උන්නා එක ගම්මානෙක ..... ලස්සන පඬි දරුවෙක්... ලබ්බක් වගේ ගෙඩියක්.. එයාට හම්බ උනාලු......

දඟ වැඩ කෝටියයි

ඔහුව කැදවීමට කාලය පැමිණ ඇත​. ඔහු පැමිණි පසු එය සම්පූර්ණ වෙනව​.... එවිට අප සම්පූර්ණ රාජ්‍යක් ♛

"හූඌඌඌඌඌඌඌඌඌඌඌඌඌ" "මොන බේසිගෙ පුතාටද යකො මන් වගෙ ඇවිදින්න පුළුවන්!!!!" මානසිරා කිව්වෙ සරම ගලවගෙන ඔලුවේ බැදගනිමින් ය . "යකෝ දැනගනින් බන්තානෙ ඉදන් බුසාන් රටට වෙනකන් උනත් මට පුළුවං හෙලුවෙන් ඇවිදින්න..මයෙ වදාපු අම්මපල්ලා ඔව්ව්.." කියා මානසිරා හූ දෙක තුනක් තිබ්බේය.. "වදාපු මව්ට හෙන වැදියන්" "වදාපු මව්ට හෙන වැදියන්" "වදාපු මව්ට හෙන වැදියන්" කියලා සුගතා මහා හයියෙන් කෑ ගැහුවේ ය. ගමක ඉන්න කොල්ලො රැළක් වටා ගෙතුණු පට්ටම කතාවක් ;))

මට බැ.මෙක මම නැග්ග ටැක්සි එක." ඒ මම "අනෙ සමාවෙන්න මට.මට මෙ වෙලාවෙ කරගන්න දෙයක් නෑ.ප්ලීස් මට උදව් කරන්න මිස්' "ප්ලීස් මිස් අනෙ අනේ" ඔහු මගෙ අතින් අල්ලලා සෙලෙව්වා. මන් අත ගසලා අරන් ඇහුවා කොහෙටද යන්නෙ කියලා ඒ එක්කම මන් දැක්කෙ ෆෝන්, කැමරා වගයක් උස්සන් දුවන ගෑනු ලමයි වගයක්..එතන සාමාන්යෙන් අඩුම 25ක් වත් ඉන්න ඇති.