Mahallenin gözünde o, geçmişin yangınından geriye kalan bir kül, adımı anmaya bile korkulan bir uğursuzdu; ben ise ailemin ördüğü altın kafesin içinde, kurallarla ezilen narin bir tutsaktım. Sancaktar Konağı'nın penceresinden dışarı bakan masumiyetimle, yan binanın karanlık çatı katından beni izleyen o keskin gözlerin sahibi arasında örülen ince bir çizgi vardı: Araz Barın Karakor. Bir Özel Kuvvetler askeri, tenindeki yanık izleri kadar tehlikeli, sert ve her şeyi yakıp yıkarak sahiplenmeye yemin etmiş bir adam. İkimizi birbirine bağlayan tek şey, çocukluğumuzun o karanlık gecesinde mühürlenen suç ortaklığı ve odamın hemen dışından geçen o paslı demir merdivendi ya da ben öyle sanıyordum; çünkü geçmiş, zihnimde her seferinde kül rengi bir sisin ardına saklanan, dokundukça kanayan puslu bir hatıradan ibaretti. O, mahallelinin korktuğu bir yıkım makinesiydi; ama benim için, bu buz gibi dünyanın orta yerinde içimdeki tüm ateşi harlayan tek yasaktı. Dışarıdan bakıldığında pürüzsüz görünen altın bir halka gibiydim; ama içimde, onun tenime kazıdığı silinmez bir çelik ağırlık taşıyordum. Ve bazı yangınlar, söndürülmek için değil; aralarındaki her şeyi kül etmek için başlardı. Karanlığın ve yasak bir tutkunun gölgesinde, korunaklı bir kafesten kaçıp kendi ateşiyle yanmaya cesaret eden bir kızın ve onu korumakla yok etmek arasında kalan bir adamın hikâyesi.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

"Dizlerinin üzerine çök!" Daha önce hiç duymadığım ses tonuyla ürpersem de kıpırdamadan gözlerine bakmaya devam ettim. Yavaş adımlarla yanıma yaklaşıp elini omzuma koydu. Baskısına direnemeyip eğildim. "Görüyor musun?" Neyden bahsettiğini çok iyi biliyor ve kesinlikle görüyordum ama anlamamış gibi yapmayı seçtim. "Neyi?" Pantolonunun düğmesini açıp üzerinden çıkardı. Çamaşırından oldukça fazla belli olan erkekliğiyle yutkundum. Tek kaşını kaldırıp bana baktı. "Çıkar." Konuşmasıyla saniye tereddüt etmeden baksırını indirdim. İçinden çıkıp bana bir adım daha yaklaştı. "Sana deli gibi öfkeliyken bile beni ne hale getirdiğini görüyor musun?" Elini erkekliğine atıp sıvazladığında kendimi tutamayarak inledim. Sesimi duymasıyla gözlerinden geçen karanlığa anbean şahit oldum. Diğer elini uzatıp saçlarımı sıkıca kavradı. Kendisini bana itmek yerine beni kendine yaklaştırarak erkekliğini yanağıma sürttü. "Şimdi sana ne yapmalıyım bebeğim?" ******* ⚡Yer yer yetişkin içerik ve argo sözcükler içerir⚡ ✨ Naif, eğlenceli ve bol bol romantizm içeren sıcacık bir mahalle hikayesidir ✨

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

"Hâlâ köpek gibi bana aşıksın," diyerek canımı yakacak bir kahkaha attı. "Biriyle kol kola okula gireceğim diye ödün kopuyor, birinin yanına ilerlediğimde aklın çıkıyor. Hadi yalan de, seni çok iyi tanıyorum ben. Kandıramazsın beni." Gözlerimin sulanmasına engel olamasam da onun gibi kahkaha attım. O sırada spor salonundan hiç tanımadığım biri çıkmıştı. Ozan'a "Emin misin?" diye sordum. "Seni mi seviyorum hâlâ?" "Şu an barışmak istesem gurur falan demeden evet diyecek kadar çok seviyorsun." Neden haklısın? "Yazık kafana." Spor salonundan çıkan çocuğun yanına giderek hızla koluna girdim. "Ben de seni bekliyordum sevgilim, hadi gidelim." 10.05.22

K: O mezuniyete geleceksin. Ayçiçeği: Asla. K: Dinle. K: Çünkü o zamana dek seni bulmuş olacağım. Ayçiçeği: Bak işte şuan sesli güldüm. Ayçiçeği: İmkansız. Ayçiçeği: Benim hakkımda bir kaç gereksiz şey dışında hiç bir şey bilmiyorsun. K: Dene ve gör. ~Düzenleniyor~

Bitiş tarihi| 02 Kasım 2019 hokus pokus あ X: gece 3,45 X: çıkıyorsun balkona X: bir dal sigara alıp dudaklarına götürüp yakıyorsun X: sigaranın ucu yerine benim yüreğim tutuşuyor. / 22.09.2019