𝓬𝓱𝓪𝓸𝓽𝓲𝓬 [tamamlandı] Lalisa ayağa kalktı ve çöpe doğru ilerledi. Jungkook'un yüzüne bakmadan konuşmaya başladı. "Gülümsememi yok eden de sensin," Yavaşça gazoz şişesini çöpe attı ve çantasını yerden aldı. "Tekrar gülümse diyen de."

Melankolik gitarist Jungkook, hayat dolu bir dansçı olan Lisa'yla konservatuar orkestrasında karşılaşır. Ancak ikisi de o günün hayatları için yeni bir başlangıç olacağından haberdar değildir. ...❛Halim içler acısıydı. Her şey tek bir hareketle bitebilirdi. Onu kendimden uzaklaştırabilirdim. Bunun için ekstra bir çaba sarf etmeme gerek yoktu hem de. Yaratılışım böyleydi benim. Her güldüğünde parıldayan gözlerinin benim için gözyaşı dökmesine katlanamazdım. Benim için kendini üzmemeliydi, ben zihnimin içinde çürüyorsam ona neydi ki? Neden yalnız bırakmıyordu beni? Neden ölüme terk etmiyordu? Neden bu kadar çok hayatıma dahil olmak istiyordu? Peki... Ben hiç mi istemiyordum onu? Kahretsin dedim içimden... düşüncelerimdeki bencillik gözlerimi yaşartmıştı. Rezil yaratık... içimde kendiliğinden var olan bu yaşama arzusu nasıl da kullanmak istiyordu Lisa'yı... Onun yaşam sevincini içine çekecekti, ya sonra? Güldüm.❜ ❅ 20.10.21 liskook #1 17.02.21 jeonjungkook #1 04.12.22 lizkook #1 Aralık | 2020

Jungkook and Lisa find themselves together in an elevator. What could possibly go wrong? Started : 8/6/17 Completed : 26/1/18 #607 in fanfiction ~ 12/10/17 #327 in fanfiction ~ 20/11/17 #295 in fanfiction ~ 14/1/18

❝Bu salıncağın ulaşabildiği son sınır kadar gidebilirsin benden. Uzaklaşırsın ama sonunda döneceğin yer yine benim yanım.❞ Bir piyanonun üzerinde, otuz altısı sert abanoz ağacından yapılmış olan, toplamda seksen sekiz tane tuş bulunurmuş. Bu seksen sekiz tuşun her birisi ruhunu bir diğerine teslim ederken, bir tanesi eksik, yaralı ve sessiz kalırmış. Piyanist onu usta parmaklarıyla kutsasa dâhi, onun sesi asla çıkmazmış. Şimdi bir piyanist vardı benim önümde. Asla vazgeçemediği, yenisini alamadığı o çok sevdiği piyanosundaki bozuk olan tuştum ben. Seksen yedi tuşun tamamını kullanıyor, her bir parçaya ellerinin arasında hükmediyordu ama parmakları asla beni bulmuyordu. Biliyordu çünkü, sesi çıkmayan bir tuşun, çıkan tüm melodilerin katili olmasını istemiyordu. Yine de vazgeçmiyordu o piyanodan. Orada, dışarıdan bakılınca sağlam gibi duran tuşun aslında sesinin kesildiğini sadece o biliyordu. [Jeon Jungkook ❧ Lalisa Manoban] Kapak tasarım: @IseraRoss ♡ ➻ Argo ve yetişkin içerik bulundurur!

❝Karanlığa benim ışığım olarak düştüğün bu anda karanlık seni çoktan buldu ve artık bir kaçışın yok. ❞ jichued | liskook.

"Ömrünü burada oturup onun seni fark etmesini bekleyerek geçiremezsin." Duyduğu sözler karşısında derin bir iç çekti. "Beni fark etmesini beklemiyorum. Sadece öylece tüm benliğimle bekliyorum. Çünkü bu kalp ve akıl bir başkasına ait olmayı deneyemiyor bile." #1-hanbin-080821 #1-kimhanbin-04.10.21 #1- hanbin-17.11.21 #1- kimhanbin- 18.11.21 #1-btsjk-05.02.21 #1- kimhanbin-08.06.22 #1- kimhanbin- 23.06.22

Hak ettiğin onlarca cümle, Hak ettiğin onlarca kadınla.

"Sana bir soru sorabilir miyim?" "Evet, tabii." "Sen benim babamsın, değil mi?" "Evet, öyleyim." "Peki, benim annem nerede?" Commuovere (İtalyanca); "İçinizi ısıtan ve gözlerinizi yaşartan bir hikaye" 𝘣𝘵𝘴 & 𝘣𝘱 𝘧𝘢𝘯𝘧𝘪𝘤

"Kırmızı" isimli bir hastalık duydun mu? İşte ben o hastalığın ta kendisiyim. Şimdi kurtulmama yardım eder misin? ⇀25.02.2018 02.06.2018↼ + Korku hikayesi değildir ve +18 içerikler yoktur.

"Benim bir karakutum var görmek ister misin?" "Aslında sen bir karakutusun sevgilim,ve ben zihnindeki çarkların dönerken çıkardıkları o sesi seviyorum.."