"უკვე დიდი გოგო ხარ,ახლა შენს ხელშია შენი მომავალი და შენს გაადაწყვეტილებებზეა დაამოკიდებული როგორ იცხოვრებ მომავალში" ხშირად მეუბნებოდნენ ამას ჩემი მშობლები,ხოდა მეც დამოუკიდებლად გაადავწყვიტე ცხოვრება ,მათგან შორს.... დავიწყე ჩემი საკუთარი გაადაწყვეტილებების მიღება ამა თუ იმ საკითხზე,მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდი რომ ამდენად ცუდ გადაწყვეტილებებს მივიღებდი რომ ბოლოს გარეთ აღმოვჩნდებოდი ,მაგრამ ეს მოხდა! მშობლებს ამას ვერ გავაგებინებდი,სხვა გზა არ მქონდა და ქუჩაში ვათევდი ღამეებს ! ახლაც უსახლკაროდ ვარ და აქეთ-იქით დავიარები,რაიმე გასათევი ადგილის ძებნაში,სად წავიდე? ნეტავი იყოს რაიმე თავშესაფარი! ნებისმიერზე თანახმა ვარ! თუნდაც ეს რაღაც დიდი ,იდუმალებით სავსე საშიში სასახლე იყოს ტყეში,რატომაც არა? ბოლოს და ბოლოს შემომთავაზეს.

-გაგიგიათ მშვენიერი გოგონა სახელად როუსი? -კი და გავიგე რომ წინა გაზაფხულს სასტიკად მოკლეს ,ისე რომ მისგან არაფერი არ წაუღიათ,არც კი ვიცი რა უნდოდათ უმწეო გოგონასგან. -მეტი რა უნდა წაეღოთ ? მისი წმინდა სული და მშვიდი სიცოცხლე განა არაა საკმარი? -ადრიანად დატოვა ეს სამყარო ,ალბათ ახლა სამოთხეშია. -მე კი გავიგე რომ მისი სული უგზო უკვლოთ დაეხეტება და თავის მკვლელებს დაეძებს ,მათვის კი სასტიკად უნდა საამაგიეროს გაადახდა! -ვიცი...იძახიან რომ ის თვით სიკვდილი გახდა.