Ο Θάνος Αλεξίου είναι επιτυχημένος γιατρός, εθισμένος στη χλιδή, τα φλερτ και τις ατελείωτες βραδιές χωρίς αύριο. Έχει παραιτηθεί από την ιδέα της αγάπης-ή τουλάχιστον έτσι λέει στον εαυτό του. Για τους άλλους είναι το αιώνιο «κακό παιδί». Για τον ίδιο, είναι απλώς ασφαλής πίσω από ένα τείχος που χτίστηκε από πληγές. Η Κυβέλη Παπαδοπούλου δεν θα μπορούσε να είναι πιο διαφορετική. Εσωστρεφής, ρομαντική, λάτρης των βιβλίων και της ηρεμίας, ζει σε έναν κόσμο που πιστεύει ακόμα στον μεγάλο, αληθινό έρωτα. Εκεί που οι άλλοι βλέπουν ρεαλισμό, εκείνη βλέπει πιθανότητες. Όταν η μοίρα φέρνει κοντά δύο κόσμους που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν, τα πάντα ανατρέπονται. Μπορεί η Κυβέλη να διδάξει στον Θάνο τι σημαίνει να νιώθεις αληθινά; Ή μήπως θα είναι εκείνος που θα τραβήξει την καρδιά της στον δικό του κόσμο, γεμάτο πειρασμούς; Μια ιστορία για το πώς ο έρωτας μπορεί να σε βρει εκεί που δεν τον περιμένεις-και να σε αλλάξει για πάντα.

"Γιατί να μου το κάνει αυτό?" Τον ρωτάω. "Έτσι είναι τσουλακι η ζωη." Μου λέει αυτός. [...] "ΓΙΑΤΙ ΓΑΜΩΤΟ??? ΓΙΑΤΊ ΣΕ ΕΜΕΝΑ? ΤΙ ΣΟΥ ΕΚΑΝΑ? " τον ρωτάω κλαίγοντας. "Άσε με να σου εξ..." πήγε να πει αλλά δεν τον άφησα. "ΟΧΙ ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΙΠΟΤΑ.ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑ. Σ' ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΑ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.ΚΑΙ ΕΣΤ? ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ?" είπα και τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμι. "..." πήγε να πει κάτι αλλά το μετάνιωσε και έμεινε σιωπηλός με σκημενο κεφάλι. "ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΓΩ. ΕΠΑΙΞΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ.ΜΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΣ.ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ ΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ." είπα και πήγα να φύγω αλλά... "Συγγνώμη "είπε με την φωνή του ίσα ίσα να ακούγεται. Εκεί που γύρισα να φύγω με έπιασε από το χέρι και εγώ ταυτόχρονα γυρισα προς το μέρος του. "Συγγνώμη. Σ'αγαπώ. ΣΕ παρακαλώ μην φύγεις. ΜΗΝ με αφήνεις μόνο."ειπε κοιτώντας με με δάκρυα να τρέχουν ποτάμι. Δεν το πιστεύω. Κλαίει??? Δεν τον έχω δει ποτέ να κλαίει. Μην λυγισεις αυτό που έκανε είναι ασυγχώρητο. "ΜΗΝ ΜΕ ΑΚΟΥΜΠΑΣ" του φώναξα και έκανα ένα βήμα πίσω. "Μόνο την πάρτη σου σκέφτεσαι. Ξέρεις πώς αισθάνομαι αυτή την στιγμή? "Πήρα ξανά τον λόγο. "Κα

