Sühan Uğur & Cesur Efşin Yarı Texsting

Şakadan zerre anlamayan birine okkalı bir şaka yaparsanız elde edeceğiniz şey yüklü bir para ve birkaç bin fazla tıklanma olmaz. En azından benim öyle olmadı. Yayınlanma tarihi: 14.06.2019

"DUR!!!" Duyduğum kelimeyle, bedenimin yapacağı işlev aynı değildi. Eğer ki durursam o cehenneme tekrar götürecekti beni. Ve bu kez bana olmayan merhametini de kullanmıyacaktı. Gözümün üzerine düşen saç tellerim her ne kadar görüş açımı zora soksada, ağlamaktan bulanıklaşan gözlerim kadar değildi. Gitgide yaklaşıyordu, arkama bakmasamda seslerden anlayabiliyordum. Ayaklarımda derman kalmamıştı artık. sızlayan bileğim ise bana hiç yardımcı olmuyordu. "ASEL!!!" Adımı haykırışına kulak asmıyacaktım, ta ki patlayan silah sesine kadar. Vurmuş muydu beni? Durdum titreyen bedenime, sahip çıkamadan durdum. Arkamı dönmek istemiyordum, çok korkuyordum. Ya bu kez havaya değil silahı, bana sıkararsa diye. Sinirlenince kendini kaybederdi DEMİR SÖNMEZOĞLU! Ama ben onu sinirlendimenin de ötesine geçirmiştim şu an. Ondan kaçmıştım!! Tek isteğim özgürlüğümdü oysa. "EĞER Kİ BİR ADIM DAHA ATARSAN, SENİ ÖLDÜRÜRÜM!!!" Yer ayaklarımın altından kaydı sanki. "ASEL DÖN YÜZÜNÜ! TEKRARLAMIYCAĞIM ÇÜNKÜ!" Bitmişti hayatım buraya kadardı. Elimde ki son şansı da yok etmişti. Beni kendine MAHKÛM etmekte kararlıydı...

"Şimdiden pes ediyorsun. Yalvarmanı sağlayabilirim." "Lütfen git." dedim cılız sesimle. Cevabı kendisini bana bastırmak olmuştu. "Bedenin böyle söylemiyor." "Hazer yalvarırım." dedim. "Sarhoşsun. Yalvarırım bırak beni." Hazer başını iki yana salladı. "Seni bırakmayacağım." Dizimi kaldırıp ona bütün gücümle bir tekme attım. Hızlıca yanından koşarak giderken kalbimin atışını ağzımda hissedebiliyordum. Salonun ortasına kadar geldiğimde belime çelik bir kolun sarıldığını hissetim ve dudaklarımdan çaresiz bir çığlık kaçtı. Sırtım göğsüne çarptığında nefesim kesildi. "Benden kaçabileceğini düşündüren nedir?" Aniden döndüm ve bu sefer göğüslerimiz karşı karşıya geldi. Beni sertçe itti ve sırtım duvara çarptı. Acıyla inledim. Eli acımasızca boynuma sarılırken hıçkırarak ağlamaya başlamıştım. Suratını suratıma yaklaştırdı. "İşte şimdi Eflal." dedi sesi duyduğum en karanlık tonlardan birisinde çıkarken. "Şimdi seni kimse elimden alamaz." Kolumu dirseğimden sıkıca kavrayarak beni tekrar odasına götürmek üzere merdivenlere yöneldiğinde çığlıklarla ve debelenerek ona engel olmaya çalıştım. "Hazer, çok özür dilerim. Yalvarırım bırak beni. Çok özür dilerim lütfen!" Yalvarışlarım beni tekrardan karanlık odasına itene kadar sürmüştü. Kapının önünde dikilip karanlık simasıyla beni izlerken kurtulamayacağımı anladım. Onun elinden kurtulamayacaktım. Beni kurtaracak kimse yoktu. ◇ Hatırı sayılır düzeyde şiddet ögeleri ve cinsellik içermektedir. Sorumluluk okuyucuya aittir. Bu güzel kitap kapağı tasarımı için @Malpomene 'ye çok teşekkür ederim. ♡

