Önümde biri diz çökmüştü. Şimdi bir de hangi Allah'ın cezası belasını benden bulmak istiyordu. Tam sinirle çatılı olan kaşlarımla birlikte kafamı kaldırmıştım ki yine o derinliklere denk geldim. Hemen üzerindeki kalın kabanını sırtıma sıkıca yerleştirdi ve eliyle çenemi gözlerine sabitledi. Ve sonra elini gömleğinin cebine atarak kiraz çiceği buketini çıkardı. Bana uzattığı kiraz çiceği ile gözlerini gözlerime mühürleyerek etrafıma sardı cümlesini. "Beni affedene kadar sıçana dönmeye razıyım"

Esila...Mutluluğun peşinde durmadan koşan defalarca düşüp o çok istediği mutluluk için usanmadan ayağa kalkan o kız artık neredeydi? Bu kadar mıydı Esila'nın mutluluk arayışı, pes mi etmişti? Onu hayata kim küstürmüştü? Ayaz... Onu gördüğü an bütün her şeyi unutuyordu. Bütün öfkesi bir çift mavi gözle yerle bir oluyordu. Neden? Kalbi çoktan onun olmuştu ya aklı? Esila belkide hayatının bütün karmaşasının içinde o sol yanını paramparça edecek, aklından dahi geçmeyen aşkı tadacaktır kim bilir.... Peki bu aşk onları yakacak mıydı yoksa kül olup dağılacaklar mıydı. Beraber ögrenmeye ne dersiniz? " ...seni öylesine değil ölesiye seviyorum" Başlangıç Tarihi: 22.12.2020 Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.