Una joven, Maria, que pasó gran parte de su vida en un convento, se aventurará a diversas travesías que harán que su vida de un giro de 360°, pero al conocerlo su vida dará un último cambio o quizás no el último, pero sí uno de los más importantes, no sólo sería a ella y ello tardaría en descubrirlo. Ambos se conocerán y por primera vez se sentirán comprendidos, él es el Rey de Jerusalén, un joven rey leproso y ella una dama misteriosa a sus ojos, ambos se sanarán y juntos descubrirán que solo una mirada puede despertar una lluvia de emociones. Y entenderán que a veces hay personas por las cuales merecen la pena volver a conjugar el pasado, el presente y el futuro. Prohibida su copia y/o adaptación

Korku muydu hareketlerimi yöneten?Yoksa mecburiyet mi?Artık kendime soru sorduğumda cevabı veremiyordum. "Binlerce kez pişmanlık yaşadım buraya geldiğim için.Ama asıl ironik olan ne biliyor musun?Buraya geleceğimi bile bile o kovuğa girerdim.Hemde düşünmeden."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

~ Wattys2018 Dünya Kuranlar Kategorisinde Kazanan ~ ° ° Gerçekle büyünün raksı başlıyor. Sivri şapkalarla buluşan kulaklar, küçük bir kız çocuğunun hayalperest sözleriyle çınlarken rüyalar peş peşe gelmeye başlar. Düğüm olan duygular, dikkate alınmayan hayaller, yerini karanlık sonlara, kitap sayfalarında canlanan büyülü bir ormana ve kulak tırmalayan fısıltılara bırakır. Ritüeller, takipler ve cinayetler ile başlayan gizemli macerada yolunu bulmaya çalışırken Ekin, büyük bir çıkmaza girer. İnandığı şeylerin sorgulamadan peşinden mi gitmelidir yoksa doğrular onun için korkunç bir sonun başlangıcı mı olacaktır?

Aksiyon 1. sıra 30.09.2017 Yalnızdı. İlk doğduğu andan itibaren, emeklemeye başlarken, ilk harflerini söylerken ve büyürken. O hep yalnızdı. Kimsesiz büyümüştü ona yabancı insanların arasında. O kimsesizdi. Tüm hayatı boyunca tek istediği şey sadece bir aileydi. Şimdi ise bir aileye sahip olacağını düşünüyordu ama nereden bilebilrdi ki kendisini ülkenin en çok aranan soygun çetesinin bir üyesi olarak bulacağını? Bilemezdi. Peki ya kendisinden nefret eden ve hatta korkan bir adamı seveceğini nereden bilebilrdi? Bilemezdi. Başlangıç Tarihi: 16.10.2016 Bitiş Tarihi: 30.09.2018 "Kiralık Cehennem." Adıyla yayınlanan ilk Wattpad eseridir. Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

Güzelliğin sadece belirli kalıplara sığdırıldığı bir çağda zekasıyla ve iradesiyle ön plana çıkmayı başaran bir kadın. Heaven Watson. "Güç bilgelikten doğar Lordum. Aptallıksa her zaman güzel bir bedende gizlenebileceğini bilir" Ve iş dünyasında adını altin harflerle yazdıran ,yakışıklılığıyla genç kızların rüyalarını süsleyen çapkın bir kont. Christian O'Sullivan . "Fakat zeki kadınlar her zaman yalnızdır Bayan Watson. Tarihte bunun örnekleri çoktur " Her sır, özlemle açığa çıkacağı günü bekler .

-Tamamlandı- [+18 cinsellik, hayali varlıklar vardır. ] O gece Tanrı küçük kızın gözyaşlarına kıyamadı, Bir annenin rahminden var ettiği küçük kız yıpranmış, kırılmış, gözlerindeki yaşama sevinci son bulmuştu. Yağmurlardan nefret etti önce, soğuktan tiksindi ama Tanrı onu soğuğa aşık etti ,yağmura mecbur kıldı... 🍃 O ne bir ceset, Ne de bir ruhtu, O tam anlamıyla cennet ve cehennemin ortasıydı. O arafın ta kendisiydi. Bir ressamın var ettiği en büyük kusurdu. Geceye hapsolmuş bir bedendi. Teninde ölmek isteyen bir kelebeğin ömrüydü o, Sonsuz bir karanlık çöktü, Peri kadar zarif bir kadın kalbini çaldı, Genç adamın kalbi ilk defa çarptı,kaburgaları tek tek parçalandı. Son kart gerçek olmamalıydı, bu kadın onun sonu olacaktı... 🍃 •Kitaptaki tüm mitoloji kendi kurgumdur• • İçindeki olay örgüsü ve Mahperi IV adı dahil olmak üzere karakterlerin özellikleriyle çalıntı olursa hukuksal işlem başlatırım. ~ 18.10.22~

Bir ülkenin iki farklı yüzü olduğunu düşünün: varlıklı kesim ve yaşamak için hayata tutunmaya çalışanlar. Unutmamak gerek, bir de hayatı yaşamak için denizlere açılanlar var. Kraliyet ailesinden gelen bir kadın. Hayatı heyecanıyla yaşamayı seven ama kraliyetin kurallarına göre yaşamaya mahkum. Bu gerçek tabii geceleri kaçıp hayatın heyecanını yaşayana kadar sürdü. Heyecanın ve korkunun ona haz verdiğini fark eden bir prenses en fazla ne kadar ileri gidebilir? Babasının koyduğu kanunları çiğnemek? Yaşayan son korsanların arasına girmek? Belki de heyecan için yaptığı gizli işi için denizlere açılıp sonrasında aşık olmaktır.

