گفتم که، بستنی باعث میشه اشک‌هام یخ بزنن... مخصوصا اگه شکلاتی باشه. نمیدونم از کجا باید بگم... این یه دفتر کوچیک با جلد قرمزه که روش گل داره، البته فقط یه گل، ولی نمیدونم چرا...وقتی میخوام توش چیزی بنویسم انگار می‌خوام با یه نفر حرف بزنم... برای همین تصمیم گرفتم یه مخاطب برای نوشته هام پیدا کنم... پس اون مخاطب تویی... شاید؟ در هر حال که من دارم برای تویی که بعدا اینو می‌خونی می‌نویسم پس...تو هم لطف کن و مخاطبم شو... « فصل دومِ این فیک: My yellow flower» ⊱ فیک ⊸ بستنی شکلاتی ⊱ ژانر ⊸ روزمره، رومنس، انگست ⊱ کاپل ⊸ VKook

نُوا یعنی چی؟... زندگی اون چند نفر وسط شهر تاریک و بد بو میشه نوا! وقتی که مجبوری عشقت رو با لبای خونیش ببوسی و مزه اشکش رو از روی پوستش بچشی. وقتی که تک تک لحظات تفنگ رو با ترس لمس میکنی و نا امنی تموم بدنت رو به لرز انداخته. نُوا لمس دستای یخ زده همونیه که وسط این جهنم میتونه بهشت رو برات به ارمغان بیاره... . . سیاه...صفت زندگی سه نفره. سه نفری که از وسط خاکستر خونه سوختشون ، بلند شدن. سه نفری که هر ثانیه از حال رو با یادآوری گذشته تلخ زندگی میکنن و از فکر کردن به آینده واهمه دارن. سه نفری که در اوج تنهایی مجبورن ادامه بدن. مجبورن تموم زورشونو بزنن تا به بقیه ثابت کنن هنوز میتونن حرکت کنن. هنوز میتونن حرف بزنن ثابت کنن که هنوز زندن! این داستان در ادامه ی BARCODE نوشته خواهد شد... ژانر: نقد اجتماعی - روانشناسی کاپل: VKOOK / SECRET +دختر پسری