*** "Ölüp bittiğim şu gözlerin bir bana baksın istiyorum." Elinin tersi ile elmacık kemiğini okşadı. Yavaşça aşağı indirdi elini. Dudakları üzerinde durdu. Gözleri ile de orayı abluka altına almıştı. Baş parmağı ile alt dudağını okşadı. "Şu dudakların arasından bir benim adım çıksın istiyorum." Oradan da indiği aşağı eli. Tıpkı gözleri gibi. "Ölüp bittiğim şurası var ya," Elini, iki göğsü arasındaki yere koydu adam. "İşte burası sadece bana ev olsun istiyorum." Yavaşça eğildi ve minik bir buse kondurdu kızın kırmızıya çalan dudaklarına. "Canım da sen ol, evim de." Dudakları kızın kulağına doğru hareket etti. "Bir de geceme güneşim ol." *** 19. 11. 2020 tarihinde yazılmaya başlanmıştır. Kaldırılan Sen De Seversin kitabının yazarı olan bayanbuluut'tur.

''Baran lütfen... Lütfen anla beni, burada kalamam. Seni tanımıyorum bile... Üstelik tehlikede de olsam başımın çaresine bakabilirim. Lütfen bırak artık gideyim.'' Tam birkaç basamak çıkmıştı ki, durdu. Yavaşça bana doğru döndü ve bir kez daha donakalmama sebep olacak o sözleri söyledi. ''Evet, beni tanımıyorsun. Ama benden seni bırakmamı isteme. Çünkü istesem de artık seni bırakamam, bırakmam.'' Tekrar dönüp basamakları çıkmaya başladığı sırada, beni de arkasında yine hipnoz olmuş bir şekilde bırakmıştı. Lanet olsun! *** Başlama Tarihi: 02.09.2019

" Şarap kadının teninden, rakı kadının derdinden içilir derler. Şarap aşkın, rakı ayrılığın içkisidir..." ---------------------------------------------------- Elindeki boş rakı şişesini kırılmasını umursamadan yana savurup masanın üzerindeki diğer şişeyi alarak bardağa koymaya gerek duymadan açıp kafasına dikti. Karşısında oturan kardeşi abisine ne olduğuna anlam veremiyor, verdiği tepkileri ölçerek tahminlerini doğruluyordu. Zümrüt yeşili gözlerin üzerine sabitlenmesiyle bakışlarını şişeden çekip yeniden abisine sabitledi. Alessandro'nun gülümseyerek, sarhoşluktan ağzını yaya yaya konuşmasıyla Carla aklındaki şüpheleri artık tamamen yok etmişti. "Bir gülüşü var, " gülümsemesi büyüdü. "gece gibi... Gece gibi derim, gerisini anlatamam." derin bir iç çekerek devam etti. "Uykusuz bırakıyor insanı," gözlerini kapatarak gülümsedi. "...ama öyle güzel ki..." _________________________________________ #Karanlık Çehre'nin ikinci kitabıdır. Bölümler birbirleriyle bağlantılı, lütfen okumadıysanız önce birinci kitabı okuyun.# Keyifle okuyun...

Odaya çıktım hızla ve zaman kazanmak için odanın tuvaletine girip kapıyı kilitledim, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıyordu ayaklarım koşmanın yüzünden hem yorulmuş ağrıyordu aynı zaman da korkunun yüzünden de titremeye başlamıştı, bu baş belası saplantılı mafyadan kaçmak zorundaydım, o sırada sert ayak seslerini duyunca nefesimi tuttum kalbim kulaklarımda kütür kütür atıyordu. "Orada olduğunu biliyorum Derin hemen kapıyı aç yoksa kırarak seni oradan çıkarırım" "Lütfen bırak beni gideyim Allah'ın belası rezil herif bırak beni!" "Aç lan kapıyı!" diye bağırdığında korkudan ayağı kalkıp kapıyı açtım, koyu gözleri öfkeden parlıyordu ve ben korkuyla yüzüne bakıyor bacaklarım daha çok titriyordu. "Neden bana bunu yapıyorsun sevdiğim...seni çok seviyorum neden inanmıyorsun bana!" "Seni sevmiyorum! Beni zorla bu evde tutuyorsun üstelik seni sevmediğim halde bunu yüzüne vurduğum halde peşimi bırakmıyorsun ve sen sevmeyipte evlenmek ne demek bilmiyorsun!" "İkimizde sarhoştuk biliyorsun ne yaptığımızı ikimizde bilmiyorduk! Ayrıca seviyorum başka erkeğe ait olman kanıma dokunuyordu anladın mı? Seni burada zorla tutmamın nedeni bu! Benden başka kimseye ait olmana izin veremem kendimden başka kimseye tutsak etmem sen benimsin ve hep öyle olacaksın...beyaz kadar temizsin seni seviyorum" "Işığım olamayacak kadar kirlisin senden nefret ediyorum!" 🌸 Poyraz & Derin Biri karanlık ve acımasız Diğeri masum ve merhametli 🌸 Başlangıç Tarihi : 26 / 04 / 2017 Bitiş Tarihi : 01 / 06 / 2017

