Ile przypadków od losu potrzeba, żeby zakochać się w siostrze najlepszego przyjaciela? Jackson nie było na tej imprezie. Rowan nigdy nie grała w butelkę. Beck nigdy nie myślał o niej w ten sposób. A jednak. Nie powinno jej tam być. Ale była. Nie powinni wylądować razem w tej grze. Ale wylądowali. Nie powinni się pocałować. Ale nikt z nich nie protestował. To miało nic nie znaczyć. Przecież to tylko przypadek. Więc dlaczego teraz każde spojrzenie trwa sekundę za długo? Dlaczego jego ręka przypadkiem dotyka jej, kiedy mijają się w kuchni? Dlaczego, gdy mówi „to nic", jego głos brzmi jak kłamstwo? On zaraz stąd wyjedzie. A ona na zawsze tu zostanie, jako czarna owca rodziny Carterów. Ta bliźniaczka, która "nic nie osiągnęła". To miał być jeden pocałunek. To miała być tylko gra. To wszystko miało być tylko przypadkiem. „Miał grać w najlepszej drużynie w kraju. Zamiast tego siedzi na ławce... przeze mnie." „Nie powinienem jej pocałować. Bro code. Wszyscy patrzą. To siostra mojego najlepszego przyjaciela. Pieprzyć to. To tylko gra."

Życie Heather White wywraca się do góry nogami, gdy w tragicznym wypadku giną jej rodzice. 24-letnia dziewczyna rzuca studia i wraca do rodzinnego miasteczka, aby zaopiekować się trójką młodszego rodzeństwa. Robi wszystko, żeby zapewnić im normalne dzieciństwo, poświęcając tym samą siebie. Jej jedyną odskocznią od codzienności są czwartkowe wieczory. To właśnie wtedy umawia się z mężczyznami poznanymi przez specjalną apkę. Zero imion. Zero gierek. Zero zobowiązań. Lecz wszystko zaczyna się komplikować, gdy jej nowym profesorem socjologii okazuje się Dominic Masen, mężczyzna, z którym spędzila poprzednią noc.

Panna mogę-zrobić-to-sama spotyka dżentelmena, który nigdy się nie poddaje. Gdy życie daje ci karierę sportową w jednym z najlepszych klubów NHL, uwagę płci przeciwnej, pieniądze, ciągłe wycieczki i ludzi, którzy robią o tobie materiały w mediach społecznościowych... no właśnie, Rain nie wie za bardzo, co ma z tym zrobić. Siedem lat gra już dla drużyny, która stała się dla niego drugim domem. Siedem lat mieszka w mieszkaniu, które nie jest wcale wyjątkowe, i jeździ samochodem, który dostał od rodziców na osiemnastkę. Życie na lodowisku jest jak fajerwerki, a to w domu jak paczka chipsów. W połowie puste. Wszyscy jego przyjaciele układają sobie życie i dostają od losu to, czego on pragnie od zawsze. Ale wystarczy jeden dzień, jedno spotkanie, jedno spojrzenie i kilka pomarańczy... a Rain dokładnie wie, że już dłużej nie będzie musiał czekać. Chaotyczność, samodzielność i upartość? To praktycznie jej drugie, trzecie i czwarte imię. Sienna Sullivan ucieka od swojego dawnego życia i od przekonania, że zawsze coś robiła niewłaściwie. Ucieka, zatracając się w idei samowystarczalności. Lecz ucieczka nie jest taka prosta, gdy w pracy chcą cię na czternaście godzin, szef jest obrzydliwym seksistą, rachunki rosną z miesiąca na miesiąc, zakupy same się nie zrobią, a do tego ocenia cię najważniejszy członek jury: twój własny czteroletni syn. Do tego wszystkiego jeszcze przystojny sąsiad, który wydaje się mieć wszystko pod kontrolą, włącznie z zamkiem i kluczami Sienny? Na pierwszy rzut oka to zdecydowanie za dużo. On chce tylko pokazać jej, że wcale nie musi robić wszystkiego sama. A ona nie zna innego życia, więc ucieka. Ale czasami nie tak łatwo uciec, gdy komuś w końcu prawdziwie zależy. Spin-off serii Thin Ice Games

Stella Moore w starej szkole, była bardzo popularną dziewczyną, lecz po przeprowadzce przeistoczyła się w największego kujona, w dziejach. Od czterech miesięcy ubierała się w niemodne, zakrywające i oszpecające ją ciuchy. Czuła, że tak jest lepiej, wolała gdy nikt jej nie zauważał. Nienawidziła, tak zwanych ''popularsów'', a wręcz gardziła nimi. Nie spodziewała się, że jej życie wywróci się o sto osiemdziesiąt stopni, kiedy nieświadomi niczego rodzice wyślą ją do pracy w jednym z wielu Sex Shopów należących do ojca najpopularniejszego, najbardziej bezczelnego i przystojnego chłopaka w szkole. Miała nauczyć się wartości pieniądza, a czeka ją lekcja życia jakiej nigdy nie zapomnij. -------------- Opowiadanie napisałam sama. Wszelkie podobieństwo do innych dzieł jest przypadkowe. Proszę o przestrzeganie praw autorskich.

