#appreciatedsummer "gözlerini kısa bir süre açıp kapadı ve şimdi oradaydı, dokunsa yıldızlara değebilecek, bulutların üstüne oturabilecek ve güneş ile muhabbet edebileceği o yerde... mavi daha önce hiç olmadığı kadar mavi görünüyor, güneş hiç olmadığı kadar sıcak hissettiriyor, dağlar, ovalar ve insanlar hiç yokmuş gibi görünüyordu. göz bebekleri artık yetişkin olmuş gibiydi, kırmızı gözleri ise güneşin uyumunu kendine katmış, lavları andırıyordu. sarı ve kırmızının uyumuyla insanı öldürebilecek o lavları..." @luffytaroo için, [ 3620. ]

sherlock, karşısındaki piyanistin dudaklarında kalan viskiyi silmişti ve şimdi o yumuşak dudaklarda dolanıyordu. "adınız nedir, bayım?" "william. william james moriarty." 10823

"güneş ışınlarının su damlaları ardından kırılıp birden fazla renkte çoğalması gibi, aynı çizgide ardı ardına türeyen cümleler, insanın akıl sınırlarıyla oynayan kelimeler ve büyüklüğü sert zemine kadar geçerli olan yağmur damlaları gibi dağılan tüm o sorular bir gün onun kendi zihninde kurduğu hâkimiyete bir son verileceğini anlatıyordu. yaşadığı boşluk öylesine derin ve ızdırap doluydu ki, bir gün ansızın şeytanın sözlerine uymuş, tanrı'yı en ince ayrıntısına kadar sorgulama yoluna başvurmuştu. bu zekice bir düşünce miydi, yoksa sadece bir aptallık mıydı bilinmez... fakat kaidou shun biliyordu ki, eğer sorgulamazsa inanmanın hiçbir anlamı yoktu. akıl denilen şeyin bir verilme sebebi vardı ve o bu sebebin sorgulamak olduğunu düşünüyordu. tabii, tanrı'yı sorgulamak gerçekten sorgulamak mıydı, bunu bilemiyordu... " [ 251222 ]