01.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde #13 Arabasının içinde bekleyen Altan açılan kapıyı görünce hemen çıktı arabadan ama gelen sadece Zümrüt'tü. O an aklına gelen sadece, kızın neden bu halde dışarıya çıktığıydı. Ama kızın aklına bile gelmemişti evden çıkarken üzerine kalın bir şeyler almak. Altan hemen arabaya dönüp yan koltukta duran paltosunu alıp yanına gelen kızın omuzlarına bıraktı usulca. 'Niye böyle çıktınız?' Üzerindeki paltodan yayılan erkeksi koku doldu kızın genzine. Öyle derin bir nefes çekmişti ki içine artık ömrü boyunca gitmezdi o koku burnundan. 'Şey ben, bir an acele ile çıkıverince unutmuşum.' Adamın sesinde bariz hissedilen şefkatle kalbi ikiye katlandı kızın. Bu sert bakışlı adam kendisini mi düşünüyordu? Sonra devam etti sözlerine. 'Tuana uyuya kaldı da, ben onu haber verecektim. Kıyamadım uyandırmaya, dilerseniz bu gece yanımda kalsın. Yarın okula birlikte gideriz.' Adam kulaklarına ulaşan yumuşak sesle mest olmuş vaziyette dinledi Zümrüt'ü. 'Rahatsız olmayın. Tuana geceleri çok uyanır.' 'Olur mu hiç öyle şey, ne rahatsızlığı. Ben bakarım kızıma, uyanırsa ben de uyanırım tabi.' Adam kızın dilinden dökülen 'kızım' kelimesinden ötesini duymamıştı. Öyle isterdi ki bu dilden dökülen kızım lafı kendi kızlarına da söylensin. Şimdi içinden geçirdiği her temenni bir bir yazılıyordu kader sayfasına bu güzel yürekli, güzel seven adamın. Yayın tarihi 28.11.2016 Bitiş tarihi 02.07.2017 03.07.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 25 21.07.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 16 01.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 13 26.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 20 *Wattpadde, Mabedim isminde yazılan ilk ve tek kitap*

Şu an tam olarak neredesiniz? Yirmi numaralı otobüsün üçüncü koltuğunda mı? Evde, okulda ya da iş yerindesiniz. Kısa bir mola verdiniz ve pencere kenarında bir fincan kahve içiyorsunuz. Belki de bir arkadaşınızla buluşmak için yola çıktınız. Ne kadar da sıradan bir gün, değil mi? Her şey son derece normal! Hiç düşündünüz mü ya her şey bir anda altüst olursa? Örneğin buluşmak üzere yola çıktığınız arkadaşınızın sizinle ilgili gizli bir planı varsa! Ya da bindiğiniz o otobüsün en arka koltuğunda, sizi hayatınızın dönüm noktasına götürecek olan kişi oturuyorsa! Siz her şey akışında gidiyor zannederken ya kaderiniz üstünüze yağacak buz kırağı için en uygun şartları hazırlıyorsa... Bütün bunlar bir yana, peki ya hayatınızın altı, üstünden çok daha güzelse! Baran Demiroğlu: Sıradan bir gün yaşadığını zannederken kendini cayır cayır yanan bir evin önünde buldu. Alevlerin arasında canının parçaları vardı ama o hiçbir şey hatırlamıyordu. Üstelik önünde de bir benzin bidonu vardı. Hayatı bir anda altüst oldu... Bahar Saygın: İstanbul'un en başarılı adli psikiyatrının kliniğinde staja başladığında her şey son derece normaldi. Ama bir gün kliniğe ailesini diri diri yakmakla suçlanan bir hasta getirildi. Hayatı bir anda altüst oldu... & "Ruhuna ben bulaştım. Artık kurtulamazsın..." Yayınlanma tarihi 10 Nisan 2019