Przeżyliśmy ze sobą tak wiele; wzloty i upadki. Wspaniałe chwile, jaki i te okropne. By na samiutkim końcu, okazało się, że był to jedynie sen. Cała nasza historia, jak i silne uczucia, były jedynie złudzeniem. Mogłoby wydawać się, że oprócz mojej choroby oraz naszych wątpliwości, nie spotka nas już nic, tak bolesnego. Cóż, to była jedynie złudna nadzieja. Bo nas nigdy nie było... 1 tom na moim profilu pod tą samą nazwą. Jeśli chcesz przeczytać ten tom, w pierw radziła bym zapoznać się z 1, gdyż są ze sobą połączone i możesz nie zrozumieć niektórych kwestii. Miłego czytania :)

Najgorszy wybór : Odpuścić czy starać się dalej...? Tylko, że jak można odpuścić, gdy osoba ta stanowi dla Ciebie coś, dzięki czemu chcemy wstać rano i piąć się ku górze... Ku naszych celów... Dzięki której naszą twarz ozdabia uśmiech... Dzięki której nasze spojrzenie nie jest wyblakłe, a pełne szczęścia... Coś w zaciszu głowy podpowiada nam, by starać się dalej. Tylko, że w niektórych przypadkach nie warto...

Jesteś zwykłą dziewczyną marzącą o karierze związaną z modą. Szukasz pracy już od dawna aż pewnego dnia podczas przeglądania Instagrama znajdujesz....

Uczucia... są piękne. Pełne wyjątkowości. Dają nam poczucie stabilność i świadomość, że jesteśmy dla kogoś ważni, bądź wyjątkowi. Tworzą one długie więzy. Silne i mocne więzy, które może przeciąć jedynie coś mocnego. Coś, co jest w stanie zniszczyć człowieka, zabijając go od środka. Tym czymś, będą także i uczucia. Silne uczucia do osoby, która musi odejść w niepamięć, bolą najbardziej. Rozdzierają Cię od środka, a po ich wyjątkowości nie pozostaje nic, prócz pustki. Nie są już w tedy piękne, lecz zepsute, bo ściągają Cię na samo dno, a potem po prostu przygniatają. Więc przestajesz czuć. A twoje marne ciało obezwładnia pustka. Dobijająca i przytłaczająca pustka, która daje Ci do zrozumienia, jak bardzo zepsuta jesteś. Uczucia do niewłaściwej osoby, w nieodpowiednim czasie - bolą. Jak nóż, którym ktoś wierci Ci dziurę w sercu. Uczucia są piękne, jednak w innych przypadkach są i zepsute. W moim było różnie, bo choć dzięki nim czułam się szczęśliwa, kryły one także za sobą ogromny ból, który w najgorszych momentach dobijał mnie, niczym spadające na moje barki ogromne cegły. Bo przecież miałam umrzeć, a pozwoliłam na to, by niewinna osoba, przywiązała się do mnie. Tak nie miało być. Miałam zniknąć, nie zostawiając po sobie osób, które będą cierpieć przez brak mojej obecności. Które nie będą wylewały morza łez, przez to, że mnie już nie będzie. Ale gwiazdy zdecydowały inaczej, sprawiając, że w moim nudnym życiu, odnalazłam swoją gwiazdkę. Gwiazdkę, która sprawia, że chciałam żyć i zostać przy jej boku. Ale nie mogłam...