraz potężniejsze i trudniejsze do opanowania. W Irene, złotowłosej Czystej, budzi się Skalana moc, niszcząc jej dotychczasowe życie. Młody arystokrata zrobi wszystko, aby ją chronić. Nawet jeżeli oznacza to zanurzenie się w mroku Dolnego Miasta i własnych demonach. W świecie odrodzonym po katastrofie sprzed dwóch wieków, gdzie Czyści żyją w świetle i luksusie, a Skalani nikną w mroku i szaleństwie, losy czterech osób splata ze sobą tajemnicza postać, ukazująca się jedynie pod postacią hologramu, obiecująca odkupienie i zrównanie wszystkich ludzi. __^__ Zawieszone do odwołania __^__ Okładkę wykonał cudowny AsherEaton __^__ Historia opiera się w dużej mierze na tajemnicy, więc informacje są podawane mimochodem, w kawałkach i niebezpośrednio. Myślę, że nie robię tego jeszcze idealnie, więc ciągle dopracowuję co się da i wyjaśniam nieścisłości, jeśli takie się pojawią. Mimo tego wszystkiego, chciałbym żeby przy Iskrach trzeba było nie tylko czytać, ale też się zastanawiać. __^__ Wewnątrz pojawiają się: · sceny brutalnych walk i śmierci __^__ Data rozpoczęcia: (Draft Zero) 16 września 2020 (Pierwszy Draft) 31 grudnia 2020 Data zakończenia: ---

Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?

Enin, doświadczony w swoim fachu Kuglarz, mimo codziennego przebywania z dziećmi, nigdy nie myślał, że przyjdzie mu opiekować się małą dziewczynką. Szczególnie tak zarozumiałą i obrażalską jak Fessilatiana. Nowa podopieczna okazuje się być adeptką, co jeszcze bardziej wzmaga w Kuglarzu chęć pozbycia się jej jak najszybciej, ale groźba tajemniczego mężczyzny komplikuje sprawy coraz bardziej. Sama dziewczynka też nie przejawia chęci odejścia, co i rusz ględząc o misji, w której Enin nie ma najmniejszej ochoty uczestniczyć. Na domiar złego dołącza do nich barczysty młodzieniec, który zdezerterował, by wyruszyć w poszukiwanie żony zaginionej w okolicy starożytnej struktury z jasnego kamienia. Bo co może zrobić nie grzeszący zbytnio inteligencją rycerz, adeptka przed swoją dwunastą wiosną i Kuglarz o wyjątkowo niskim potencjale magicznym, wobec potęgi jednego z Sakranów? ____(-( )-)____ Ostrzegam, że to opko jest pisane dla rozluźnienia, a świat i fabuła zostały wymyślone w jeden wieczór, pod prysznicem. Tak więc może znaleźć się tu dużo słabych żartów i nawiązań do memów &lt;3

yaoi oneshot

Frerin to elf. Frerin to książę. Frerin zna tylko jeden dom - Erebor.

- Panie mój! - zawołała - O co chodzi? - spytał znudzony - Żądam towarzystwa! - zaplotła ramiona na piersi - Po co? - uniósł brew - Za kilkanaście dni obejmę władzę. Muszę poćwiczyć. - A mianowicie kogo chcesz? - spojrzała na niego spomiędzy rzęs - Jednego z Nich. __________ #418 miejsce w kategorii opowiadanie 21.01.2016r #384 miejsce w kategorii opowiadanie 22.01.2016r #350 miejsce w kategorii opowiadanie 24.01.2016r #102 miejsce w kategorii opowiadanie 10.03.2016r #34 miejsce w kategorii opowiadanie 11.03.2016r #20 miejsce w kategorii opowiadanie 13.03.2016r