Ο Λουκάς - Τρανός Αφέντης του Κάτω Κόσμου για τους φίλους - πασχίζει να κερδίσει το θρόνο που δικαιωματικά του ανοίκει και να καταφέρει, επιτέλους, να γίνει ένα με το δαίμονα που καταλαμβάνει την ψυχή του. Το σχέδιό του είναι αρκετά απλό, αλλά φιλόδοξο : βρίσκει τον Πορφυρό Άγγελο, τον κάνει μπάρμπεκιου, γίνεται βασιλιάς όλων των δαιμόνων και εξορίζει όποιον δεν συμπαθεί. Ωστόσο, κάτι τέτοιο στην πράξη αποδεικνύεται σχετικά (δηλαδή εξευτελιστικά πολύ) δύσκολο, ακόμα και για το δυνατότερο δαίμονα του κόσμου. Και, όλα αυτά, εξαιτίας της εκνευριστικής όσο δεν παίρνει - κατά την ταπεινή άποψη του Λουκά - ατρόμητης και αξιολάτρευτης κόρης του Πορφυρού Αγγέλου, η οποία, χωρίς καν να προσπαθεί, αρχίζει να διεκδικεί το μεγαλύτερο κομμάτι της μαύρης καρδιάς του Λουκά. Πράγμα κάπως επικίνδυνο, αν σκεφτεί κανείς ότι το μόνο πράγμα που μπορεί να σκοτώσει έναν δαίμονα, είναι ο έρωτας. Λολ οκ η περιγραφή ακούγεται κλισέ αλλά το αδικεί πιστέψτε με ( ναιπ, είμαι άχρηστη ΚΑΙ στο να γράφω περιλήψεις )

"Τελικά θα με βοηθήσεις κοπέλα μου ναι ή όχι;" Μου λέει με ένα βλέμμα που φωνάζει "πρόσεχε τι θα πεις γιατί σε σκότωσα" Πως θα του το ζητήσω αυτό; Στραβό καταπίνω "Πρώτον δεν είμαι κοπέλα ΣΟΥ και δεύτερον υπό έναν όρο" "Τι όρο;" Μου λέει καθώς σφίγγει το σαγόνι του. "Θα σταματήσεις να είσαι τόσο μαλάκας" Και το επόμενο λεπτό έχω έναν Ίωνα εξοργισμένο να θέλει να με σφάξει. Written by: afraid_of_feels

Η Ρια είναι ένα γενικά απόμακρο κορίτσι. Έχει μόνο ένα φίλο,τον Μίλτο, που είναι φίλοι από το δημοτικό. Καθημερινά δέχεται bullying από τα badboys του σχολείου ομως η ζωή της θα αλλάξει μετά από ένα αναπάντεχο γεγονός......

Ενα ψυχιατρείο με εξαίρετη φήμη. Μια αποθήκη ψυχών κάτω από το πολυτελές περιτύλιγμα. Εκείνη. Μια νεαρή γυναίκα. Φορτωμένη με τους εφιάλτες της εφηβείας της και την ψυχολογική της κατάρρευση στη νιότη της. Το όνομα ενός πορτραίτου. "Ελουάζ". Με το χέρι εκείνου που λάτρεψε αλλά και μετέπειτα ολετήρα της. Για τον διαπλεκόμενο διευθυντή της κλινικής και τους συνεργάτες του δεν είναι παρά ένα σκουπίδι που πρέπει να ξεφορτωθούν. Και εκείνη αντιμέτωπη με το φάσμα του θανάτου. Όλα θα ξεκινήσουν εκείνη τη σκοτεινή χειμωνιάτικη νύχτα, την νύχτα της φωτιάς. Διάκριση TYS 2019 "Αξίζει να αναφερθούν"

Ο Νίτσε θα πίστευε μόνο σε έναν Θεό που θα ήξερε να χορεύει...Η Γκράχαμ θεωρούσε πως οι μεγάλοι χορευτές δεν έιναι μεγάλοι εξαιτίας της τεχνικής,αλλά του πάθους τους...Και ο Μπράουν έλεγε πως η ευκαιρία χορεύει με εκείνους που είναι ήδη στη πίστα...Η Νέλη της ιστορίας όμως χόρευε αντί να μιλάει, γιατί για κείνη η μουσική ήταν μικρές ιστορίες και ο χορός η ζωντανή απεικόνιση...Και έτσι στη ζωή θα τους παρέσερνε όλους σε ένα ρυθμό που κανείς δε θα αντιστεκόταν!!!

-Σε θέλω,του ειπα κοφτα προσπαθώντας να αναπνεύσω. Με έβαλε απότομα από κάτω του, άνοιξε τα πόδια μου και πήρε θέση ανάμεσα τους. -Καιρός ήταν,ειπε. *Η περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο* 1ο in #ρομαντικο

°Κοίταξε την καταστροφή της και το μόνο που μπορούσε να αντικρίσει ήταν εκείνος.°