Karışan hayatlar ve abiler klişesidir.

Bilinmeyen: Bugün hangi katındasın cehennemin? Bilinmeyen: Vazgeçemediğin nefretin, tiksindiğim derin ve üzerine giydiğin şu kinin. Bilinmeyen: Hiç mi kibirsiz bakmaz gözlerin? 5.8.21 | karanligiyazar

#tamamlandı. | kısa hikâye | texting Hasta bir kızın tek umudu, telefonun diğer ucundaki sevgilisiydi. Peki bu yaşaması için yeterli mi? ○●○ Papatya: ama korktuğum bir şey var Papatya: ölürsem eğer... Papatya: ya ölünce sevemezsem seni? Papatya: kuruyan kalbim seni hissedemezse? Papatya: korkuyorum... Papatya: ölünce seni sevememekten korkuyorum -kızın hastalığı tamamen kurgusaldır-

[[Tamamlandı]] Bilinmeyen Numara: Sen Ankara'da değil misin? Feray: Ankara ne alaka? Hayatım boyunca hiç gitmedim. Bilinmeyen Numara: Lan o zaman senin numaranın bizim erkekler tuvaletinde ne işi var? 2019|| K

GECE SAÇLI | Texting adlı kitabımın texting olmayan hâlidir, kurgu tamamen aynıdır ancak bölüm içeriklerinde epey farklılıklar vardır. Texting hâli daha amatördür ama istediğiniz hâlini okuyabilirsiniz. (Tamamlandı.) 01022022 🥂

•kısa hikaye, tamamlandı. Bay Merkür: Sana neden hep Çiçeğim dedim, biliyor musun? Bay Merkür: Çünkü sende bilirsin ki çiçekler yalnızca ilkbaharda açar. Bay Merkür: Sen benim hayatıma ilkbaharda girdin. Bay Merkür: Ve açan ilk çiçeğim oldun. ~~~ • 11.02.2021 • 12.02.2021

•texting, tamamlandı. @müzisyen: Ben seni, sen olduğun için seviyorum Aden. @müzisyen: 4 yıllık duvarlarını da seviyorum. @müzisyen: Birlikte o duvarların arasından çiçekler açtıracağız :') *** Şimşekler çaktı, yağmur yağdı, o yağmurlar karlara dönüştü. Sonrasında ise ben o kapkara bulutların arasına hapsoldum. Hapsolduğum bulutların içinde Müzisyen diye biri beni kurtardı. Bana kendi notalarımı yazmayı öğretti. Peki ya bir gün benim notalarım kaybolur muydu? *** ~ 180721' | civciv ~ #pırıl¹ 050522 #nota¹ 050522 #emircaniğrek¹ 070622 #bağımlılık¹ 280223 #aden¹ 130723

Sadece biz vardık. Neyi, nasıl yaptığımızın bir önemi yoktu. Elini tutup yanına yaklaştım. Sanırım durduktan sonra elini bırakmamı bekliyordu ama ani bir cesaretle ellerimizi kenetledim ve diğer elimle belinden tutup onu kendime yapıştırdım. Gülümsemesi artmıştı. Sonra dudağını ısırıp kirpiğine değen bir tutam saçı kafasını oynatarak geriye itti. Elini de gevşekçe omzuma koydu. Bense dudaklarında kalmıştım. Sonra suyun içinde çok hafif sallanarak dans etmeye başladık. Küçük bir gülümsemeyle bakışlarımı gözlerine çevirdim. "Kalbini hissediyorum." dedi fısıltıyla. "Ben seninkini hissetmiyorum." dedim ve bedenlerimizi bu sefer tamamen birbirine yasladım. Kalbini sağ tarafımda çok hafif hissettiğimde gülümsemem artmıştı. "Şimdi hissediyorum." İç geçirip hâlâ devam eden dansımızın arasında eğilip yüzümü boynuna gömdüm. O anda kalabilmek için belki her şeyimi verebilirdim. "Ne güzel atıyor," dedim fısıltıyla. /23.11.2018

Siyah deri koltuğa oturdum, ellerimi dizlerimin üstüne koyup ona baktım. Dövme yaptırıyordu. Omzuna Rusça bir yazı kazdırıyordu. Yazının anlamını bilmiyordum. Deli gibi merak ediyordum ne yazdırdığını. Dövmeci - yani Yüsra - dövmeyi yaparken "Sence aşk nedir?" diye sordu, ona. "Yaşam," diye yanıt verdi uzandığı yerden. İkisi arasındaki konuşmayı dinlemeye başladım. Yüsra "Âşıkken yaşadığını mı hissediyorsun?" diye sordu. Yüsra'ya bakıp bir şey söylemedi. Umursamaz bir tavırla Yüsra'ya bakmaya devam etti. "Aşkın hayatın olduğunu mu söylüyorsun?" diye sordu bu kez. Dövme canını acıtmış olacak ki gözlerini yumdu. "Hayatımda büyük bir yeri olduğunu söylüyorum," diye kaçamak bir cevap verdi. Yüsra sırıtarak "Bunu zaten biliyorum," dedi. "Hislerini belli etmekten mi korkuyorsun?" Yüsra'nın imalı tavrını anlayamasam da ikisini dinlemeye devam etti. "Ben hiçbir şeyden korkmam." "Bu iddialı olmadı mı?" "Bence olmadı." "Neden bu konuyu konuşuyorsunuz? Hiçbir şey anlamadım," dedim bakışlarını ikisinde gezdirerek. "Boş ver," dedi gözlerini açarak. "Yüsra'nın saçma sapan soruları işte." Yüsra "Kesin öyledir," diye mırıldanıp aleti onun omzundan çekti. "Dövmen bitti. Hayırlı olsun." Ayağa kalkıp ona yaklaştım. Önünde durup omzuna yazdırdığı dövmeye baktım. "Ne yazıyor orada?" Anlamını söylemekte kararsızmış gibi bana baktı. İlk önce yüzümü inceledi, sonra Yüsra'ya kaçamak bir bakış attı. Ardından tekrardan gözlerimizi buluşturdu. Bakışlarında farklı bir ifade oluştu. Dudakları aralandı. "Kavin." Dudaklarım aralandı. Şaşırarak ona baktım. Kavin, benim adımdı. ~

"Yeter ama bu kadarı fazla!" sinirden gözüm dönerken Savaş abi yanıma gelip omuzlarımdan tuttu. "Yeter mi? Yüsra ben yanında olduğum sürece kimse sana yaklaşamaz." Ben onu itmeye çalışırken o daha sıkı tutuyordu. "Kendine gel, Sen benim abim değilsin kendini bu kadar kaptırma! Sen bana karışamazsın anladın mı?" gözleri kararmaya başladığında onu daha çok kızdırdığıma emin oldum. "Karışamam. Öyle mi?" inatla kafamı sallarken nasıl yola girdiğimden haberim bile yoktu... Sert Çehre ile isimli yazılan ilk kitaptır. Başlama tarihi ' 28.07.2019 '