Ojcowie Luke'a I Rowan są przyjaciółmi od zawsze i równie długo ze sobą rywalizują. Żyją w przepychu i bogactwie, bo tak od pokoleń żyły ich rodziny. Każde z ich dzieci ma obowiązek iść na Cambridge, bo to tradycja, a tradycja to najważniejsza z rzeczy w ich rodzinach. Wszystko się, jednak zmienia przy jednym z rodzinnych obiadów, gdy brat Luke'a wyjawia swój sekret i niszczy tradycyjną rodziny Hemmingsów. Luke także skrywa przed nimi tajemnice, ale nie idzie śladami Bena. Rowan po tej sytuacji zaczyna zastanawiać się nad swoją rodziną i tym, jakim człowiekiem jest jej ojciec. Zaczyna wątpić we wszystko, co mówi i robi, a także tradycje, które tworzy. Luke wie, że jeśli zdradzi ojcu swój sekret, on także nie zostanie potraktowany, jak na to zasłużył. Ale są w tym razem, a może razem po części, bo Rowan także nie zna jego tajemnicy, ale u swoich boków, zaczynają odkrywać rodzinne sekrety, swoje własne, a także dorosłe życie, niekierowane przez nikogo.

Kopciuszek i książe spędzają ze sobą jedną przypadkową noc, która zanosi hańba dobre imiona ich rodzin. Nie mają za wiele do powiedzenia w sprawie swoich decyzji, bo dorośli podejmują je za nich. Skoro zrobiliście sobie dziecko. Teraz weźmiecie ślub. Niespełna osiemnastolatka i dwudziestoletni chłopak, którzy muszą żyć razem, bo tak powinno być, bo to jest to, co powinni zrobić. Czy z czegoś tak średniowiecznego może wyjść coś pięknego?

Jak przyjmie to rodzina Luke'a? Czy restauracja Giny odniesie sukces? Czy Thomas odpuści? Czy Olivier przyzna się przed rodziną do swojej orientacji? Czy Gina i Luke wezmą ślub, czy będą mieli dzieci, gdzie będą mieszkać? Czy Glen i Gavin będą mieli więcej dzieci? Co rodzina Giny powie na jej restauracje? Kto będzie kucharzem? Czy Luke do końca życia będzie strażakiem? Odpowiedź na te i więcej pytań znajduje się właśnie w tej części, która jest trzecią częścią trylogii 1{Dressing up the mind} 2{Mindfulness}

Luke Ainsworth to artysta - chaotyczny, niepokorny, noszący na skórze historię swojego buntu. Jego świat to farba na dłoniach, szkicowniki pełne emocji i brak sztywnych zasad. Mary Jane jest jego przeciwieństwem - przyszła pani inżynier, zawsze elegancka, precyzyjna, z życiem zaplanowanym w najmniejszym szczególe. Garnitur to jej zbroja, perfekcja to fundament. Są jak linia i szkic, jak matematyka i sztuka. Nie powinni mieć ze sobą nic wspólnego, ale świat rysuje ich historię inaczej. Ainsworth wraca do miasta po osobistej tragedii, a Mary Jane próbuje go nie zauważać - on jednak jest wszędzie. Z czasem staje się jej odpowiedzią na idealizm, którego tak kurczowo się trzyma.

On uczeń ostatniej klasy liceum. Ona studentka ostatniego roku medycyny. Jest jedno miejsce gdzie to nie ma znaczenia. Piątkowy wieczór, najlepszy klub w Bostonie i ich dwójka. Nikt nie widział, nikt nie słyszał, nikt nie zadawał pytań. Kate nie ma pojęcia ile lat ma Luke, a Luke? Nie jest też do końca pewien ile lat ma Kate..

Druga część 'Making faces'. Portal, na którym się poznali nie poszedł w niepamięć. Przyda się im dokładnie dziesięć lat później, gdy jedno z nich będzie na życiowym rozdrożu. Ktoś bierze ślub, a ktoś znowu udaje czyjegoś partnera.