Cadı orada, dağların ve denizin birleştiği yerde duruyor, Büyünün ve Çeliğin Savaşının ortasında doğmuş, Bu savaşın onları yok edeceğini herkes biliyor. Kuzgunların ve Kurtların İttifakında büyümüş, Ateş Tanrıçası'nın Gözyaşlarıyla güçlenmiş, Bu gücün onları birleştirebileceğine kimse inanmıyor. Beyaz bir kuzgun sol omzuna konuyor, Siyah bir kurt yanına geliyor, Ya hepsini birleştirecek ya da herkesi yok edecek. ⋅ ✦ ⋅ Bir zamanlar yeryüzünün kaderini yalnızca tanrıların hükmü ve büyü belirlerdi. Büyülü ırklardan oluşan gümüş soy, doğayla uyum içinde yaşardı. İnsanların yaratılışıyla doğayla uyum mücadeleye dönüştü. Çeliğin hakimiyetinde yeni bir çağ başladı. Onların taptıkları tanrı Savaş'tı, mücadele etmek onların kanlarında ve kemiklerinde vardı, kaderlerine yazılmıştı. Büyülü ırkların çoğunu kendilerine bağladıklarında ve yeni ülkeler kurduklarında onlar için Çeliğin ve Büyünün Dengesi kurulmuştu. Yeryüzünde pek çok tanrı güçten düşmüş, büyü zayıflamıştı. Güneş ve Işık Tanrısı Rav tanrıların yeryüzünde zayıflamasına göz yummuştu. Artık tanrılar yeryüzüne karışmayacaklardı ve Rav onları altın sarayında, altın tahtından yönetecekti. Gümüş soy kendilerine verilen bölgelerle yetinecek ve savaşmayacaktı. Yeni düzen böyle başlamıştı. Ancak tüm tanrılar onunla hemfikir değildi. Ana Tanrıça Mora kader ipliğine yeni bir düğüm attı ve soyunu yeniden dünyaya gönderdi. Yüzyıllar geçecekti ama onların zamanı gelecekti. Bu düğüm çözüldüğünde Beyaz Kuzgun kim olduğunu öğrenecek, bir tanrıça yeniden doğacak, bir büyücü karanlığı yeniden yeryüzüne getirecek ve bir prens ülkesinde büyüyü yeniden öne çıkaracaktı. Çeliğin ve Büyünün Dengesi kırılmalı, Karanlığın ve Büyünün Çağı yeniden başlamalıydı. 28.10.2021

Gayrimeşru bir prensesten kraliçeliğe gidilen meşakkatli bir yol... En büyük varisi ölen kral, kızını öldürmeye çalışan küçük oğlunu sürgün ediyor, eşi kraliçenin ise bütün haklarını elinden alıyor. Yıllarca halktan ağıza alınmayacak sözler işiten prenses gün geliyor o saraya hakettiği ünvanı almaya gidiyor. Lanetli olduğunu söyleyenler, annesini büyücüklükle itham edenler ve türlü türlü suikast girişimlerinin ardından hakkı olan tacı kazanıyor. Omuzları yukarıda, başı dik ve istikrarlı. Beatrice her zaman pusuda. 🏹🏹🏹 "Prensesi koruyun!" Muhafızlarımın bağırışlarıyla at arabamdan başımı çıkardım. "Neler oluyor?" İçlerinden biri titreyen parmaklarıyla ağaçların arasından arkasındaki on beş kılıçlı adamla fırlayan adamı gösterdiğinde gelene baktım. İlk gördüğüm şey bir şahin kadar delici bakışları oldu. Vahşi çehresinde gözlerim gezindi. Sol şakağından yanağına inen derin bıçak yarası vardı. Kim yaptıysa gözünü ıskalamıştı. Yazık. Yeleğinden çıkardığı bıçağı elinde ustalıkla döndürerek bana doğru nişan aldı. Korkuyla gözlerimi açtım. Yüzümün yanına, at arabamın tahta kapısına saplanan bıçak saplandığı yerde titrerken içime dolan öfkeyle bana suikast düzenleyen adama baktım. "Prenses Hazretleri," dedi tükürürcesine. "Benimle geliyorsunuz." Kapıyı açıp uzun eteğime inat arabadan atladığım gibi tahta kapıya saplanmış bıçağı çekip çıkarttım. Kollarını göğsünde kavuşturarak sırtını arkasındaki ağaca dayadı. Bana küçümseyerek baktı. Onun yaptığı hareketleri taklit ederek, fakat daha büyük bir ustalıkla, bıçağı elimde döndürdüm ve nişan alarak fırlattım. Onun aksine ıskalamamış, kulağının hemen dibine, ağaca isabet ettirmiştim. Yanağına yaslı duran bıçağa yan gözle baktı. Onu alayla süzdüm. "Gel ve al korkak!" #1 kraliçe