Tae-hyung to młody, zapracowany facet, żyjący samotnie, z dala od imprez, alkoholu i szerokiego grona przyjaciół, ale też domu rodzinnego. Wiedzie mu się jeśli chodzi o karierę, ale w jego życiu osobistym od dawna panuje susza. Wszystko się komplikuje, gdy dostaje zaproszenie na przyjęcie weselne od swojego kuzyna. Rodzina bowiem jest przekonana, że żyje w szczęśliwym związku. Dlaczego? Bo sam im to od lat wpiera i niekoniecznie chce ich z tego błędu wyprowadzać. Postanawia zatem... kogoś wynająć na tę okazję. Czy to dobry pomysł? I kto tu kogo udaje i kto zapłaci cenę?

W świecie, którym rządzą seks, pieniądze oraz wpływy, jedyne, na co może liczyć chłopak z domu publicznego, to przywileje płynące z bycia czyimś utrzymankiem. Wciąż jednak musi mieć na uwadze, że zazdrość to najsilniejsze ludzkie uczucie, a miłość nie ma prawa zdarzyć się tu nigdy. Jeśli się zapomni, może przypłacić to życiem, które dla nikogo w tych kręgach nie ma żadnej wartości.

Druga część opowieści o Grajku i Cesarzu. JK wraca na ziemię jako zwykły człowiek, ale nie może zdradzić Tae-hyngowi, skąd przybywa i dlaczego ten go nie pamięta. Los musi się dopełnić sam lub ich szansa na wspólną przyszłość musi przepaść. Ludzie nie mogą wiedzieć o istnieniu Opactwa. JK jest zrozpaczony, gdy podejmuje kolejne próby na przywrócenie pamięci Tae-hyungowi, a one nie przynoszą skutku. Rozpacz pogłębia fakt, że Tae-hyung pamięta jakby wszystko, co mu powiedział wcześniej, ale jego samego niestety nie. W przypływie paniki JK chwyta się ostatniej możliwości - aureoli. Czy Tae-hyung przypomni sobie swojego dawnego sługę i towarzysza zabaw z dzieciństwa, czy już na zawsze skazani są na zapomnienie?

Kim Tae-hyung jest uznanym w całym kraju chirurgiem. Boryka się jednak od pewnego czasu z myślami samobójczymi, po tym, jak stracił fach w ręku. Jego ukochany zawód, coś, czemu poświęcił życie, właśnie utracił. Nie wie, jak sobie poradzić. Co ze sobą zrobić. I gdy jest na granicy zatracenia, o krok od otchłani nicości, od popełnienia tego, co nieodwracalne odwodzi go przypadkowo spotkany w stacji metra, chłopak. Czy spotkanie, aby na pewno jest przypadkowe? Od pierwszej chwili Kim Tae-hyung wie, że nie. Jednak to nie sprawia, że zmienia zdanie. Niedowierza, gdy chłopak mówi otwarcie, że jest aniołem. Czy JK, chłopak ze stacji metra, Zbłąkana Dusza zesłana przez niebiosa, aby go uratować, zdoła wpłynąć na jego decyzję? I dlaczego łączy ich melodia, którą nucą obaj, a jej pochodzenie okryte jest tajemnicą zapomnienia? Czas niestety jest wyliczony na to zadanie. 28 dni i ani jednego więcej. Czas start. Tik tak, tik tak...

Oczy Taehyunga zamykają się, kiedy Jungkook zaczyna używać swojej "magii". Nie do końca podoba mu się ta nazwa, nawet poczuł lekkie zażenowanie, kiedy Namjoon powiedział tak po raz pierwszy. Ale Jungkook nie wie, jak inaczej to nazwać, więc chyba "magia" musi wystarczyć. Gdyby miał być zupełnie szczery, nigdy nie uważał tego co robi za coś magicznego. Jemu przypominało to raczej zabawę płytkami domino - dodawanie niektórych i zabieranie innych - a potem tworzenie z nich całkiem nowego wzoru. Tylko, że tymi domino są prawdziwe fragmenty wspomnień Taehyunga. autor oryginału: nochulin link do oryginału: https://archiveofourown.org/works/12920688

skradane pocałunki w ukryciu przed wychowawcami i wszechogarniająca ich miłosna atmosfera, były tym, co jeongguk oraz taehyung najlepiej zapamiętali z tamtych wakacji [s06072019] [e14042020] fluff; top! jjk;

{ zᥲkońᥴzoᥒᥱ } Jeon Jeongguk jest po prostu tak słodziutki jak kotki, którymi się opiekuje. jjk+kth tagi: top!th; fluff; smut; instagram!au; school!au; chat #1 in animals - 20.02.2019r. #1 in pet - 20.02.2019r. #2 in photos - 27.02.2019r. #32 in taekook - 11.04.2019r. #38 in bts - 15.04.2019r.

gdzie jeongguk to nieznośny sąsiad z drugiego piętra, a taehyung wychodzi na górę, by go okiełznać. ➳ chat, proza, fluff, comedy, slowburn. ➳ wszelkie podobieństwo do zdarzeń rzeczywistych czy innych opowiadań jest przypadkowe. ➳ ukończone.

Taehyung zakłada pamiętnik, w którym opisuje wspomnienia ze swoim zmarłym chłopakiem, Jeonggukiem. ❝Spojrzał w zachmurzone, nocne niebo i odsuwając swoje przerażenie na bok, rzucił się w ciemne morze mroku.❞ ❝If you wanna go then I'll be so lonely If you're leaving baby let me down slowly❞ start; 12.10.19; angst; diary; short fanfic

17-letni Taehyung boryka się z wielkimi kompleksami. 05.09.16 - #36 w Losowo :")