Kurumuş çiçeklerin kokusunda buldum ben hep kendimi. En güzel çiçeklerin koparılıp koyulduğu vazodan nefret ettim mesela. Kim koyar ezilmiş bir çiçeği vazoya? En güzeli olacak ki, o vazoya konsun. O vazonun da kıymeti bilinsin... Ama kimse demez ki bu güzel çiçek de elbet bir gün solacak. En güzel çiçek de olsan Solacaksın... * Kollarında ölen birini düşün. Yıllar önce, gözlerinin önünde nedenini bilmediğin şekilde hayatı son buluyor. Yaşanan güzel anılarınız , yaşanmış tüm sıkıntılarınız bir yana dursun. Elinden gelen sadece alışmak, onsuzluğa alışmak. Yıllar sonra alıştığını sandığın bir vakit , tüm sırlar aralansa peki...