"Sana aşık olmayı seviyorum."

"Sen onu kolların arasına alıyorken ben burada tek başımaydım."

"Senden ilk defa bir şey istedim Passion, bu kadar bencil olma." odadaki tüm adamları dışarı çıkardıktan sonra oturduğum koltukta tam önümde durdu. Mavi gözlerini benim koyu kahvelerime kenetlemiş tehditkar bakışlar gönderiyordu. Seslice nefesimi verirken "Benden birine zarar vermemi istiyorsun," diye çıkıştım. "Senelerdir hiçbir şeyim olmadığın halde seni yanımda tutuyorum. Eglantine'a olan düşkünlüğümü biliyorsun. İntikam ateşiyle yanıp tutuşuyorum. Zayn Malik, her şeyi en ağır şekilde ödesin istiyorum." Çaprazımdaki koltuğa otururken hırçın ses tonu yerini biraz daha sakinine bırakmıştı. Bakışlarındaki ifade sanki rica ediyor gibiydi fakat isteğini yerine getirmek zorunda olduğumu biliyordum, bunu ona borçluydum. Kafamı toparlamak için beklediğim birkaç saniyenin sonunda dudaklarımın arasından çıkan iki kelime, memnuniyetle gülümsemesine sebep olmuştu; "Pekâlâ, yapacağım."

Sevgiye çok ihtiyacı vardı. *zarry kurgusu değildir*

"Seni kaçırmak zorundaydım. Kendim için sana ihtiyacım vardı."

"Her şeyi bir kenara bırak, sen benim öğretmenimsin Zayn." "Bu sana aşık olmama engel değil."

Adela bir bara girdi ve aradan geçen sekiz yılın sonunda Zayn ile karşılaştı. Çocukluk arkadaşının bir tetikçiye dönüştüğünü öğrendiğinde ise işler epey karışacaktı. _ 20818

“Ben Zayn,” dedi sonunda. Gözlerimi irice açarak bana uzattığı ele baktım. Ne yapmak istiyor olabilirdi? Boğazımı temizleyip, bir şekilde ona iyi görünmeye çalıştım. “Ben de, Effie.” Anlam veremediğim elini boşta bekletmek yerine uzanıp, kucağımda birleşmiş ellerimden tekini tuttu. “Seninle oynayabilir miyim?”

Bir ruhu çürütebilecek ilk hamlesini soğuk ve kasvetli cümleleri ya da insanları bir hiçmiş gibi hissettiren bakışlarıyla yapabilirdi ama o gülümsemeyi seçti.

"İIişki kuracaksın ama muhtaç oImayacaksın; seveceksin ama sevgini göstermeyeceksin."