Çivi gibi sert ateş kadar yakıcıydı Luhan. Babasının intikamını almaya kararlıydı Luhan. Öyle ki asla yapmaması gereken bir şey yaptı. Önce saçlarını verdi Luhan, ardından bedenini ve adını. Ama hayatın ondan alacağı bir şey daha vardı. " Bana bak. Beni gör. Bu miğferin altında silah arkadaşın yok. Bu kalkanların ardında bir ölüm makinesi yok. Ben senin her gün yüzünü görüp yanından geçtiğin o adamlardan biri değilim. Bu zırhın altında bir kalp var ve o kalp sadece senin."

Yazar; Yurmine Çeviri; Hun Hyung Eve dönerken, 17 yaşındaki öğrenci Luhan, en büyüleyici şeyi gördü. Bir gülümseme.

"Ateşin etrafında dolaşıyorsun , Luhan. Ateş seni yakar. Kül eder... Ben bulaşmak isteyebileceğin biri değilim."

TANITIM-1 ‘’O-o g-geliyor.’’ Dedi titreyen sesiyle. Karşısındaki adama uzun süre baktı Baekhyun. Kimden bahsettiğini bile bilmediği adamın, korkunç bir insan olduğunu o anda anlamıştı. Çünkü karşısında asla kimseden kormaz diyebileceği bir adam, korkudan olduğu yere sinmişti. ‘’Chanyeol g-gel-liyor, B-baekh-hyun.’’ Jongin’in ismini söylemesiyle, uzun karanlık kolidorda bir kahkaha gürledi. Adım sesleri duyulmaya başladığında, Baekhyun içinde gezinen o küçük korkuyu bastırmaya çalıştı. Adım sesleri durduğunda, Jongin’in gözleri korkuyla titredi. Baekhyun, adamın tam arkasında olduğunu biliyordu ancak dönmeye cesaret edemiyordu. ‘’Hoşbuldum, Jongin.’’ Dedi derinden gelen kalın sesiyle. Nefesini ensesinde hissetti Baekhyun. Zaman ağır çekimde gibi ilerlerken, arkasına zamana ayak uydurarak döndü. Gözleri yukarıya doğru tırmanırken, adamın yüzünü görmek için, hiç acele etmediler. Yüzündeki kendisinden emin gülümsemeye takıldı ilk önce gözleri. Tehtidkar ancak bir o kadar güzel. Onun gözlerini es geçip kızıl saçlarına baktı bir süre. Oldukça yakışıklıydı ancak kardeşini öldürecek bir insan için bunları düşünmesi tamamen yanlıştı. Sonra Baekhyun, gözlerine geldi. Ve orada esir kaldı. -Chanyeollie Pop -