Bu yarışmaya, kurulacak girlband'in beş üyesinden biri olmak için katılmıştım. Finale yalnızca on iki kişi kalacaktı artık elenmek için kötü olmam gerekmiyordu. Birilerinden biraz daha az iyi olmam yeterliydi. Bu yüzden tek düşünmem gereken yarışmaydı. Ama sonra Crush bizi ziyarete geldi. Milan geldi. Ve Barış, ona karşı hissettiklerimi fark etti. "Sana yardım edebilirim." Teklifi basitti: Milan'ın dikkatini çekmek için Barış'la sevgiliymişiz gibi davranacaktık. Ben istediğim çocuğu kazanacaktım, Barış ise yalnızca bana yardım etmiş olacaktı. Kusursuz bir plandı. Ta ki hangimizin hâlâ rol yaptığını anlayamamaya başlayana kadar.

Ezgi 19 yaşında İzmir'e yeni taşınanmış üniversitesini okurken kendi ayaklarının üzerinde durabilmek için kafede çalışan genç bir kızdı, kendi tabiriyle hayatı sıkıcı ve stabildi ama belki kader, belki de barışın zorlamalarıyla barışa karşı duygular beslemeye başlardı. Kim bilir? (İdol house'dan öncesi) Barış Yüksekkaya mini ff

"Eminim çok komiksindir kıvırcık çocuk ama merak etme benim de işim bu. Yapamayacak gibi olursam senden yardım isterim." "Barış." "Anlamadım?" "Adım Barış." "Memnun oldum Barış." "Ben de memnun oldum Açelya. Eğleneceğiz gibi gözüküyor."

Bu evde huzur var, yani en azından oğlum Kemal'in çığlık atmadığı zamanlarda... Küçük evimizde rutin heyecanlarımızla yaşamaktan başka ne isterdim ki? Sevilmek isterdim; geceleri oğlum ateşlendiğinde birisi yanımda olsun, başımı omzuna yaslayayım isterdim. "Bilmiyorum ki baba ne demek; ben de görmedim, oğlum da görmedi. Hep ikimiz olduk." "Baba olmak ne demek bilmiyorum ama korktuğu her anında yanına koşacağı abisi, öğretmeni olmak istiyorum. Sizinle gecenin bir vakti mısır yemeye çıkmak istiyorum. Koruyup kollamak istiyorum." Oğuzhan Çifçi kurgusudur.

Yeni bir dosya. Yeni insanlar. Ve cevaplanmayı bekleyen büyük bir soru.

Mira Yanar,Marmara Hukuk Fakültesi 3.sınıf öğrencisi genç bir kız.Ailesinden uzak aslen İzmir'li genç kız İstanbul'da yaşıyor.

Motordalardı, Melis tam Can'ın arkasına binecekken kendine engel olamayıp sordu "beraber gitmemiz sorun olmaz değil mi?" Çekinerek sormuştu, hatta cümlenin sonlarına doğru sesi kısılmıştı Melisin. Can, anlam veremez gibi bakıyordu kızın yüzüne "ne gibi bi sorun çıksın?" Motordan bahsettiğini düşünüp gülümseyerek ekledi "merak etme yavaş giderim" Melis Can'ın gülümseyerek onu rahatlatmaya çalışmasına karşın oda gülümsedi "kız arkadaşından bahsettim" sonunda söylemişti aslında bu cümle kulağa biraz soru gibi geliyordu. Can bu cümleyi duyunca hafif kıkırdayıp cevapladı "sevgilim yok Melis" !Bu eser tamamen kurgudur. Gerçek kişilerle benzerlikler yalnızca karakter isimlerinin kullanılmasından ibarettir. Can Kesiktaş ff

Patronumdan aferini kapmak için yapmam gereken şey, sahnenin solunda seçilemeyen çocuklara bakarken bir anda şimşek gibi çakmıştı. Tabii, işler biraz beklemediğim gibi gidebilirdi. Can Kesiktaşın etkisi altına girmemek çok zordu.